چرا یک دوئل مهم به جریان نبرد تامبلتون اضافه شد؟نویسندگان خاندان اژدها در مقایسه با کتاب آتش و خون…

اولین کاری که هلینا بعد از مرگش انجام داد… این بود که مادرش رو پیدا کنه.بعد از مرگ تراژیک هلینا در قلعه سرخ، سریال کات می‌زنه به الیسنت که در جنگله.بعد… پروانه‌های آبی ظاهر می‌شن. 🦋💙و ناگهان، این صحنه دیگه فقط یک تصویر زیبا به نظر نمیاد؛ انگار چیزی فراتر از یک قاب زیباست.انگار هلینا برای آخرین بار داره دستش رو به سمت مادرش دراز می‌کنه.هلینا همیشه بین دو دنیا زندگی می‌کرد؛ بین واقعیت و پیشگویی، زندگی و رویاها، کلمات و نشانه‌های خاموش. ارتباط خاصش با حشرات و خواب‌ها باعث می‌شد حضور پروانه‌ها معنایی عمیقن شخصی پیدا کنه.الیسنت نتونست از هلینا در برابر وحشت‌های «رقص اژدهایان» محافظت کنه. نتونست جلوی جنگ رو بگیره. نتونست دخترش رو نجات بده.اما شاید هلینا در آخرین لحظات زندگی‌اش دیگه نیازی به نجات نداشت.چون بالاخره آزاد شده بود.آزاد از تاج.آزاد از پیشگویی.آزاد از جنگ.آزاد از رنج.و پروانه‌های آبی که اطراف الیسنت ظاهر می‌شن، انگار صدای هلینا هستن.برای زنی که تمام عمرش چیزهایی رو می‌دید که دیگران قادر به دیدنشون نبودن، خداحافظی نهایی هلینا شاید ساکت‌ترین و زیباترین رویایی بود که از همه‌‌ی رویاهاش داشت.اون زندگی‌اش رو از دست داد…اما شاید بالاخره به آرامش رسید.#خاندان_اژدها #تحلیل #HOTD @Westerosir

خب به نظر می‌رسه مسئول نگهداری ردکیپ، هر چه سریع‌تر باید این پنجره رو پلمپ کنه، تا کس دیگه‌ای خودش رو پرت نکرده پایین! البته یه دریچه‌ای، شکافی، چیزی هم برای اگان بذارن بد نیست! #فان #خاندان_اژدها #سریال #Fun#Meme#HOTD @Westerosir

بدون زنان تارگرین، اژدهایان هم نیستند؟وقتی تاریخ تارگرین‌ها رو کنار هم می‌ذاریم، یک الگوی جالب دیده می‌شه: شاید اژدهایان فقط با خون تارگرین‌ها پیوند نداشتن؛ شاید زنان تارگرین نقش مهم‌تری در این رابطه داشتن.در تاریخ جانشینی، زنان این خاندان بارها از مرکز قدرت کنار گذاشته شدن. رینیس در شورای بزرگ سال ۱۰۱ از ویسریس شکست خورد و چند نسل بعد، رینیرا با وجود معرفی شدن به عنوان وارث، در برابر اِگان دوم قرار گرفت. در نسل‌های بعد هم زنانی مثل دینا، رینا و الینا‌ از مسیر مستقیم جانشینی کنار رفتن.جالب اینجاست که در نخستین نسل‌های حکومت تارگرین‌ها، ویسنیا و رینیس فقط همسران اِگان فاتح نبودن؛ هر دو اژدهاسوار و از پایه‌های اصلی قدرت او بودن. ویسنیا با ویگار و رینیس با مِراکسس در فتح وستروس نقش مستقیم داشتن. بعدها هم زنانی مثل رینا، آلیسان و رینیرا در پیوند نزدیک با اژدهایان قرار گرفتن.این تکرارها این تصور رو ایجاد می‌کنن که رابطه‌ی زنان تارگرین و اژدهایان عمیق‌تر از یک پیوند خونی ساده‌ست؛ انگار حضور زنان این خاندان با تولد، بازگشت و قدرت گرفتن اژدهایان گره خورده. در دوره‌هایی که زنان تارگرین در مرکز قدرت و داستان قرار می‌گیرن، اژدهایان هم دوباره به مهم‌ترین نیروی جهان تبدیل می‌شن.شاید حتی مسئله فقط زنان نباشه؛ شاید مسئله تعادل قدرت باشه. اِگان فاتح به‌تنهایی حکومت نمی‌کرد؛ ویسنیا و رینیس هم اژدها و قدرت سیاسی خودشون رو داشتن. اما هرچه تارگرین‌ها بیشتر با ساختار آندالی و مردسالارانه وستروس درآمیختن، نقش زنان در جانشینی محدودتر شد.بعد می‌رسیم به رقص اژدهایان؛ دوره‌ای که اژدهایان دوباره به مرکز درگیری‌های تارگرین‌ها برمی‌گردن و رابطه‌ی این خاندان با اژدهایان وارد مرحله مهمی می‌شه. بدون اینکه وارد جزئیات و اسپویل بشیم، همین‌قدر مهمه که بعد از این دوره، اژدهایان کم‌کم از تاریخ تارگرین‌ها فاصله می‌گیرن.قرن‌ها بعد، وقتی همه فکر می‌کردن دوران اژدهایان برای همیشه تموم شده، دوباره یک زن تارگرین وارد داستان شد: دنریس. سه تخم سنگ‌شده، آتش و جادویی که انگار قرن‌ها خاموش شده بود؛ و ناگهان اژدهایان دوباره به دنیا برگشتن.انگار در تاریخ تارگرین‌ها، زن فقط بخشی از قدرت خاندان نیست؛ نقطه‌ایه که تعادل رو دوباره برقرار می‌کنه. وقتی اژدهایان‌ از جهان ناپدید شدن، بازگشتشون هم از مسیر یک زن تارگرین اتفاق افتاد. شاید به همین دلیله که باید رابطه زنان تارگرین و اژدهایان رو جدی‌تر نگاه کنیم؛ شاید چیزی که تارگرین‌ها قرن‌ها تصور می‌کردن صرفاً میراث خونی و ابزار قدرت خودشونه، در واقع به حضور زنان این خاندان و تعادلی که ایجاد می‌کنن وابسته باشه.و یک پا فراتر برداشت این هست انگار در منطق این جهان، تعادل زمانی شکل می‌گیره که زن و مرد کنار هم قرار بگیرن، نه وقتی یکی جای دیگری رو بگیره. از ویسنیا و رینیس در کنار اِگان فاتح گرفته تا رینیرا و دنریس، هر بار که این تعادل به هم می‌خوره، چیزی در نظم تارگرین‌ها هم فرو می‌ریزه.قدرت نه در حذف زن از مرد است و نه در حذف مرد از زن؛ قدرت واقعی زمانی شکل می‌گیرد که این دو در کنار یکدیگر قرار بگیرند و هرکدام جایگاه خود را پیدا کنند. اژدهایان هم می‌توانند نماد همین تعادل باشند؛ نیرویی که زمانی به اوج می‌رسد که زن و مرد، نه در برابر یکدیگر، بلکه در کنار هم قرار بگیرند.#خاندان_اژدها #مقاله #تحلیل #HOTD @Westerosir

قسمت پایانی فصل سوم خاندان اژدها به ۲۱ میلیون بیننده رسید!قسمت پایانی فصل سوم خاندان اژدها در سه روز نخست انتشار، ۲۱ میلیون بیننده در سراسر جهان جذب کرد که بیش از ۱۱ میلیون نفر از آن‌ها در آمریکا بودند.#اخبار #خاندان_اژدها #آمار #HOTD @Westerosir

تفاوت اولین نبرد تامبلتون در کتاب و سریال «بخش سوم» «مطلب زیر حاوی اسپویل کتاب و سریال است.» همان اندازه‌ای که نمی‌دانیم چه چیزی آن دو خائن را به انجام این خیانت وا داشت، در عوض از نبرد تامبلتون اطلاعات بسیاری‌ می‌دانیم... شش هزار نفر از سربازان ملکه…تفاوت اولین نبرد تامبلتون در کتاب و سریال«بخش چهارم و پایانی» «مطلب زیر حاوی اسپویل کتاب و سریال است.» استاد اعظم مونکان نوشت: این نبرد، نمونه‌ای کوچک‌شده از نبرد دشت آتش بود.تامبلتون در آتش سوخت و تمام مغازه‌ها، خانه‌ها، سپت‌ها و همچنین مردم آن سوختند. نگهبانان از دروازه‌ها و باروها در حالی که آتش گرفته بودند سقوط می‌کردند، یا در خیابان‌ها، فریادزنان و چون مشعل‌هایی زنده، تلوتلو می‌خوردند. بیرون دیوار پرنس دیرون با تزاریون بر سرشان فرود آمد. پِیت لانگ‌لیف از اسب به زیر کشیده و لگدمال شد، سر سِر گاریبالد گری با تیری از کمان زنبورکی از پا درآمد و سپس توسط شعله‌ی اژدها بلعیده شد. دو خائن شهر را با تازیانه‌های آتش از یک سو به سوی دیگر به آتش کشیدند. همان‌طور که قبلا اشاره کردیم متاسفانه در سریال، پرنس دیرون دلیر و تزاریون از قدرت‌نمایی در این نبرد حذف شدند.سر راجر کورن و مردانش آن زمان را انتخاب کردند تا رنگ حقیقی خود را نشان دهند و مدافعان دروازه‌های شهر را از دم تیغ گذراندند و آن‌ها را به سوی مهاجمین پرتاب کردند. لرد اووین بورنی نیز درون قلعه همین کار را کرد و نیزه‌ای از پشت در سینهٔ سر مرل دلیر فرو کرد.غارتی که در پی آن صورت گرفت، به اندازه‌ی هر غارتی در تاریخ وستروس وحشیانه بود. تامبلتون، آن شهر بازرگانی پر رونق به خاکستر و اخگر نشست. هزاران نفر سوختند و به همان اندازه و در حالی که سعی می‌کردند تا در رودخانه شنا کنند، غرق شدند. بعدها بعضی گفتند که آن‌ها خوش‌شانس بودند، چون رحمی به نجات‌یافتگان نشان داده نشد.مردان لرد فوتلی شمشیرهایشان را به زمین انداختند و تسلیم شدند، اما در عوض دستگیر شده و سرشان را از دست دادند. زنانی که از آتش در امان مانده بودند، حتی دختران هشت و ده ساله، بارها مورد تجاوز قرار گرفتند. پیرمردان و پسر بچه‌ها از دم تیغ، گذرانده شدند، در حالی که اژدهایان از اجساد بدترکیب و در حال دود قربانیانشان تغذیه می‌کردند. تامبلتون هیچ‌گاه به وضع سابق خود بازنگشت. با این که بعد‌ها فوتلی‌ها تلاش کردند بر روی ویرانه‌ها «شهر جدید» را بنا کنند، اما شهر جدیدشان حتی یک دهم شهر قبلی نشد، زیرا عامه‌ی مردم می‌گفتند که این زمین‌ها نفرین شده است.کتاب آتش و خونپایان#خاندان_اژدها#کتاب#سریال #HOTD @westerosir

اگه رینیرا جای دنریس بود، باز هم کینگز لندینگ رو می‌سوزوند؟بعد از پایان فصل سوم خاندان اژدها، خیلی‌ها دوباره شروع کرده‌اند به مقایسه‌ی رینیرا و دنریس؛ مخصوصاً به خاطر شباهت‌هایی که در مسیر هر دو شخصیت دیده می‌شود.رایان کندال، شورانر سریال، هم این شباهت‌ها را قبول دارد. او در یک کنفرانس مطبوعاتی بعد از پایان فصل گفت:«فکر می‌کنم خیلی خوبه که مردم بین این سریال و سریال اصلی موازی‌هایی پیدا می‌کنن. قطعاً بین این دو سریال آینه‌وار شدن، پژواک و بازتاب وجود داره. بعضی چیزها عمدی هستن و بعضی‌ها هم شاید ناخودآگاه شکل گرفته باشن. ولی به نظرم این یکی از اون تم‌های مهمیه که در کل این جهان وجود داره: کشش تخت آهنین و اینکه این تخت با آدمی که تحت تأثیرش قرار می‌گیره، یا آدم‌هایی که تلاش می‌کنن بهش برسن، چه کار می‌کنه.»اما کندال بعد از این، به یک تفاوت خیلی مهم بین رینیرا و دنریس اشاره می‌کند:«تفاوت بزرگ بین رینیرا و دنریس اینه که دنریس فقط در آخر کار، بعد از اینکه شهر رو نابود کرده بود، به تخت آهنین رسید. ولی رینیرا تجربه‌ی نشستن روی تخت رو داره؛ تلاش می‌کنه اون رو حفظ کنه و به شکلی، خودِ تخت و تجربه‌ی قدرت، اون رو تغییر می‌ده و از چیزی که بوده دورش می‌کنه.این شباهت‌ها ما رو به تم‌های بزرگ‌تر دنیای نغمه یخ و آتش می‌رسونن؛ غرور و قدرتاینکه قدرت چطور آدم رو فاسد می‌کنه و تا کجا می‌تونه این کار رو انجام بده. قدرت می‌تونه آدم‌های خوب رو تبدیل به آدم‌های فاسد کنه، آدم‌های فاسد رو تبدیل به شرورهای واقعی کنه و حتی آدم‌هایی مثل ویسریس رو کاملاً نابود کنه.مسیر دنریس چه تفاوتی با رینیرا داشت؟دنریس حتی قبل از رسیدن به وستروس، با غم، فقدان و خیانت‌های زیادی روبه‌رو شده بود و سقوطش برخلاف رینیرا، آهسته و تدریجی اتفاق افتاد؛ آن‌قدر که خیلی‌ها تا آخر متوجه تغییرش نشدند.در مقابل، رینیرا در مدت کوتاهی ضربه‌ها و فقدان‌های زیادی را تجربه کرد و مجبور شد هم‌زمان با فشار جنگ، از دست دادن عزیزانش و تهدیدهای اطرافش، برای حفظ تاج‌وتختی که بالاخره به آن رسیده بود هم بجنگد. او فقط در مسیر رسیدن به قدرت نبود؛ خودش قدرت را به دست آورده بود و حالا باید با تأثیرات آن زندگی می‌کرد.یکی از مشکلات اصلی رینیرا هم این بود که مشروعیتش دائماً زیر سؤال می‌رفت. او از همان ابتدا به‌خاطر زن بودنش مجبور بود با کسانی روبه‌رو شود که حکومتش را قبول نداشتند. بنابراین حتی زمانی که روی تخت آهنین نشست، داشتن تاج به معنی داشتن امنیت و کنترل واقعی نبود.بیشتر تصمیم‌های دنریس به مسیر رسیدن به تخت آهنین مربوط بود، اما مرگ پسرش مستقیماً ربطی به قدرت‌طلبی نداشت و همین اتفاق در نهایت باعث شد دروگو را هم بکشد. بعدتر هم یکی‌یکی حمایت اطرافیانش را از دست داد؛ از خیانت جورا گرفته تا برخورد سرد وستروس، از دست دادن اژدهایش و در نهایت میساندی.در حالی که رینیرا در مدت کوتاهی تحت فشار شدیدی قرار گرفت و تغییر کرد، دنریس کم‌کم و در طول سال‌ها فرسوده شد تا در نهایت همه‌چیز یک‌باره فرو ریخت. به همین دلیل می‌شود فهمید چرا به کشتار کینگز لندینگ رسید؛ و شاید اگر رینیرا هم دقیقاً در همان شرایط قرار می‌گرفت، احتمالاً واکنشی مشابه نشان می‌داد.ویسریس؛ کسی که فشار حکومت و نشستن بر تخت آهنین در نهایت او را از پا درآورد. جافری؛ وقتی روی تخت نشست، بی‌رحم‌تر و جسورتر شد و از قدرتش برای آسیب زدن به دیگران استفاده کرد. سرسی؛ او هم برای حفظ قدرتش به‌تدریج بی‌رحم‌تر شد و از قدرت برای حذف دشمنانش استفاده کرد. تامن؛ فشار و بازی‌های اطراف تخت آهنین از نظر روانی نابودش کرد و در نهایت خودش را از پنجره به پایین پرت کرد. رینیرا و دنریس هم هرکدام به شکلی تحت تأثیر قدرت، غرور، ترس و فشار ناشی از این تخت قرار گرفتند.تخت آهنین فقط نماد قدرت و فرمانروایی نیست؛ می‌تواند شخصیت آدمی را دگرگون کند، به فساد بکشاند یا حتی در نهایت نابودش کند.پ.ن: یه تفاوت جالب بین این دوتا اینه که دنریس تمام مسیر قدرتش رو با پیروزی طی کرد و هیچ شکست نظامی که بتونه مسیرش رو برگردونه تجربه نکرد؛ اما رینیرا وسط جنگ بارها با شکست و از دست دادن موقعیت روبه‌رو شد.#خاندان_اژدها #مصاحبه #مقاله #HOTD@Westerosir