ابتذالِ مرگ و بیارزشیِ مطلقِ جانِ آدمیدر این دیوانهخانهی تاریک که نامش را جهان نهادهاند، کیمیاگ…
انتشار: 2026/08/05 16:40 UTCدریافت: 2026/08/09 02:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/09 02:15 UTC
ابتذالِ مرگ و بیارزشیِ مطلقِ جانِ آدمیدر این دیوانهخانهی تاریک که نامش را جهان نهادهاند، کیمیاگرانِ طمع و جراحانِ مسلخنشین، کالبدِ محتضرِ آدمی را با طلسمِ دارو و آهن به زورِ شلاقِ بقا بیدار نگه میدارند، تنها به این نیتِ شوم که دهانِ گرسنهی بردگانِ مصرف هرگز بسته نماند؛ اما در قعرِ سردابهایِ تاریک و نَمورِ روانِ این انسانِ مومیاییشده، عفونتی دهشتناک در حال زایش است. به زودی، در هزارتویِ ناهشیارِ بشر، آنجا که اشباح حکمرانی میکنند، مرگ و خودویرانگری به چنان ابتذالِ شومی بدل خواهد شد که جانِ آدمی حقیرتر از خاکسترِ گورستانها به تاراجِ باد خواهد رفت. وقتی حیات به حبسِ ابدی در درمانگاهِ سرمایهداران تقلیل یابد، مرگ دیگر نه آن پادشاهِ خوفانگیز با داسِ خونین، بلکه زبالهگردی بیهویت خواهد بود که هیچ شکوه و اصالتی در قدومش نیست. در آن اعصارِ نفرینشده، طنابِ دار و تیغ، نه ابزارِ یک تراژدی، که تشریفاتِ سرد و روزمرهی این مردگانِ متحرک خواهند شد و انسان، تهی از هرگونه هراس و تقدس، با خونسردیِ مطلق به پیشوازِ نیستی خواهد شتافت؛ چرا که در این بازارِ مکاره، وقتی نفس کشیدن به تجارتی کثیف و تحمیلی بدل گردد، بیارزشترین متاعِ هستی، جانِ آدمی است و مرگ، تنها خمیازهای کسالتبار در پایانِ یک نمایشِ مضحک خواهد بود.@towardinside