گاهیزندگی را از دست می‌دهیم،نه چون کم بوده،چون چشم‌مان دنبال تمامِ آن بوده است.و زندگی،هیچ‌وقت تمام…

گاهیزندگی را از دست می‌دهیم،نه چون کم بوده،چون چشم‌مان دنبال تمامِ آن بوده است.و زندگی،هیچ‌وقت تمامش را یک‌جا نشان نمی‌دهد.هر بار،فقط به اندازه‌ی نوری که زیر پایمان افتاده،راه را روشن می‌کند.شاید ایمان،همین باشد؛که با همین نورِ کم،قدم بعدی را برداری.بی‌آنکه اصرار داشته باشیتمامِ نقشه را بدانی..و شایدآخرِ هر روز،اگر توانسته باشمبا همین لحظه مهربان باشم،از زندگیکم نگرفته‌ام..“You and coffee”H.m@mybooks1574