واقعاً برام سؤاله، چطوری میتونید به کسی که بیش از ده سال پیش صرفاً توی یه گروه تلگرامی باهاش همگر…
انتشار: 2026/08/16 14:43 UTCدریافت: 2026/08/17 17:09 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 17:09 UTC
واقعاً برام سؤاله، چطوری میتونید به کسی که بیش از ده سال پیش صرفاً توی یه گروه تلگرامی باهاش همگروهی بودید و هیچ شناختی از هم ندارید، هیچ ارتباطی با هم نداشتید و حتا چتهای تلگرامی این سالها رو هم پاک کرده بودید، پیام بدید و بعد از یه احوالپرسی ساده، ناگهان ازش بخواهید که شما رو به موقعیتهای شغلی معرفی کنه؟ این موضوع رو تعریف کردم، چرا که خودم با هزار خجالت از دوست و همکار و آشنا و کسانی که سالهاست باهاشون در ارتباطم، چنین درخواستی میکنم و با این حال، همهش حسم اینه که کلاً فراموش شدهم. بعد که میگم من اگر جایی سراغ داشته باشم، فعلاً معرفی خودم برام در اولویت قرار داره، برمیگردید میگید تو که خیلی پرکار بودی! توی ایران زندگی نمیکنید؟ اینقدر از فضای کار دور افتادید؟ نمیدونم چی بگم. لطف کنید در این صورت به من پیام ندید. من خودم با یه رشتهی نازک، با هزار زور و زحمت، خودم رو به این زندگی متصل نگه داشته بودم که همون هم برید. ممنونم که درک میکنید. گذشته از این، از وقتی که ترجمانک دایر شده، اگر در جریان آگهی همکاری قرار گرفتهم که مناسب عموم بوده، اینجا منتشر کردهم. هر چند که واقعاً کم پیش اومده که اگر موقعیت خوب و درستی بوده، تشکری کرده باشید، اما در یکی دو موردی که با مشکل مواجه شدید، سراغم اومدید و اطلاع دادید که از لطف شماست. هر چند که حتا موردی بود که خودم و چند مترجم دیگر رو به ناشری معرفی کردم، همهی آثار چاپ شد یا حقالزحمه دریافت شد، الا کتاب خودم! خلاصه که غبطه میخورم به اعتمادبهنفس ملت و صراحتاً متنفرم از اینکه وقتی فکر میکنند شاید کمکی از دستم برمیآد، سلام پرطمع و صمیمانه میفرستند.میدونم که لحن خشمگین این پیام یادتون میمونه، اما محبت و مهربونی و مدارایی که روا داشتم رو نه. اما بلد نیستم نقش بازی کنم.