https://www.instagram.com/p/DbDEAutDVkD/?img_index=12&igsh=MXh6bHZnbnR4aHllZQ==چند عکس از جلسه پیاد…

دوستان ازتون صمیمانه دعوت می‌کنیمروز یکشنبه ۲۵ ام مرداد، به لاله زار بیائید. به کافه ایوان زیبا با حوض و‌فواره اش... تا در کنار دوستان و خانواده ساعتی را به خوشی و طنز و مزاح بگذرانید!گیتی صفرزاده عزیزمان سابقه گل‌آقائی دارد و تخصص در قصه خوانی و قصه‌گوئی!پذیرائی کافه هم درجه یک است...🌿❤️❤️❤️❤️❤️🌸🌿

تو قامت بلند تمنایی ای درخت-سیاوش کسراییتو قامت بلند تمنایی ای درختهمواره خفته است در آغوشت آسمان بالایی ای درختدستت پر از ستاره و جانت پر از بهار زیبایی ای درختوقتی که باد ها در برگهای در هم تو لانه میکنندوقتی که باد ها گیسوی سبز فام تو را شانه میکنندغوغایی ای درخت .وقتی که چنگ وحشی باران گشوده استدر بزم سرد او خنیا گر غمینخوش آوایی ای درختدر زیر پای تو اینجا شب استو شب زدگانی که چشمشان صبحی ندیده استتو روز را کجا ؟ خورشید را کجا ؟در دشت دیده غرق تمنایی ای درخت ؟چون با هزار رشته تو با جان خاکیان پیوند میکنیپروا مکن ز رعدپروا مکن ز برقکه بر جایی ای درخت .سر برکش ای رمیده که همچون امیدما با مایی ای یگانه و تنهایی ای درخت تقدیم به دوستان درختان... در این روز گرم تابستان ۱۴۰۵ 🌳🌳🌳🌳🌳🌳🌳☘️☘️☘️

خداحافظی!برای یه مدتی می‌رم!انشاالله نه برای همیشه... ولی فعلا برای مدتی از فضای مجازی فاصله می‌گیریم.این چند سال درباره خیلی چیزها نوشتم؛ درباره بچه‌ها، توسعه ایران، رسانه‌های رسمیو غیر رسمی، بی پناهی بچه‌های اوتیسم، ناشنوایی اجتماعی، فقر، کار خیر، کودکی، بلوچستان، دولت، جامعه و کلی چیز دیگه...همیشه فکر می‌کردم شاید اگر درباره چیزی درست و دقیق حرف بزنیم، اگر دیده بشه، اگر صدایی به جایی برسه، بالاخره یه اتفاقی بیفته....ولی این روزها، بعد از شنیدن صدای ضجه‌های مادری که بچه‌ش رو از دست داده، به خودم نگاه کردم و دیدم که بیشتر از همیشه خسته‌ام...شاید باید یه مدت ساکت باشم و فکر کنم. فکر کنم اصلاً این همه حرف زدن، این همه نوشتن و تحلیل کردن، کجا به درد می‌خوره و کجا فقط باعث می‌شه فکر کنیم داریم کاری می‌کنیم؟برای همین یه مدتی نه می‌نویسم، نه تحلیل می‌کنم، نه درباره چیزی نظر می‌دم...فکر می‌کنم باید مدتی برم، فکر کنم، ببینم بعدش واقعا می‌خوام دوباره حرف بزنم یا نه؟ویدئو برشی از مستند بلوچستان هست که سالها پیش تولید شد...@yaser_arab57

مصاحبه‌ای که ماه گذشته درباره لاله زار در مرکز ارتباطات «شهر » داشتم. 🌿#لالهزار_دوباره_لالهزار 🌷لاله زار با خواست اهالی و شهروندان تهرانی احیا خواهد شد. 🕊🕊 غصه نخور، یا کریم! دوباره پر می گیری! #لالهزار_دوباره_لالهزار 🌷🌷🌷❤️🌷🌷🌷 @TaraneYaldaاین پست البته مال چند سال قبل هستش...

مصاحبه‌ای که ماه گذشته درباره لاله زار در مرکز ارتباطات «شهر » داشتم. 🌿#لالهزار_دوباره_لالهزار🌷لاله زار با خواست اهالی و شهروندان تهرانی احیا خواهد شد.🕊🕊 غصه نخور، یا کریم! دوباره پر می گیری!#لالهزار_دوباره_لالهزار 🌷🌷🌷❤️🌷🌷🌷@TaraneYalda

🔺فضا‌های فرهنگی شهر را جذاب و فعال می‌‌خواهیم🔹هر شب صد‌ها نمایش تئاتر و سینما در شهر روی صحنه یا پرده می‌‌رود و علاقه‌مندان همیشگی به فرهنگ نمایش تنها در خانه فیلم تماشا نمی‌‌کنند، بلکه از تیوال و سینماتیکت و بلیت‌باکس و دیوار و ایران‌تیک و... بلیت تهیه می‌‌کنند و به سالن‌‌های سینما و تئاتر شهر‌های مختلف می‌‌شتابند تا دمی‌ را با خانواده و دوستان به اتفاق به تماشا بنشینند. باید اعتراف کرد که با وجود بی‌اعتنایی مسئولان امور فرهنگی به این‌گونه امور و پرواز تمام بودجه‌‌های فرهنگی دولت و شهرداری به سوی فعالیت‌‌های فرهنگی ویژه، بخش خصوصی خود تا حدودی، از پسِ رونق‌بخشیدن به فضا‌های نمایش‌‌های عمومی‌ برآمده است.🔹در دهه‌‌های اخیر، اگر کمک نکرده‌اند سینما‌های لاله‌زار به‌عنوان محور جشنواره‌‌ها احیا شود، در عوض مال‌های تجاری زیادی را اجازه دادند برای معافیت از برخی مالیات‌ها، فضای فرهنگی در طبقات بسازند و مردم را سرگرم کنند. مردم هم راضی‌اند و بلیت‌‌های ۱۰۰ تا ۷۰۰ هزار تومانی تئاتر‌ها و پردیس‌های سینمایی را می‌خرند و می‌روند تا ساعتی را به تماشا بنشینند و محو نمایش شوند.🔹اما فضا‌های فرهنگی شهر بسیار متنوع‌اند و از موزه‌‌ها، فرهنگسرا‌ها و خانه‌های فرهنگ، سالن‌های کنسرت، سالن‌های اجتماعات و تماشاخانه‌‌ها و نمایشگاه‌‌ها و گالری‌ها تا مکان‌های آموزشی فرهنگ و هنر، فضا‌های جمعی مثل استادیوم‌ها، میادین و پلازا‌ها، حسینیه‌‌ها و تکیه‌‌ها و سرا‌های محلات و حتی کوچه و خیابان و نیز مکان‌های فروش کالا‌های فرهنگی مانند کتاب‌فروشی‌‌ها و البته کافه‌های زیادی را که همه‌جا مکان دیدار و گفت‌وگو هستند نیز در بر می‌گیرند. البته این فضا‌ها به خودی خود و به صِرف وجود جسم کالبدیشان مکان فرهنگی نیستند، و تا وقتی روح فرهنگ و هنر زمانه در آنها جریان پیدا نکند یا به عبارتی «جان» جهان هنر و فرهنگ که مایه رشد و شکوفایی انسان‌هاست در آنها دمیده نشود، مکان فرهنگی نخواهند بود و ماهیت و کیفیت خود را برای جامعه به منصه ظهور نخواهند رساند. اما آیا واقعا چنین است و شهروندان ما واقعا از همه فضا‌های فرهنگی محلی و شهری خوب استفاده می‌کنند؟ چه فایده که با این همه زحمت و مشقت فضای فرهنگی بسازیم و از بعضیشان آن‌طورکه باید و شاید استقبال نشود؟💢یادداشت ترانه یلدا را اینجا بخوانید👇https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/[email protected]