شعر هایمواژه به واژه ز توست...ز تو نوشتن را بلدم...تو نیز مرا یاد داده ای جان و دلمبی قرارت که می شوم از خود بی خود می شوم...درگیر نوشتنت می شوم...خط و کنارت را به قلم می گیرم...چشمان تیره و تارت را می کشم...درگیر نگاهت که می شوم ...قلم ز دستم می رودواژه ها به هم می ریزند... من می مانم و این واژه های به هم ریخته که هر کدام از آن توستجان و دل من...🦋💫