▪️در جستجوی دقت و آهستگی امروز سهشنبه 20 مردادماه 1405 است. ساعت 19:06. پیام یکی از همراهان در یکی…
انتشار: 2026/08/12 05:41 UTCدریافت: 2026/08/13 20:45 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 20:45 UTC
▪️در جستجوی دقت و آهستگی امروز سهشنبه 20 مردادماه 1405 است. ساعت 19:06. پیام یکی از همراهان در یکی از دورهها مرا واداشت تا نوشتن و انتشار این یادداشت را در اولویتِ اول قرار دهم.ما در روزگاری زندگی میکنیم که هر روز، صدها پیام، تصویر، خبر، دعوت و اعلان از مقابل چشمهایمان عبور میکند. عضو کانالهای بسیاری هستیم، صفحههای بسیاری را دنبال میکنیم و گاهی آنقدر در میان این همه محتوا حرکت میکنیم که دیگر نمیدانیم دقیقا به دنبال چه بودهایم.صفحهها را پیمایش (اسکرول) میکنیم و میگذریم.گاهی حتی یک پوستر را با دقت نمیخوانیم، یک پانوشت (کپشن )کوتاه را کامل نمیبینیم و چند روز بعد دربارۀ همان برنامه میپرسیم: «چه بود؟ کی بود؟ چطور ثبت نام کنیم؟» من این را فقط یک مسئلۀ ارتباطی نمیبینم. فکر میکنم اتفاق بزرگتری در حال رخ دادن است؛ چیزی که هنوز شاید عوارضش را بهدرستی نشناختهایم.فناوری قرار بود از وقت و انرژی ما مراقبت کند. شماره تلفنها، نشانیها، رمزها، قرارها و هزاران کار دیگر را به آن سپردهایم تا زندگی آسانتر شود. اما حالا باید از خودمان بپرسیم: آیا بخشی از زندگیمان را هم به آن سپردهایم که نباید؟اینترنتِ مدام قطع شونده، فیلترشکنهای خاموش/ روشن، پیامهای بیپایان، هک شدنهای ناگهانی، رباتهای مزاحم، جستوجوی دائمی میان این همه «چیز»و «خبرهایبیمنبع»، «اطلاعات تکراری و گاه بیپایه و غیرِ مفید»، بخشی از وقت و روان ما را می گیرد؛ بی آن که چیزی به زندگیمان اضافه کند.من میخواهم از این پس بیشتر مراقب زمان و روان خودم و همکارانم باشم؛ و در کنار آن، مراقب کیفیت و کمیت کاری که در سروش مولانا انجام میدهیم.ما برای پرکردن صفحهها، محتوا تولید نمیکنیم. برای جمع کردن لایک و دنبال کنندههای بیدقت هم کاری نداریم.مخاطبی میخواهیم که اگر چیزی را انتخاب میکند، آن را ببیند، بخواند، فکر کند و بعد انتخاب کند.از شما هم خواهش میکنیم متن روی پوسترها و اطلاعاتی را که در کپشنها مینویسیم، با دقت بخوانید. شاید بتوانیم با کمک یکدیگر دوباره به بار معنایی کلمات برگردیم، در وقت خود و دیگران صرفهجویی کنیم و به زمان و توجه یکدیگر احترام بگذاریم.ما نیز در سروش مولانا از این پس به مراتب بیشتر از پیش تلاش خواهیم کرد در نوشتن پانوشتها (کپشنها) و انتخاب واژهها دقت بیشتری داشته باشیم. میکوشیم آنچه را در مسیر درستنویسی و سادهنویسی میآموزیم و تمرین میکنیم به تدریج در کار و ارتباط خود به کار ببندیم.ما میخواهیم شکل سالمتری از ارتباط را با مخاطب تجربه کنیم، ارتباطی برپایۀ دقت، انتخاب آگاهانه و احترام متقابل به وقت و توجه یکدیگر.از همین رو با احترام به همۀ مخاطبانمان تصمیم گرفتیم تا پایان شهریورماه تمرکز اصلی خود را بر مراقبت از محتوای کانال مؤسسه سروش مولانا بگذاریم. میخواهیم ابتدا در همین یک کانال، این شیوۀ تازه را با دقت و حوصله تجربه کنیم و اگر در این کار موفق بودیم به سراغ کانالهای دیگرِ مجموعه برویم. آن هم یک به یک.شاید لازم باشد در میان این همه سرعت، گاهی کمی آهستهتر حرکت کنیم.کمتر ببینیم، اما دقیق تر. کمتر دنبال کنیم، اما آگاهانهتر. و بهجای آن که فقط از کنار کلمات عبور کنیم دوباره بخوانیمشان. شاید مراقبت از دقت، یکی از شکلهای مراقبت از زندگی باشد و شاید انجام درستِ مسئولیت از همین جا آغاز شود. از احترام گذاشتن به وقت، توجه و روان خود و دیگری.با مهرسروش مولانا✍️ مریم موسویاز پرسه در:🌀روزهای پر از سنگریزه#سروش_مولانا@sorooshemewlana
پستهای تلگرام — مؤسسه فرهنگیهنری سروش مولانا
غزل شماره ۱۷۵۸ از مولانا با صدای زندهیاد احمد شاملوکاش دوستی این غزل را در بخش نظرات برایمان بنویسد.#سروش_مولانا@sorooshemewlana
..📺 ببینید:پارهای از سخنان:🗣 نصرالله پورجوادی،🗣 عطا انزلی🗣 مصطفی ملکیاندر ششمین همایش مهر مولانابا موضوع " ما و مولانا" به همت مؤسسه سروش مولانا مهرماه ۱۳۹۵#سروش_مولانا#مهر_مولانا@sorooshemewlana
......🌀از پرسه در | کمی درنگ برای زبان فارسیاین 👆 فهرست بالا را یکی از استادان و همراهان عزیز سروش مولانا برایم فرستاد؛ بخشی از نوشته آقای سید رضا حسینی، رئیس انجمن نویسندگان برتر ایران.فهرست را که خواندم دلم به درد آمد.نه فقط از اینکه "تایم" جای "زمان" را گرفته، "کامنت" جای "نظر" را، "پروژه" جای "طرح" را و "لایک" جای "پسند" را؛ بیشتر از این بابت که دیدم خود ما، بیآنکه متوجه باشیم، چه سهم بزرگی در این جابهجایی داشتهایم.ما که در یک مؤسسه فرهنگی کار میکنیم، چقدر از همین واژهها را هر روز به زبان میآوریم و مینویسیم؟چقدر بیآنکه قصدی داشته باشیم به این روند عادت کردهایم؟درنگ کنیم.یک خانهتکانی کوچک در زبان روزمرهمان راه بیندازیم. یک مدت توجه روزانه.فهرست واژههای فارسی را بنویسیم و در کیفمان بگذاریم، روی میز کار، کنار رایانه، در دفترچه یادداشت، در ماشین، روی یخچال، جایی که هر روز چشممان به آن بیفتد. من بعد از چندبار خواندن این فهرست، فهمیدم بسیاری از جایگزینهای فارسی را اگر جلوی چشمم نباشند، به سادگی به یاد نمیآورم.و این پرسش بزرگ:چرا شاهنامه میخوانیم اما در زندگی روزمره، زبانمان را اینگونه واگذار میکنیم؟آیا زبان چیزیست که در کتابها فقط باید از آن پاسداری کنیم؟ یا در همین جملههای کوچک روزمره، در همین "لایک"ها و "کامنتها و "تایم"ها، داریم درباره آینده زبانمان تصمیم میگیریم؟و پرسش سختتر برای ما:چگونه میتوانیم در یک مؤسسه فرهنگی کار کنیم و همزمان، بیآنکه بخواهیم، با جریان نادرست زبان همراه شویم؟قرار نیست از فردا یکباره هیچ واژه بیگانهای به کار نبریم.اما شاید بتوانیم پیش از گفتن، یک لحظه درنگ کنیم.همین یک لحظه، شاید آغاز یک تغییر باشد. زبان فارسی برای ماندن، فقط به ستایش ما نیاز ندارد؛ به تمرین روزانه ما نیاز دارد.درنگ و تأمل باید.✍ مریم موسوی#سروش_مولانا@sorooshemewlana
این بخشی از نوشته آقای سیدرضاحسینی، رییس انجمن نویسندگان برتر ایران است:دیگر کسی نمیگوید «زمان»، میگوید «تایم».نمیگوید «باشه»، میگوید «اوکی».«نشانی» شده «آدرس»«فشار روانی» شده «استرس»«خطر» شده «ریسک»«شگفتی» شده «سورپرایز»«نظر» شده «کامنت»«بازخورد» شده «فیدبک»«طرح» شده «پروژه»«گروه» شده «تیم»،«طراحی» شده «دیزاین»«فراگیر» شده «ترند»«هدف» شده «تارگت»«آغاز» شده «استارت»«پایان» شده «فینیش»«رایگان» شده «فری»«ویژه» شده «پریمیوم»«مکان» شده «لوکیشن»«پوشه» شده «فولدر»«پرونده» شده «فایل»«پخش» شده «پلی»«مکث» شده «پاز»«واکنش» شده «ریاکشن»«متن» شده «تکست»«رنگ» شده «کالر»«قلمنوشت» شده «فونت»«زمینه» شده «تم»«داده» شده «دیتا»«برخط» شده «آنلاین»«خارج از خط» شده «آفلاین»«فشردن» شده «کلیک»«بازدید» شده «ویو»«پاسخ» شده «ریپلای»«کاوش» شده «اکسپلور»«سبک» شده «استایل»«عملکرد» شده «پرفورمنس»«حذف» شده «دلیت»«رونویسی» شده «کپی»،«نوشته» شده «پست»«پسند» شده «لایک»«داستان» شده «استوری»«جعلی» شده «فیک»«بینقص» شده «پرفکت»و...............................
.تو مرا جان و جهانی، چه کنم جان و جهان را؟مولانا#سروش_مولانا@sorooshemewlana
📌اجرای بخشهایی از کتاب سفری بر آسمان کن توسط گروهی از هنرمندان کاشان که در همایش روز نیایش سال ۱۳۹۱ به دعوت و میزبانی سروش مولانا تهران آمدند و برایمان در ایوان شمس اجرا کردند.هر بار که کتاب سفری بر آسمان کن را به دست میگیرم یک بار دیگر میشنوم.دم به دم ما بسته دام نوییمهر یکی گر باز و سیمرغی شویم🎧با هم بشنویم.#مولانا#سروش_مولانا@sorooshemewlana