......🌀از پرسه در | کمی درنگ برای زبان فارسیاین 👆 فهرست بالا را یکی از استادان و همراهان عزیز سروش…
انتشار: 2026/08/13 06:41 UTCدریافت: 2026/08/13 20:45 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 20:45 UTC
......🌀از پرسه در | کمی درنگ برای زبان فارسیاین 👆 فهرست بالا را یکی از استادان و همراهان عزیز سروش مولانا برایم فرستاد؛ بخشی از نوشته آقای سید رضا حسینی، رئیس انجمن نویسندگان برتر ایران.فهرست را که خواندم دلم به درد آمد.نه فقط از اینکه "تایم" جای "زمان" را گرفته، "کامنت" جای "نظر" را، "پروژه" جای "طرح" را و "لایک" جای "پسند" را؛ بیشتر از این بابت که دیدم خود ما، بیآنکه متوجه باشیم، چه سهم بزرگی در این جابهجایی داشتهایم.ما که در یک مؤسسه فرهنگی کار میکنیم، چقدر از همین واژهها را هر روز به زبان میآوریم و مینویسیم؟چقدر بیآنکه قصدی داشته باشیم به این روند عادت کردهایم؟درنگ کنیم.یک خانهتکانی کوچک در زبان روزمرهمان راه بیندازیم. یک مدت توجه روزانه.فهرست واژههای فارسی را بنویسیم و در کیفمان بگذاریم، روی میز کار، کنار رایانه، در دفترچه یادداشت، در ماشین، روی یخچال، جایی که هر روز چشممان به آن بیفتد. من بعد از چندبار خواندن این فهرست، فهمیدم بسیاری از جایگزینهای فارسی را اگر جلوی چشمم نباشند، به سادگی به یاد نمیآورم.و این پرسش بزرگ:چرا شاهنامه میخوانیم اما در زندگی روزمره، زبانمان را اینگونه واگذار میکنیم؟آیا زبان چیزیست که در کتابها فقط باید از آن پاسداری کنیم؟ یا در همین جملههای کوچک روزمره، در همین "لایک"ها و "کامنتها و "تایم"ها، داریم درباره آینده زبانمان تصمیم میگیریم؟و پرسش سختتر برای ما:چگونه میتوانیم در یک مؤسسه فرهنگی کار کنیم و همزمان، بیآنکه بخواهیم، با جریان نادرست زبان همراه شویم؟قرار نیست از فردا یکباره هیچ واژه بیگانهای به کار نبریم.اما شاید بتوانیم پیش از گفتن، یک لحظه درنگ کنیم.همین یک لحظه، شاید آغاز یک تغییر باشد. زبان فارسی برای ماندن، فقط به ستایش ما نیاز ندارد؛ به تمرین روزانه ما نیاز دارد.درنگ و تأمل باید.✍ مریم موسوی#سروش_مولانا@sorooshemewlana