دستان توانمند دکتر جلال مظهری، آن روز فقط یک بیمار را از تخت بیمارستان به زندگی بازنگرداند؛ بلکه در…
انتشار: 2026/08/12 10:45 UTCدریافت: 2026/08/15 01:03 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 01:03 UTC
دستان توانمند دکتر جلال مظهری، آن روز فقط یک بیمار را از تخت بیمارستان به زندگی بازنگرداند؛ بلکه در حقیقت، یک معلم را به جامعه بازگرداند؛ معلمی که بعدها با حضورش در کلاسهای درس، بر زندگی و آینده صدها و شاید هزاران دانشآموز اثر گذاشت.اگر آن روز دکتر مظهری به یاری آن جوان نمیشتافت، شاید امروز این سی سال خدمت فرهنگی، این همه کلاس درس، این همه دانشآموز و این همه خاطره معلمی هرگز شکل نمیگرفت.و اینجاست که ارزش یک اقدام خیرخواهانه، بسیار فراتر از همان لحظه دیده میشود.گاهی نجات یک انسان، نجات آینده انسانهای بسیاری است.آنها نیکی میکنند، چون باور دارند جان انسان، ارزشمند است.سالها از آن روز گذشته است. آن جوان به زندگی بازگشت، درس خواند، خدمت کرد، معلم شد، نسلهایی را تربیت کرد و سرانجام پس از حدود سه دهه خدمت، بازنشسته شد.اما دکتر جلال مظهری امروز در میان ما نیست.با این حال، میتوان گفت بخشی از وجود او همچنان در زندگی کسانی که نجاتشان داد و در مسیر زندگی انسانهایی که به واسطه آنان تربیت شدند، جریان دارد.چه بسیار بیمارانی که با دستان او به زندگی بازگشتند؛چه بسیار خانوادههایی که به واسطه او دوباره لبخند زدند؛و چه بسیار انسانهایی که شاید هرگز ندانستند ادامه زندگیشان، مدیون فداکاری و مهارت پزشکی بود که بیهیاهو و بیمنت، رسالت خود را انجام میداد.این خاطره، تنها خاطره یک عمل جراحی نیست؛روایت زنجیرهای از انسانیت است:مردمی که برای نجات یک مجروح تلاش کردند؛همشهریانی که بیتفاوت از کنار او نگذشتند؛ دکتر اکبر مظهری که در این مسیر یاریرسان شد؛مرحوم دکتر جلال مظهری که جان آن جوان را نجات داد؛و معلمی که پس از آن نجات، حدود سی سال در سنگر تعلیم و تربیت، آینده فرزندان این سرزمین را ساخت.امروز که این خاطره را پس از بیش از سه دهه به رشته تحریر درمیآورم، بیش از همیشه احساس میکنم بعضی خدمات را نمیتوان با عدد و رقم سنجید.ارزش کار دکتر جلال مظهری فقط در نجات یک بیمار نبود؛ ارزش آن در سالهایی بود که آن انسان پس از نجات، به دیگران خدمت کرد.و چه افتخاری بالاتر از اینکه پزشکی، با نجات جان یک جوان، زمینه سه دهه خدمت یک معلم و تربیت نسلهای آینده را فراهم کند؟این، تنها یکی از هزاران خاطره و خدمت خالصانه پزشکی حاذق، دلسوز، مردمدار و خیرخواه بود که نام نیکش در میان مردم دیارمان باقی خواهد ماند.دکتر جلال مظهری رفت، اما نیکیهایش نرفت.رفت، اما دستهایی که به یاری انسانها شتافت، هنوز در خاطرهها زنده است.رفت، اما آن جوانی که روزی بر تخت بیمارستان افتاده بود، سی سال در کلاسهای درس ایستاد و نسلهایی را تربیت کرد؛ و این شاید یکی از زیباترین معناهای ماندگار شدن یک انسان باشد.خداوند روح بلند و پاک زندهیاد دکتر جلال مظهری را غریق رحمت واسعه خویش قرار دهد و به خانواده محترم، بستگان، دوستان، جامعه پزشکی و مردم شریف سنقر صبر و شکیبایی عطا فرماید.و چه زیبا میتوان بدرقهاش کرد با این جمله:«بعضی انسانها یک بار میمیرند؛اما نیکیهایشان، هر روز در زندگی دیگران ادامه پیدا میکند.»با احترام و اندوه فراوان✍امیر ادیبیمرکز پژوهشسرای امام علی(ع) سنقر



