#سال_بلوبا شریف‌ترین افرادی که می‎شناسی، هم‌نشینی کن؛بهترین کتاب‌ها را بخوان؛با قدرت زندگی کن؛اما ی…

#مارگارت_میدهرگز شک نکن که گروهی کوچک از شهروندان متفکر و متعهد می‌توانند جهان را تغییر دهند؛ در حقیقت، همیشه همین‌گونه بوده است.@short_and_useful

#هلن_کلرتنها، کار اندکی از ما برمی‌آید؛ اما با هم، می‌توانیم کارهای بزرگی انجام دهیم.#روز_ملی_تشکل‌های_مردم‌نهاد_و_مشارکت_اجتماعی@short_and_useful

روزی راهبی تصمیم گرفت برای مراقبه، دور از صومعه و به تنهایی به دل دریاچه‌ای خلوت برود.با قایقی به میانه آب رفت، چشمانش را بست و در سکوتی عمیق فرو رفت.ساعاتی بعد، ناگهان احساس کرد قایق دیگری به قایقش برخورد کرد. با چشمانی بسته، موجی از خشم در وجودش برخاست. آماده بود چشم بگشاید و بر سر قایقرانی که مراقبه‌اش را بر هم زده بود فریاد بزند.اما وقتی چشمانش را باز کرد، دید قایقی که به او برخورد کرده، خالی است؛ قایقی ست رها شده که بدون قایقران روی آب شناور بود.در همان لحظه، راهب به حقیقتی عمیق پی برد..خشم، در درون او بود؛ نه در آن قایق.برخورد قایق تنها جرقه‌ای بود که آن خشمِ پنهان را آشکار کرد.از آن پس، هر زمان کسی او را می‌رنجاند یا خشمگینش می‌کرد، با خود می‌گفت:آن شخص فقط یک قایق خالی است؛ این خشم درون من است که نیاز به شناخت و رهایی دارد.»@short_and_useful

#سعدیمردی را دردِ چشم پدید آمد. نزد بیطار (دامپزشک) رفت و از او خواست که درمانش کند. بیطار نیز همان دارویی را که برای چشمِ چارپایان به کار می‌برد، در چشمِ آن مرد کشید و مرد نابینا شد.کار را نزد داور بردند. داور گفت: «بر بیطار هیچ تاوانی نیست؛ زیرا اگر این مرد خر نمی‌بود، برای درمانِ چشم خود نزد بیطار نمی‌رفت.»مقصود از این حکایت آن است که بدانی هر کس کاری بزرگ را به دستِ ناآزموده‌ای بسپارد، هرچند از آن پشیمان شود، نزد خردمندان به سستیِ رأی و نادانی شناخته خواهد شد.ندهد هوشمندِ روشن‌رایبه فرومایه کارهای خطیربوریاباف اگر چه بافنده‌ستنَبَرَندَش به کارگاهِ حریر#گلستان_سعدی@short_and_useful

#کارل_پوپرجامعه‌ی بسته بر جهل، ترس و اسطوره بنا می شود و جامعه‌ی باز بر عقل، آزادی و نقد. @short_and_useful

#هرمان_هسهدر درونِ تو، پناهگاهی وجود دارد که می‌توانی هر زمان به آنجا بگریزی و خودِ واقعی‌ات باشی. آنجا، نه صدایی از قضاوت‌هایِ دیگران است و نه فشاری برایِ “کسی بودن”. آنجا، همان‌جایی‌ست که “حقیقت” انتظارِ تو را می‌کشد تا دوباره با تو آشتی کند...@short_and_useful