بسم الله الرحمن الرحیمشهید غلامعلی رجبی (جندقی)تولد: ۱۳۳۳/۰۴/۱۰شهادت: ۱۳۶۷/۰۵/۰۶بسیجیقسمت هشتاد و پ…
انتشار: 2026/08/16 12:56 UTCدریافت: 2026/08/17 07:19 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 07:19 UTC
بسم الله الرحمن الرحیمشهید غلامعلی رجبی (جندقی)تولد: ۱۳۳۳/۰۴/۱۰شهادت: ۱۳۶۷/۰۵/۰۶بسیجیقسمت هشتاد و پنجمشعرهایی که بر سنگ مزار ماندبعد از پذیرش قطعنامه، حال و هوای مسجد دیگر مثل گذشته نبود. سکوتی سنگین میان بچهها افتاده بود؛ سکوتی که بوی دلتنگی میداد. یکی پس از دیگری پر میکشیدند و جای خالیشان هر روز بیشتر به چشم میآمد.رفاقت غلامعلی با بچهها، فقط رفاقت روزهای جبهه نبود؛ پیوندی از جنس ایمان و محبت بود. آنقدر به شعرهایش دل بسته بودند که بسیاری از آنها در وصیتنامههایشان نوشته بودند: «چند بیت از شعرهای غلامعلی را روی سنگ مزارم بنویسید.» انگار میخواستند حتی پس از شهادت هم صدای برادرشان از کنار مزارشان شنیده شود.هر بار که غلامعلی را پیدا نمیکردیم، بیاختیار میگفتیم: «حتماً رفته بهشت زهرا سلاماللهعلیها.»همینطور هم بود. آرام کنار مزار دوستان شهیدش مینشست؛ سنگها را غبارروبی میکرد، فاتحهای میخواند و با آنها نجوا میکرد. گاهی ساعتها همانجا میماند؛ گویی دلش هنوز میان همان رفیقهایی جا مانده بود که یکییکی به آسمان رفته بودند.وقتی نگاهش روی سنگهایی میافتاد که شعرهای خودش بر آنها نقش بسته بود، لبخندی آمیخته به اشک بر لبانش مینشست. نه به خاطر شاعر بودنش؛ از این رو که یادگار محبت میان برادرانی بود که عهدشان را با خدا به زیباترین شکل وفا کرده بودند.شاید آن روزها کسی نمیدانست که خیلی زود، غلامعلی نیز به همان قافله خواهد پیوست و نام خودش نیز در کنار همان دوستان، بر سنگ مزاری خواهد نشست؛ در میان شعر، خاطره و عطر رفاقتی که پایان نداشت.برگرفته از کتاب:یادگاران ۲۴؛ شهید غلامعلی رجبینویسنده: سیداحمد معصومینژادتهیه و تدوین: ف. عباسی @shahidgholamali🍃🌷



