تو بازگشته بودی که پناه من باشی، ولی من دیگر آن کودک گمشدهای نبودم که از تاریکی میترسید و معصو…
انتشار: 2026/08/09 09:00 UTCدریافت: 2026/08/10 13:35 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 13:35 UTC
تو بازگشته بودی که پناه من باشی، ولی من دیگر آن کودک گمشدهای نبودم که از تاریکی میترسید و معصومانه به دنبال پناه میگشت. من در تنهاییِ خودم بزرگ شدهبودم و دیگر از هیچ چیز نمیترسیدم!تو بازگشته بودی و حال من، حالِ ماهی مردهای بود که به دریا افتادهباشد! یا حالِ پرندهی بالشکستهای که از قفس آزاد شده.تو بگو چتر به چهکارم میآمد، وقتی که بیسرپناه و خیس تمام طول خیابان را دویدهبودم و باران بند آمدهبود و آفتاب زدهبود و من آنقدر انتظار کشیدهبودم که از یاد بردهبودم برای چه منتظر بودم!تو یادت هست؟! یادت هست چرا منتظر بودم؟! یادت هست چرا تو را دوست داشتم؟ چرا بغض کردهبودم؟ چرا دنبال پناه میگشتم؟!آدم وقتی خوب میشود، همه چیز را از یاد میبرد. من خوب شدهبودم و چیزی که مهم بود این بود که تو دیر کردهبودی...
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 1 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — ساعت 25:00 شب🌙
میخام بروم سر ره بشینومرفتن تونه با چیش ببینوم..طریقه نوشیدن این آهنگ؛طعمی شبیه سمبوسهی تندِ جنوبی در کنار ساحل، تند اما دلچسب. با شنیدن این آهنگ بگذار آفتابِ جنوب گونه هایت را به آغوش کشد.بگذار صدایِ موج های خشمگینی که در آغوشِ صخره آرام میشوند، گوش تو را نوازش دهند.بگذار غروبِ رنگ گرفتهی آنجا چشمانت را مزین کند.بگذار شب هایِ خنکش، خیال تورا در بر گیرد. بگذار که آرامشِ نسیمِ ساحل موهایت را غرقِ تلاطم کنند تا آرامشِ رفته را بازگردانی.. [ و قسم به آن لحظه که میفهمی جهان همین زیبایی های لحظه ایست..]
دیگه هیچ انرژیای واسه نگه داشتنِ آدمای زندگیم ندارم اگه میخوای بری فقط برو...
همه ماها ممکنه یک جا خراب کنیم، اما فرق آدم ها تو نحوهی جبران کردن اشتباهاتشونه!
دستها.پناهگاه.
و من پذیرفتهام که گاهی ما برای بعضی آدمها فقط پناهگاهی هستیم؛تا وقتی خانهای امن پیدا کنند… و بروند...
یک موسیقی زیبایک فنجان قهوهی تلخ یک خیابان خلوت و ساکت.یک موسیقی زیبایک فنجان قهوهی تلخ یک خیابان خلوت و ساکت.
