من و خورشید را هنوزامید دیداری هستهرچند روز منآریبه پایان خویش نزدیک می‌ شود#شاملو

خوش نیست ابتدای سخن با شکایتیوقتی شکایت از تو ندارد نهایتیمن از کدام بند حکایت کنم چو نی؟وقتی تو بند بند کتاب شکایتیگم تر شود قدم به قدم، راه مقصدمای کوکب امید! خدا را، هدایتیمی سوزد از تموز زمان عشق، بر سرشنگشایی ار تو سایه ی چتر حمایتیای چشمت از طلوع سحر، استعاره ایو ابرویت از کمان افق ها، کنایتیاز حسن تو، بهار طرب زا، نشانه ایوز عشق من، خزان غم انگیز، آیتییک قصه بیش نیست غم عشق و هر کسیزین قصه می کند به زبانی، روایتیور خواهی از روایت من با خبر شویبرق ستاره یی و شب بی نهایتی...#حسین_منزوی

کلماتی هستند مثل آزادیشیرین و شگفت در بیاندر تارهای قلبم، آزادی آواز می‌خواندتمام روز، هر روزکلماتی هستند مثل آزادیکه مرا به گریه می‌اندازند،اگر تو نیز آنچه را من می‌دانم، بدانیباید بدانی که چرا.#لنگستون_هیوز جیمز مرسر لنگستون هیوز (متولد ۱ فوریهٔ ۱۹۰۲ فوت ۲۲ مهٔ ۱۹۶۷ نیویورک) شاعر، داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، داستان‌کوتاه‌نویس، و نوشتارنویس سیاه‌پوست آمریکایی بود. او بیش‌تر به‌دلیل کارش در رنسانس هارلم نامدار است.

.رنج داستانآنهایی‌‌ست که مانده‌‌اند،نه آنها که رفته‌‌اند...#جمال‌_ثریا

بیست‌و‌سوم: داستان فرستادن رستم به جنگ سهراب@readingferdowsi

بیست‌ودوم: شروع داستان رستم و سهراب@readingferdowsi

بیست‌و‌یکم: داستان رستم و هفت گردان در شکارگاه افراسیاب@readingferdowsi