❇️✴️ چرا ادبیات فاخر در گفتار برخی مقامات رسمی افول کرده؟!✍️ سیدجواد میرموسوی متاسفانه گاهی شاهد آن…
انتشار: 2026/07/24 12:22 UTC
❇️✴️ چرا ادبیات فاخر در گفتار برخی مقامات رسمی افول کرده؟!✍️ سیدجواد میرموسوی متاسفانه گاهی شاهد آن هستیم کیفیت زبان و ادبیات به کار رفته در سخنان برخی مقامات رسمی بگونهای محسوس دچار افول شده است. این پدیده، اگر چه در نگاه نخست ممکن است به ضعف فردی، عدم آشنایی با ادبیات فاخر یا مؤلفههای شخصیتی نسبت داده شود، اما در واقع ریشهای عمیقتر و ساختاریتر دارد. مسئله اصلی نه افراد، بلکه نسبتِ زبان و قدرت در چارچوب حکمرانی است. زبان رسمی، همواره آینهی منطق نهادی، شیوهی اعمال قدرت و میزان پاسخگویی در یک نظام سیاسی–اداری است. برخلاف تصور رایج، داشتن تحصیلات دانشگاهی یا عناوینی چون «دکتر» و «مهندس»، الزاماً به معنای برخورداری از سواد زبانی، بلاغت سیاسی و مهارت گفتار عمومی نیست. در نتیجه، برخی از مقامات، هرچند از نظر مدرک تحصیلی دانشگاهی برخوردارند، اما در مواجهه با افکار عمومی، فاقد زبان فاخر، سنجیده و مسئولانهاند. در صورتی که مسیر ارتقا و اثرگذاری در قدرت، وابسته به اقناع افکار عمومی، گفتوگوی عقلانی و پاسخگویی شفاف نباشد، زبان فاخر به یک سرمایهی غیرضروری تبدیل میشود. وقتی مقام رسمی میداند که سخن نادرست، تند یا سهلانگارانه، نه هزینهای برای او ایجاد میکند و نه نیازمند اصلاح و عذرخواهی است، انگیزهای برای ارتقای کیفیت گفتار باقی نمیماند. در این بستر، پوپولیسم زبانی به عنوان یک دام خطرناک شکل میگیرد. مردمی بودن به اشتباه با ساده سازی افراطی، سطحیگویی یا حتی ابتذال زبانی مخلوط میشود و با زبان فاخر سخن گفتن، به عنوان نماد فاصله گرفتن از مردم معرفی میشود و جای خود را به گفتاری میدهد که نه دقیق است، نه محترمانه و نه مسئولانه. حال آنکه تجربهی نظامهای حکمرانی کارآمد نشان میدهد که درست سخن گفتن میتواند همزمان ساده، قابل فهم و فاخر باشد. افول ادبیات کلامی، نه تنها نشانهی نزدیکی به مردم نیست، بلکه نشانهی ضعف فرهنگ سیاسی و ناتوانی در گفتوگوی بالغ با جامعه است. نهادهایی که برای زبان نادرست هزینه تعریف نمیکنند، بطور طبیعی گفتار نازل را بازتولید میکنند. در مقابل، نظامهایی که خطای زبانی را جدی میگیرند، به اصلاح گفتار اهمیت میدهند و شأن زبان عمومی را پاس میدارند، حتی از مدیران متوسط نیز گفتاری سنجیده و مسئولانه میسازند. از این منظر، افول ادبیات فاخر را باید نشانهای از ضعف پاسخگویی و اختلال در فرهنگ حکمرانی دانست.نتیجهگیری راهبردی: افول ادبیات فاخر در گفتار برخی مقامات رسمی، نه پدیدهای تصادفی است و نه صرفاً ناشی از کمسوادی یا ضعف تربیت فردی. این وضعیت، بازتابی روشن از پوپولیسم زبانی در حکمرانی و بینیازی از اقناع افکار عمومی است. تا زمانی که زبان، مسیر مشروعیت و اعتماد سازی تلقی نشود و گفتار رسمی هزینه و مسئولیت نداشته باشد، نمیتوان انتظار داشت که دقت، وقار و فاخر بودن به سخنان برخی مقامات بازگردد. زبان غیرفاخر، در نهایت گفتار مقامات را نزد افکار عمومی کم ارزش جلوه داده و با لطیفه سازی تأثیر کلامی آنان را کماثر می کند.✅ #سیاست_شناسی 🆔 @Politicology
