اگر بسته جادوی وحشت دهانمپریخانهٔ بغضهای نهانمدهانبسته زخمی عمیقم، به خنجراگر واکنم سینه، آتشفشان…
انتشار: 2026/07/23 03:59 UTCویرایش: 2026/08/01 00:02 UTCدریافت: 2026/08/01 00:02 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:02 UTC
اگر بسته جادوی وحشت دهانمپریخانهٔ بغضهای نهانمدهانبسته زخمی عمیقم، به خنجراگر واکنم سینه، آتشفشانامگلویم پر از خون و پیراهنم خوندلم خون و سلولهای تنم خوندر آشفتهمکّارهٔ نفت و آتشدلِ از بلا خستهٔ میهنم خون بنا بود از عشق شعری بخوانمببخشید فریاد اگر میزنم: خون!ببخشید آغشته کردهست اگر بازبه خون، کاغذین جامه¹را، داستانم!پیِ زال میگردم عمریست، شایدپرِ کارسازی در آتش نشانمپیِ سحرِ سیمرغِ جادو برایِگذر دادنِ شهرم، از هفتخوانامپیِ دستهایی که از چاه وحشتبه دلوی برآرند پیغمبرانمبه آتش کشیدهست شب، خانهام راپیِ عزمِ مردانی آتشنشانام!به سرسبزیِ باغِ فردوس بودمچه آمد سرِ سروهای جوانم؟!چه آورد سُمکوبِ چنگیز و تیمورسرِ پهلوانان و نامآورانم؟...و بیرخش و شبدیز و شبرنگِ بهزادچه خواهد شد آیندهٔ دودمانم؟!پلنگی نماندهست در کوهسارمهمایی نماندهست در آسمانممگر با فراخواندنِ مرغ آمینامیدِ ز کف رفته را واستانم!...#پانتهآ_صفایی۱. کاغذین جامه؛ لباسیست از کاغذ که متظلّم میپوشد. خواجه حافظ گوید:کاغذین جامه به خوناب بشویم که فلکرهنمونیم به پایِ عَلَمِ داد نکرد.@poemlife
پستهای تلگرام — شعری که زندگیست
ابرو گشاده باش، چو دستت گشاده نیست...#صائب_تبریزی@poemlife
منی که لفظِ شراب از کتاب می شُستم زمانه ، کاتبِ دکّانِ مِى فروشم کرد ...#صائب_تبریزی@poemlife
از درون آشفته و ظاهر چو کوهی استواررنج ها این گونه ما را سخت بار آوردهاند#شیدا_صیادی_پور@poemlife
ساحل جواب سرزنش موج را ندادگاهی فقط سکوت، سزای سبکسری است#فاضل_نظری @poemlife
مکانی برایت بِه از دل ندارماگر عیبِ این خانه تنگی نباشد!#اکسیر_اصفهانی@poemlife
من از خیال تو سرشارم تو فارغی ز وجود منفدای فارغیات گردد تمام بود و نبود منتمام داروندار من دلیست عاشق اطوارتفدای چشمهای از نازت تمام بحر وجود من سرم به پای تو اُفتان است دلم به سوی تو خیزان استبهجز تو راه نمیدانم تویی فراز و فرود منقسم به عصر که خسرانهاست نصیب جملهی انسانهاولی به لطف غم عشقت جهان شدهست به سود منتو لب گشای و بخوان از دل برآر پای مرا از گل فدای آن لب خوشخوانت شرار شعر و سرود منبدان بدون تو خاموشم وَ تار بسته به آغوشمبیا که شعله دراندازی به پرده پردهء عود مناشاره از تو و گام از من پرندگی کن و بام از منچه میشود که تو بنویسی: رسیده وقت ورود من#قنبرعلی_رودگر@poemlife