ای تو در بیگار خود را باختهدیگران را تو ز خود نشناختهتو به هر صورت که آیی بیستیکه منم این والله آن…
انتشار: 2026/08/13 03:08 UTCدریافت: 2026/08/15 03:11 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 03:11 UTC
ای تو در بیگار خود را باختهدیگران را تو ز خود نشناختهتو به هر صورت که آیی بیستیکه منم این والله آن تو نیستییک زمان تنها بمانی تو ز خلقدر غم و اندیشه مانی تا به حلقاین تو کی باشی که تو آن اوحدیکه خوش و زیبا و سرمست خودیمرغ خویشی صید خویشی دام خویشصدر خویشی فرش خویشی بام خویشجوهر آن باشد که قایم با خودستآن عرض باشد که فرع او شدستگر تو آدمزادهای چون او نشینجمله ذریات را در خود ببینچیست اندر خم که اندر نهر نیستچیست اندر خانه کاندر شهر نیستاین جهان خمست و دل چون جوی آباین جهان حجرهست و دل شهر عجاب( دفتر چهارم مثنوی معنوی مولوی )(۸۰۳-۸۱۱)🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹از خود بیگانگی...💠 @parviztaheri 💠🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹
پستهای تلگرام — کانال عرفان
قیمت هر کاله میدانی که چیستقیمت خود را ندانی احمقیستجان جمله علمها اینست اینکه بدانی من کیم در یوم دین(دفتر سوم مثنوی معنوی مولوی)💠 @parviztaheri 💠🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹
یک سگست و در هزاران میرودهر که در وی رفت او او میشودهر که سردت کرد میدان کو دروستدیو پنهان گشته اندر زیر پوستچون نیابد صورت آید در خیالتا کشاند آن خیالت در وبالگه خیال فرجه و گاهی دکانگه خیال علم و گاهی خان و مانهان بگو لا حولها اندر زماناز زبان تنها نه بلک از عین جان( دفتر دوم مثنوی معنوی مولوی )(۶۳۸-۶۴۲)🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹غلبه شیطان موجب از خودبیگانگی می شود💠 @parviztaheri 💠🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹
پس ترا هر غم که پیش آید ز دردبر کسی تهمت منه بر خویش گردظن مبر بر دیگری ای دوستکامآن مکن که میسگالید آن غلامگاه جنگش با رسول و مطبخیگاه خشمش با شهنشاه سخیهمچو فرعونی که موسی هشته بودطفلکان خلق را سر میربودآن عدو در خانهٔ آن کور دلاو شده اطفال را گردن گسلتو هم از بیرون بدی با دیگرانواندرون خوش گشته با نفس گرانخود عدوت اوست قندش میدهیوز برون تهمت به هر کس مینهی( دفتر چهارم مثنوی معنوی مولوی )(۱۹۱۳-۱۹۱۹)🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹کسی که خود را نشناسد با نفس امّآره اش خوبی می کند و با دیگران دشمنی می ورزد💠 @parviztaheri 💠🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹
دیدم اندر خانه من نقش و نگاربودم اندر عشق خانه بیقراربودم از گنج نهانی بیخبرورنه دستنبوی من بودی تبرآه گر داد تبر را دادمیاین زمان غم را تبرا دادمیچشم را بر نقش میانداختمهمچو طفلان عشقها میباختمپس نکو گفت آن حکیم کامیارکه تو طفلی خانه پر نقش و نگاردر الهینامه بس اندرز کردکه بر آر از دودمان خویش گرد( دفتر چهارم مثنوی معنوی مولوی )(۲۵۶۲-۲۵۶۷)🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹آدمی چون مفتون نقش و نگارهای ظاهری خود است،نمی تواند خویشتن حقیقی خود را بشناسد💠 @parviztaheri 💠🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹
گر ز نام و حرف خواهی بگذریپاک کن خود را ز خود هین یکسریهمچو آهن ز آهنی بی رنگ شودر ریاضت آینهٔ بی زنگ شوخویش را صافی کن از اوصاف خودتا ببینی ذات پاک صاف خودبینی اندر دل علوم انبیابی کتاب و بی معید و اوستاگفت پیغامبر که هست از امتمکو بود هم گوهر و هم همتممر مرا زان نور بیند جانشانکه من ایشان را همیبینم بدانبی صحیحین و احادیث و رواتبلک اندر مشرب آب حیات(دفتر اول مثنوی معنوی مولوی )(۳۴۵۸-۳۴۶۴)🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹خودشناسی از طریق تصفیه باطن💠 @parviztaheri 💠🌹🌷🌸🍁🌻🍁🌸🌷🌹