فشار اقتصادی؛ جایگزین موقت حملات نظامی ایالات متحده نیز تا حدی بر ظرفیت جامعه ایران و همچنین نیروها…
انتشار: 2026/08/11 11:39 UTCدریافت: 2026/08/12 08:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 08:05 UTC
فشار اقتصادی؛ جایگزین موقت حملات نظامی ایالات متحده نیز تا حدی بر ظرفیت جامعه ایران و همچنین نیروهای نظامی و امنیتی داخل کشور برای ایجاد فشار از درون حساب باز کرده است. در این چارچوب، ترکیب فشار اقتصادی با فشار اجتماعی و سیاسی میتواند بخشی از راهبرد فشار…بنابراین پرسشها این هستند:مجتبی توافق خواهد کرد یا نه؟اگر توافق نکند چطور موج نخست اعتراضات را سرکوب میکند؟پاسخ این است: با نیروی سرکوبگر داخلی وقتی سرکوب کرد، موجهای بعدی اعتراضات را که اکنون درصد قابل توجهی از نیروی نظامی و حتی سرکوبگر نیز در آن به مردم پیوستهاند یا کلا کنار کشیدهاند را چگونه سرکوب خواهد کرد؟پاسخ این است که اگر اینجا کمی پول و ارتباطات داشته باشد کمبود نیرو را با خرید مزدوران خارجی جبران میکند.اما باز هم اعتراضات رخ میدهد، تا وقتی فشار هست و تصاعدی زیاد میشود اعتراضات روی اعتراضات رخ میدهد؛ اینجا چقدر پول برایش باقی مانده تا مزدوران عرب و افغانی و پاکستانی را اجیر کند؟هر بار بستگی دارد چقدر پول داشته باشد. و همچنین فراموش نکنیم که مردم کم نمیشوند، مرتبا به سن بلوغ میرسند و به جمعیت اضافه میشود. ولی از آن طرف هم پول اجیر کردن مزدوران برای سرکوب در هر دور کم میشود هم تعداد بیشتری هر بار از انها کشته میشود. این تاثیر فشار اقتصادی در دراز مدت است. این پول بلاخره یکجایی آنقدر کم میشود که مجتبی نتواند تعداد مناسبی مزدور اجیر کند و حکومت سقوط کند.اگر کار به اینجا بکشد ـ که امیدوارم نکشد و در همان موج های اول حکومت سقوط کند ـ حتی یک آخوند هم زنده نمیماند و مهم نیست هوادار حکومت بوده باشد یا نه، حتی یک هوادار رژیم از خرد تا پیر زنده نمیماند، دلیلش سرکوب و کشتن پی در پی مردم در موج های قبلی که نوشتم خواهد بود؛ چنان خشم مردم جمع میشود که در مراحل آخر تنها قطعهای که از هواداران رژیم میماند گوش آنهاست. یعنی خشم توده در طول «موجهای متعدد اعتراضات سرکوب شده» چنان زیاد شده که در دور آخر ـ که حتی یک فشار و اعتراض کوچک برای ساقط کردن حکومت نیاز است ـ حمام خون راه میافتد، اینبار نه از مردم، از هرچیزی و هرکسی که از آنها باقی مانده است، تا نفر آخر پاک میشوند، درست مثل ۵۷ ولی چند مرتبه شدیدتر. و البته این خوب نیست. ریسک بالایی برای حکومت بعدی دارد. بعضا افراطیها سرکار میآیند. چنین سطحی از کشتار همیشه نتیجه برعکس میدهد. برای همین بهتر میشود اگر در همان موجهای اول اعتراضات رژیم ساقط کند و زیاد کش نیاید و خشم مردم روی هم جمع نشود. چون اگر قرار باشد این خشم یکجا تخلیه شود از مردمی که خودشان با شیطان و ستمگر مبارزه میکردهاند یک ستمگر و شیطان و افراطی میسازد.کل این ماجرا به این بستگی دارد:• مجتبی توافق کند و فشار اقتصادی کاهش یابد• مجتبی توافق نکند و آنگاه این اتفاقات بالا دیگر احتمال نیستند، رخ میدهند. شاید چندین بار تا زمان رفتن ترامپ رخ بدهند.• مجتبی توافق نکند، چند موج اعتراضات رخ بدهد تا زمانی که ترامپ برود و یک احمقتر در آمریکا روی کار بیاید و فشار اقتصادی روی ایران را کم کند، یعنی طناب نجاتی برای مجتبی بیاندازد. مجتبی اگر دنبال توافق نیست، روی سومی حساب باز کرده است. وگرنه خودش هم میداند تا ابد نمیتواند سرکوب کند. اگر دنبال توافق نیست پس منتظر است ترامپ تمام شود و یک دموکراتی طناب نجات برایش بیاندازد. توافق با هر کسی به جز ترامپ، برای مجتبی کاملا امکانپذیر است. 🚀 @ofoghroydad


