پال اِردوش؛ مردی که تقریبا همهچیز را کنار گذاشت تا ریاضیات را دنبال کندتصور کنید ریاضیدانی را که خ…
انتشار: 2026/08/10 11:35 UTCدریافت: 2026/08/13 15:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 15:00 UTC
پال اِردوش؛ مردی که تقریبا همهچیز را کنار گذاشت تا ریاضیات را دنبال کندتصور کنید ریاضیدانی را که خانه ثابتی ندارد، شغل دانشگاهی دائمی ندارد، تقریبا هیچ علاقهای به ثروت و زندگی متعارف ندارد و بیشتر عمرش را با یک چمدان از دانشگاهی به دانشگاه دیگر سفر میکند؛ هر جا میرود با ریاضیدانان دیگر مسئله حل میکند، مقاله مینویسد و بعد دوباره راهی مقصد بعدی میشود.این تصویر، نه یک شخصیت داستانی، بلکه پال اِردوش (Paul Erdős)، یکی از عجیبترین و پُربازدهترین ریاضیدانان قرن بیستم است.اِردوش در سال ۱۹۱۳ در بوداپست از یک خانواده یهودی تبار متولد شد و در سال ۱۹۹۶ درگذشت. پدر و مادرش هر دو معلم ریاضی بودند. حوزه فعالیتش گسترده بود، اما بهویژه در نظریه اعداد، ترکیبیات، نظریه گراف و روشهای احتمالاتی تاثیر عمیقی گذاشت.اما چیزی که زندگی او را واقعا استثنایی میکند، فقط ریاضیاتش نیست؛ شیوهای بود که برای زندگی انتخاب کرده بود.مردی بدون خانهاِردوش بخش بزرگی از زندگی بزرگسالی خود را بدون خانه ثابت گذراند. بهجای اینکه سالها در یک دانشگاه بماند، از دانشگاهی به دانشگاه دیگر میرفت و نزد ریاضیدانان مختلف اقامت میکرد. او وسایل شخصی بسیار کمی داشت و زندگیاش تا حد زیادی حول یک چیز میچرخید: مسئلههای ریاضی.وقتی به خانه یک ریاضیدان میرسید، هدف اصلی دیدار معمولا استراحت یا مهمانی نبود؛ میخواست ببیند چه مسئلهای روی میز است و آیا میتوانند با هم چیزی بیابند.این سبک زندگی باعث شد اِردوش به یکی از بزرگترین شبکههای همکاری علمی در تاریخ ریاضیات تبدیل شود.بیش از ۱۵۰۰ مقالهاِردوش حدود ۱۵۰۰ مقاله ریاضی منتشر کرد و با صدها ریاضیدان همکاری داشت.برای مقایسه، تعداد مقالههای او آنقدر زیاد بود که در فرهنگ ریاضیات، عدد اِردوش (Erdős number) به یک مفهوم مشهور تبدیل شد.اگر مستقیما با اِردوش مقالهای نوشته باشید، عدد اِردوش شما: ۱ است.اگر با کسی مقاله نوشته باشید که خودش با اِردوش مقاله نوشته: ۲ هستید.و همینطور این زنجیره ادامه پیدا میکند.این عدد فقط یک شوخی ریاضی نیست؛ شبکه عظیم همکاریهای اِردوش واقعا بخشی از میراث علمی اوست.یک ریاضیدانِ ضدِ انزواتصویر کلیشهای از نابغه معمولا مردی تنهاست که در اتاقش مینشیند و به یک مسئله خیره میشود. اردوش تقریبا نقطه مقابل این تصویر بود. او بهشدت همکاریمحور بود.ایدهها را با دیگران در میان میگذاشت، مسئله مطرح میکرد و از همکاری با ریاضیدانان جوان استقبال میکرد.به همین دلیل تاثیر او فقط در قضایایی که خودش اثبات کرد خلاصه نمیشود؛ او در شکلگیری نسلهای مختلف ریاضیدانان نیز نقش داشت.«مغزم باز است»یکی از تصاویر مشهور از زندگی اِردوش این است که گاهی ناگهان به خانه یک همکار میرسید و اعلام میکرد: «مغزم باز است.»یعنی آماده است که مسئلهای را با هم حل کنند.زندگی برای او تا حد زیادی چنین ساختاری پیدا کرده بود:مسئله → ایده → همکاری → برهان → مسئله بعدی.زبان عجیب خودشاِردوش حتی برای صحبت درباره زندگی روزمره، واژگان مخصوص خودش را داشت.به کودکان گاهی اپسیلونها میگفت؛ اشارهای به نماد ε در ریاضیات. برای ازدواج از تعبیر «گرفتار شدن» (capture) استفاده میکرد. و برای مرگ، از تعبیر «رفتن» (leaving) استفاده میکرد.این زبان شخصی، بخشی از شخصیت عجیب و دوستداشتنی او شده بود.«کتاب»ی که وجود نداشتیکی از زیباترین ایدههای اِردوش، مفهوم خیالی The Book بود. او و دیگر ریاضیدانان گاهی تصور میکردند کتابی وجود دارد که در آن خداوند زیباترین و سادهترین برهان ممکن برای هر قضیه ریاضی را نوشته است(اردوش آتئیست بود و معمولا خدا را با نام فاشیست اعظم صدا میکرد).وقتی ریاضیدانی برهانی فوقالعاده زیبا پیدا میکرد، میگفتند: «این برهان از کتاب است.»این ایده بعدها الهامبخش کتاب معروف Proofs from THE BOOK شد؛ مجموعهای از برهانهای زیبا و ظریف ریاضی.برای اِردوش، زیبایی یک برهان فقط در درست بودنش نبود؛ سادگی، عمق و ظرافت آن نیز اهمیت داشت. نابغهای که زندگی معمولی را انتخاب نکرد. اما شاید نباید از زندگی اِردوش یک افسانه رمانتیک بسازیم. او نابغه بود، اما این به آن معنا نیست که «بیخانمانی»، «کار افراطی» یا کنار گذاشتن زندگی شخصی، راز نبوغ او بوده است. هیچ دلیلی نداریم که بگوییم برای نابغه شدن باید شبیه اِردوش زندگی کرد.برعکس، چیزی که زندگی او را واقعا جالب میکند، این است که یک انسان میتواند تعریف کاملا متفاوتی از زندگی رضایتبخش داشته باشد. برای بسیاری، زندگی خوب یعنی خانه، خانواده، ثبات و امنیت.برای اِردوش، بخش بزرگی از معنای زندگی در چیز دیگری خلاصه شده بود: فهمیدن، پیدا کردن یک الگوی پنهان، حل کردن یک مسئله و بعد، به اشتراک گذاشتن آن با انسان دیگری.میراث اِردوشپال اِردوش در ۱۹۹۶ درگذشت، اما شبکهای که ساخته بود همچنان زنده است. مقالههایش، قضایایش، مسئلههایش و صدها ریاضیدانی که با او کار کردند، بخشی از میراث او هستند.شاید بهترین توصیف برای زندگی اِردوش این باشد: او تقریبا همهچیز را برای ریاضیات کنار نگذاشت؛ او تصمیم گرفت زندگیاش را حول چیزی سازمان دهد که برای خودش ارزشمندترین چیز بود. و شاید همین است که داستان او را فراتر از یک زندگینامه ریاضی میبرد. یک مرد، یک چمدان، صدها همکار، هزاران ایده و بیش از هزار مقاله.پال اِردوش؛ مردی که تقریبا هیچوقت «سر جای خودش» نبود، اما تقریبا همیشه جایی در حال حل کردن یک مسئله بود.تقریبا هیچ چیز مادی برایش مهم نبوداو پولی را که به دست میآورد چندان برای خودش خرج نمیکرد و بخش قابلتوجهی از درآمدش را صرف کمک به دیگران یا جایزه برای حل مسائل میکرد. حتی برای مسائل ریاضی جایزههای نقدی تعیین میکرد؛ از مبالغ کوچک تا هزاران دلار برای مسائل دشوار. او یک بار دربارهٔچ جایزههایش گفته بود که پول برایش اهمیت چندانی ندارد؛ چیزی که اهمیت داشت پیدا شدن جواب بود.اِردوش فقط با نابغههای مشهور کار نمیکرد. یکی از ویژگیهای مهمش این بود که به دانشجویان و ریاضیدانان جوان هم مسئله میداد و با آنها مقاله مینوشت. به همین دلیل تعداد زیادی از ریاضیدانان نسلهای بعدی، عدد اِردوش ۱ یا ۲ دارند. این یعنی اثر او فقط در کتابهای ریاضی نیست؛ در شبکه انسانی علم هم باقی مانده است.با وجود شهرتش، سمت دانشگاهی دائمی نداشتاین نکته خیلی عجیب است. بسیاری از ریاضیدانان بزرگ قرن بیستم استاد دانشگاههای معتبر بودند و دفتر و آزمایشگاه و گروه پژوهشی داشتند. اردوش عملا گفت: من به اینها احتیاجی ندارم. از دانشگاهی به دانشگاه دیگر میرفت و همانجا کار میکرد.در نتیجه شبکهای عظیم از ارتباطات علمی ایجاد کرد.اِردوش در مقاطعی آنقدر کار میکرد که دوستانش نگران میشدند. حتی یک اصطلاح معروف دربارهاش وجود داشت:“Erdős was addicted to mathematics.”بعد از اینکه برای مدتی به دلیل فشار دوستانش مقدار کارش را کاهش داد، دوباره به ریاضیات بازگشت.در اواخر عمر، حتی بعد از حمله قلبی هم دست از کار نکشید؛ اِردوش در سالهای پایانی زندگی با مشکلات جسمی مواجه بود، اما همچنان سفر میکرد و مقاله مینوشت. در واقع حتی در سال مرگش، ۱۹۹۶، همچنان در حال کار ریاضی بود.او در نهایت در یک کنفرانس ریاضی در ورشو دچار حمله قلبی شد و درگذشت.اردوش خداناباور بود و به خدا فاشیست اعظم میگفت و اگر یک ریاضیدان مدت زیادی روی یک مسئله کار میکرد و جواب را پیدا نمیکرد، اِردوش میگفت SF has hidden the proof یعنی «فاشیست اعظم برهان را قایم کرده است».اردوش نوع خاصی از ریاضیات را نیز بهشدت توسعه داد؛ استفاده از احتمال برای اثبات وجود ساختارهای ریاضی. یعنی گاهی به جای اینکه یک شی ریاضی مشخص را بسازد و نشان دهد وجود دارد، نشان میداد: اگر چیزی را بهصورت رندوم انتخاب کنیم، احتمال اینکه ویژگی موردنظر را داشته باشد آنقدر زیاد است که حتما حداقل یک نمونه از آن وجود دارد. این ایده بعدها به یکی از ابزارهای بسیار قدرتمند روش احتمالاتی (Probabilistic Method) در ترکیبیات و نظریه اعداد تبدیل شد.🚀 @ofoghroydadمرتبط:مسائل اِردوش دارند به یکی از آزمونهای جدی توانایی ریاضی هوش مصنوعی تبدیل میشوند(انگلیسی).
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 50 بازدید تازه در ساعت در این نمونهچرخه عمر مشاهدهشده پست
فقط نزدیکترین اسنپشات واقعی در محدوده هر نقطه زمانی استفاده میشود؛ هیچ مقداری درونیابی نمیشود.
برای رسم منحنی دستکم دو مشاهده واقعی لازم است.
| ۴۸ ساعت | الگو | عملکرد نسبی ۲۴ ساعته |
|---|---|---|
| ۳٬۹۰۰ | ناکافی | — |
پوشش: ناکافی · ۴ اسنپشات واقعی · دسترسپذیری حداکثر هفتروزه · post-lifecycle-natural-7d-v1
نخستین مشاهده و پستهای مشابه
این برچسبها فقط زمان نخستین مشاهده متن عمومیِ همسان در این فهرست را نشان میدهند و اثباتکننده نویسنده اصلی نیستند.
- افــــــق رویـــــداد · تطابق دقیق — ۱۹ مرداد ۱۴۰۵، ۱۲:۳۰
- ⚡️🕊 فرازتد 🕯⚡️ · تطابق دقیق — ۱۹ مرداد ۱۴۰۵، ۲۲:۱۶
اثر انگشت فشرده دقیق و تطابق نزدیکِ متصل به یک نمونه مبنا · زمان ناشناخته، ناموجود باقی میماند
پستهای تلگرام — افــــــق رویـــــداد
آیا سونا و حمام یخ میتوانند بر باروری مردان اثر بگذارند؟شواهد علمی نشان میدهد که گرمای شدید و مکرر میتواند بهطور موقت کیفیت اسپرم را کاهش دهد، اما شواهدی وجود ندارد که حمام یخ یا غوطهوری در آب سرد بتواند باروری مردان را افزایش دهد. در عین حال، نباید میان افزایش تستوسترون و افزایش باروری اشتباه گرفت؛ این دو الزاماً همجهت نیستند.بیضهها خارج از حفره بدن قرار گرفتهاند، زیرا تولید طبیعی اسپرم در دمایی پایینتر از دمای مرکزی بدن انجام میشود. در یک پژوهش بزرگ در سال ۲۰۲۴ که بیش از ۱۵ هزار مرد چینی و بیش از ۲۸ هزار نمونه مایع منی را بررسی کرد، قرار گرفتن در معرض دماهای شدید با کاهش غلظت، تعداد کل و تحرک اسپرمها ارتباط داشت.این پژوهش بهتنهایی ثابت نمیکند که استفاده از سونا همین اثر را ایجاد میکند، اما با شواهد فیزیولوژیک درباره حساسیت اسپرم به گرما سازگار است.شواهد مستقیم درباره سونا نیز قابل توجهاند.در یک پژوهش طولی(یعنی پژوهشی که یک گروه از افراد را در طول زمان دنبال میکند و در چند مقطع زمانی از آنها داده میگیرد) روی ۱۰ مرد سالم، شرکتکنندگان به مدت سه ماه، هفتهای دو بار و هر بار ۱۵ دقیقه در سونای فنلاندی با دمای ۸۰ تا ۹۰ درجه سانتیگراد قرار گرفتند. در پایان دوره، تعداد و تحرک اسپرمها کاهش یافت و تغییراتی در عملکرد میتوکندری و بستهبندی DNA اسپرم مشاهده شد. نکته مهم این بود که این تغییرات پس از توقف استفاده از سونا برگشتپذیر بودند و طی شش ماه برطرف شدند.از سوی دیگر، شواهد درباره حمامهای داغ و احتمال بارداری پیچیدهتر است. یک پژوهش روی زوجهایی که برای بارداری تلاش میکردند نشان داد استفاده از وان آب داغ یا جکوزی بهتنهایی تأثیر آشکاری بر نرخ بارداری نداشت، اما قرار گرفتن بیشتر مردان در معرض چندین منبع گرما با کاهش متوسط احتمال بارداری همراه بود.(منابع گرما به تنهایی روی اسپرم اثر ضعیفی دارند ولی چندین منبع گرما آن هم به طور مکرر؟ این قابل توجه است و کیفیت و تعداد اسپرم را کاهش میدهد: شرت تنگ، لپتاپ، سونا، وان آب داغ، حمام آب داغ، گرمای خود محیط، و نوع نشستن/سام)اما از این یافته بالا نمیتوان نتیجه گرفت که هرچه بدن سردتر شود، باروری بیشتر خواهد شد. مرورهای نظاممند درباره غوطهوری در آب سرد نشان دادهاند که این روش ممکن است برای کاهش درد عضلانی و ریکاوری کوتاهمدت پس از ورزش مفید باشد و شواهد محدودی نیز از اثرات احتمالی آن بر استرس، خواب و کیفیت زندگی وجود دارد؛ اما تاکنون شواهد قانعکنندهای نشان ندادهاند که حمام یخ باعث افزایش تستوسترون، بهبود کیفیت اسپرم یا افزایش احتمال بارداری شود.حتی پژوهشهایی که خنکسازی مستقیم کیسه بیضه را برای درمان ناباروری بررسی کردهاند، با حمام یخ تمامبدن قابل مقایسه نیستند. بنابراین نمیتوان از آنها نتیجه گرفت که غوطهور شدن در آب سرد یا گذاشتن یخ روی بدن پس از سونا، آسیب احتمالی گرما به اسپرم را خنثی میکند.نکته مهم دیگر، تفاوت تستوسترون و باروری است. تستوسترون برای عملکرد طبیعی دستگاه تولیدمثل مردان ضروری است، اما افزایش سطح تستوسترون خون به معنای تولید اسپرم بیشتر نیست. حتی مصرف تستوسترون خارجی میتواند تولید اسپرم را سرکوب کند؛ به همین دلیل انجمن اورولوژی آمریکا و انجمن پزشکی باروری آمریکا مصرف درمانی تستوسترون را برای مردانی که قصد باروری فعلی یا آینده دارند توصیه نمیکنند.در مورد زنان، وضعیت علمی حتی نامشخصتر است. پژوهش درباره اثر گرما بر عملکرد تولیدمثل زنان هنوز محدود است و بخش قابل توجهی از پژوهشهای مربوط به سرما و دستگاه تولیدمثل بر پژوهشهای حیوانی متکی است. بنابراین فعلاً نمیتوان درباره تأثیر حمام یخ یا سونا بر تخمکگذاری، کیفیت تخمک یا احتمال بارداری در زنان نتیجه قطعی گرفت.سونا و حمام یخ را نباید «ترفند افزایش باروری» دانست.گرمای شدید و مکرر، بهویژه در مردان، میتواند کیفیت اسپرم را موقتاً مختل کند؛ اما شواهد فعلی نشان نمیدهد که سرما بتواند این اثر را معکوس کند یا بهطور مستقل باروری را افزایش دهد. سونا ممکن است برای آرامش و خواب مفید باشد و حمام سرد نیز ممکن است در ریکاوری ورزشی کاربرد داشته باشد، اما نباید مزایای عمومی این روشها را به مزایای اثباتنشده برای باروری تعمیم داد.نکته علمی ظریف اینجاست که «دمای پایینتر برای اسپرم مناسبتر است» به معنای «هرچه سردتر، بهتر» نیست. این دقیقا همان جهشی در استدلال است که بسیاری از توصیههای شبکههای اجتماعی مرتکب میشوند.🚀 @ofoghroydad🔗medicalxpress
افــــــق رویـــــداد pinned a photo
🔴پستهای شنبه ۱۵ آگوست⬅️ شهرهای تخیلی گِرد یا دایرهای که در انیمهها میبینید در ایران واقعی بودند⬅️ آیا سونا و حمام یخ میتوانند بر باروری مردان اثر بگذارند؟⬅️ اجماع خودجوش؛ وقتی هزار عامل هوش مصنوعی بدون دستور کسی با هم همنظر شدند⬅️ رونمایی از نقشه جدید جهان🔴پستهای هفتهی گذشته :⬅️ میل طبیعی کاربران به متفاوت و متمایز بودن نیز میتواند بهتدریج گفتوگوها را به سمت منفیگرایی سوق دهد.⬅️ شرم و انگ اجتماعی؛ موانع اصلی کمکخواهی مردانِ قربانیِ خشونتِ شریکِ عاطفی🎥 دانلود ۳ استندآپ کمدی از ریکیجرویز با زیرنویس چسبیده ⬅️ دنیسووانها از همعصران خود بلندقدتر بودند و گوشت زیادی میخوردند⬅️ فسیل ۲۳۶ میلیونساله، روایت تکامل زندهزایی در دودمان پستانداران را به چالش میکشد؛ زمان گذار تکاملی از تخمگذاری به زندهزایی در اجداد تکاملی ما⬅️ پژوهش ۲۱کشوری: اوقات فراغت بدون نظارت، احتمال رفتار خشونتآمیز در نوجوانان را افزایش میدهد 🎥 بحثی در مورد آتئیسم ،هیتلر، کمونیسم و ... بین دوکینز و ریکی جرویس 🎥 جرج کارلین: میدونین بهشت کجاست؟⬅️ پاسخ علم به تجربههای عجیب؛ بخش چهارم: دژاوو یا آشناپنداری⬅️عندر ستایش زنستیزان⬅️ در مورد مردستیزی در ایران و تفاوتش با زنستیزی⬅️ آیا باید با هوش مصنوعی ازدواج کرد؟ مسئلهای فراتر از عشق و فناوری ⬅️شیوه نوشتن در هنگام چت و یا شیوه حرف زدن بیمعنی نیست، بلکه سرنخهایی از شخصیت فرد به دست میدهد⬅️ تماس چشمی چگونه به یادگیری زبان در نوزادان کمک میکند؟⬅️ آیا حیات سلولی دو بار آغاز شد؟ مطالعه جدید به دو خاستگاه مستقل اشاره دارد⬅️ مزیت های دوزبانه بودن، در سطح مغز و اجتماعی⬅️ رنگ آبی مصری در ایرانِ عصر آهن؛ نشانهای از ارتباطات دوردست جهان باستان⬅️یک میلیون سال تولیدمثل بدون آمیزش جنسی، سامانهای زیستی را از بین نبرده است⬅️پال اِردوش؛ مردی که تقریبا همهچیز را کنار گذاشت تا ریاضیات را دنبال کند⬅️پاسخ علم به تجربههای عجیب؛ بخش سوم: رویای شفاف ⬅️ پاسخ به حرفهای ترامپ در مورد واکسن و اوتیسم⬅️ فقط رژیم غذایی مادر مهم نیست؛ عادات غذایی پدر هم ممکن است بر رشد جنین اثر بگذارد⬅️ تنهایی ممکن است بیش از انزوای اجتماعی به سلامت آسیب بزند⬅️ دوره مجردی، میتواند فرصتی برای رشد فردی باشد⬅️ گذر به جهان آینهای: ذرات به رشتههایی شبحگون تبدیل میشوند و معمای تکقطبی مغناطیسی حل میشود.⬅️ پاسخ علم به تجربههای عجیب؛ بخش اول: وقتی احساس میکنیم کسی اینجاست ولی نیست؛ علم چه توضیحی برای «احساس حضور» دارد؟⬅️ پنجمین انتشار محرمانه اسناد:پنتاگون ویدئوهای تازهای از اشیا و پدیدههای ناشناس منتشر کرد⬅️ منطقی رفتار کردن لزوما به معنای اخلاقی رفتار کردن نیست و برعکس.(چرا نوشتید رژیم در فلان مورد منطقی یا عاقلانه رفتار کرده؟ پس هوادار رژیم هستید!)⬅️ فرهنگسازی: خشونت را با جنسیت نسنجیم؛ با انسانیت بسنجیم⬅️ تحقیقی جدید و جالب: میراث نئاندرتالها؛ ژنی باستانی از نئاندرتالها در ما که برخی انسانهای امروز را بلندقدتر و عضلانیتر میکند به ویژه مردم آسیای شرقی را⬅️ عادیسازی کثافتی به نام هیتلر⬅️ پیچیدهگویی و عقده توجه⬅️ ترویج علم و فلسفه و ارتباط آن با پیچیدهگویی و اصطلاحات تخصصی⬅️ پاسخ علم به تجربههای عجیب؛ بخش دوم: تجربه خروج از بدن
شهرهای تخیلی گِرد یا دایرهای که در انیمهها میبینید در ایران واقعی بودند.مشهورترین نمونه فیروزآباد ساسانی است. تصویر بالا سمت چپ و راست مقایسه زمان گذشته و حال است.فیروزآباد ساسانی (اردشیر خورَه؛ شکوه اردشیر یا فرّ اردشیر) به شکل یک دایره طراحی شده بود. شهر دارای حلقههای متحدالمرکز و محورهای شعاعی بود که از مرکز به سمت بیرون میرفتند.در مرکز شهر، یک مجموعه حکومتی قرار داشت و ساختار شهر به شکلی بسیار هندسی سازماندهی شده بود.این شهر احتمالا از مشهورترین نمونههای شهرسازی کاملا هندسی و دایرهای در جهان باستان است.داستان فیروزآباد از خودِ تاسیس امپراتوری ساسانی جدا نیست.اردشیر بابکان در آغاز قرن سوم میلادی علیه اردوان پنجم، آخرین شاه اشکانی شورید. دشت فیروزآباد برای او موقعیتی فوقالعاده داشت؛ از چند طرف با کوهها احاطه شده بود و راههای ورود به آن محدود و قابل دفاع بودند.اردشیر در همین منطقه پایگاه خود را ایجاد کرد و شهری ساخت که نامش اردشیرخوره بود. شواهد باستانشناختی نشان میدهد که ساخت شهر احتمالاً حتی پیش از نبرد نهایی اردشیر و اردوان در ۲۲۴ میلادی آغاز شده بود.فیروزآباد از همان ابتدا فقط یک شهر نبود؛ یکی از نخستین صحنههای فیزیکی تولد امپراطوری ساسانی بود.🔗 Unesco🚀 @ofoghroydadنمونه دیگر دارابگرد و نمونههای قدیمیتر هگمتانه است. بعدا شهر بغداد امپراطوری عباسی از همین شهرهای ایرانی الگو گرفتند.
تحلیلی خوبی هست از والاستریتژورنال چهار فرض اشتباه واشنگتن درباره جنگ ایرانمتن کامل فارسی:https://jjs.pub/19550 ➡️➖➖➖دقیقا میخواستم در همین زمینه بنویسم اینکه الان سلاح دو طرف چیست و چه جنگ ناپیدایی در جریان است اما رغبت نکردم(حال نداشتم).در جنگ ایران، اینک پرسش اصلی این است: چه کسی زیر فشار اقتصادی «زودتر» عقبنشینی میکنداز والاستریتژورنال متن کامل فارسی:https://jjs.pub/19561 ➡️
شرم و انگ اجتماعی؛ موانع اصلی کمکخواهی مردانِ قربانیِ خشونتِ شریکِ عاطفیپژوهشی از دانشگاه جرج میسون نشان میدهد که شرم، انگ اجتماعی، ترس از واکنش خشونتآمیز و نگرانی از باور نشدن از مهمترین عواملی هستند که مردان قربانی خشونت شریک عاطفی را از درخواست کمک بازمیدارند.این پژوهش با بررسی نزدیک به ۱۲۰۰ مرد آمریکایی، یکی از نخستین پژوهشهای گستردهای است که موانع کمکخواهی را در میان مردان سیاهپوست غیرلاتین، لاتینتبار و سفیدپوست مقایسه کرده است.پژوهشگران تاکید کردهاند که کمبود پژوهشهای متمرکز بر تجربه مردان میتواند باعث شود خدمات حمایتی، نیازهای واقعی این گروه را بهدرستی پوشش ندهند.در هر سه گروه، خصوصی تلقی کردن خشونت رایجترین مانع کمکخواهی بود؛ یعنی بسیاری از مردان خشونت در رابطه را مسئلهای شخصی میدانستند که نباید درباره آن با دیگران صحبت کنند.با این حال، تفاوتهایی میان گروهها مشاهده شد. مردان لاتینتبار بیشتر از سایر گروهها شرم و خجالت را مانع درخواست کمک میدانستند. مردان سیاهپوست کمتر نگرانی از «باور نشدن» را گزارش کردند، در حالی که مردان سفیدپوست بیشتر در تشخیص و نامگذاری تجربه خود بهعنوان «خشونت یا سواستفاده» مشکل داشتند.پژوهشگران معتقدند این یافتهها ضرورت ایجاد خدمات حمایتی فراگیر، حساس به تروما و از نظر جنسیتی بیطرف را نشان میدهد؛ خدماتی که خشونت شریک عاطفی را صرفاً مسئلهای مربوط به زنان تلقی نکنند و بتوانند تجربههای متفاوت مردان را نیز پوشش دهند.نکته مهم این است که یافتهها به معنای برابری میزان یا الگوی خشونت علیه زنان و مردان نیست؛ بلکه نشان میدهد مردان قربانی نیز با موانع خاصی برای شناسایی خشونت و دسترسی به حمایت مواجهاند و نادیده گرفتن این گروه میتواند بخشی از مسئله خشونت شریک عاطفی را پنهان نگه دارد.🚀 @ofoghroydadPsychology of Men & Masculinities (2026).
