ایونت! از قدیم یک ترفند ساده برای بالابردن جایگاه خود وجود داشته است.طبق معمول بستگی به این دارد که…
انتشار: 2026/08/08 12:15 UTCدریافت: 2026/08/10 12:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 12:30 UTC
ایونت! از قدیم یک ترفند ساده برای بالابردن جایگاه خود وجود داشته است.طبق معمول بستگی به این دارد که مخاطب چقدر احمق باشد. من احمق نیستم.ترفند این بوده:حرف ساده را پیچیده بزن تا مخاطب خیال کند حتما چیز مهمی پشت آن است.هنوز افرادی همین کار را میکنند. این یعنی هنوز مخاطب احمق وجود دارد که از او سو استفاده میشود و این رقت انگیز است و یعنی ترحم من را برمیانگیزد. این افراد مجموعهای از واژههای سنگین و اصطلاحات عجیب و همچنین گاهی واژههای بیگانه را کنار هم میچینند؛ نه برای اینکه مفهوم دقیقتر منتقل شود، بلکه برای اینکه خودشان عمیقتر، باسوادتر و مهمتر به نظر برسند.اما پیچیده حرف زدن، نشانه پیچیده فکر کردن نیست.اصلا پیچیده فکر کردن لزوما نشانه باهوشتر بودن نیست!و اصلا باهوشتر بودن لزوما و به تنهایی چیز مثبتی نیست وقتی همراه با سایر ویژگیهای دیگر نباشد. مثلا یک باهوش مفتخور و گوشه نشین به چه کاری میآید؟کسی که واقعا یک مفهوم را فهمیده باشد، معمولا میتواند آن را در سطح مناسب برای مخاطب توضیح دهد.اگر شما نتوانی یک ادعا را ساده و روشن بیان کنی، یکی از احتمالها این است که خودت هم هنوز دقیق نمیدانی چه میگویی.البته زبان تخصصی جای خودش را دارد.در فلسفه، فیزیک، پزشکی یا هر حوزه تخصصی دیگری، اصطلاحات دقیق «گاهی» ضروریاند.مشکل از جایی شروع میشود که اصطلاح تخصصی تبدیل میشود به پردهای برای پنهانکردن نبودِ محتوا.من یکی که با چند واژه نامانوس مرعوب نمیشوم، شما چطور؟اگر ادعایی داری، بگو دقیقا چیست. اگر استدلالی داری، ارائهاش کن. اگر مفهومی داری، تعریفش کن. و اگر فقط چند واژه سنگین داری که قرار است بهجای استدلال کار کنند، متاسفم؛ اینجا کلمات قرار نیست برایت اعتبار تولید کنند.پیچیدهگویی، مدرک هوش نیست.اصطلاحات فراوان، مدرک دانش نیست.و نامفهوم حرف زدن، عمیق حرف زدن نیست.گاهی پشت پیچیدهترین جملهها، سادهترین پوچیها پنهان شدهاند.الان مثلا «ایونت و دیت» چه کوفتی است؟ مشکل واژه «رویداد و قرار» چیست؟من امروز با عمر بن سعد ابیوقاص قرار گذاشتم یا قرار دارم.ترامپ در یک رویداد، بایدن را مسخره کرد.ایونت؟ ریشه ندارید مگر؟ رویداد، رخداد، پیشامد، مراسم، برنامه.هر بار هر روز در هر موقعیت، با رفتار، گفتار و نوشتهها و اعمالمان و واکنشهایمان نشان بدهیم که هستیم چطور آموزش دیده و پرورش یافتهایم.گفتم پیچیده فکر کردن لزوما نشانه باهوشتر بودن نیست. و حتی باهوشتر بودن هم بهتنهایی فضیلت محسوب نمیشود. هوش وقتی ارزشمند است که در کنار قضاوت درست، دانش، اخلاق، مسئولیتپذیری و توانایی تبدیل فکر به عمل قرار بگیرد. یک ذهن بسیار باهوش، اگر هیچوقت نتواند از توانایی خودش برای ساختن، حلکردن، فهمیدن یا کمککردن استفاده کند، صرفا یک ذهن باهوش است؛ نه الزاما یک انسان ارزشمندتر.درست باشیم، نرمال باشیم، تندرست باشیم. عقده توجه نداریم.اگر قرار است توجهی جلب کنیم ـ چون جلب توجه نیز یک نیاز طبیعی است، وقتی از طیف طبیعی خود خارج نشود و به عقده تبدیل نشود ـ از مسیری جلب کنیم که معلول ویژگیها و توانمندیهای خود ما باشد، بدون اینکه برای دیدهشدن مجبور باشیم چیزی را که نیستیم نمایش دهیم یا با رفتارهای مصنوعی و جنجالآفرین برای خودمان هویت بسازیم.اگر قرار است دیگران به ما توجه کنند، بهتر است به خاطر چیزی باشد که واقعا در وجود ما ارزشمند است؛ دانایی، خلاقیت، مهارت، شجاعت، اخلاق، شخصیت، دستاورد یا اثری که بر جهان اطرافمان گذاشتهایم.توجهی که صرفا با شوکآفرینی، پیچیدهگویی، نمایش دانایی، رفتار افراطی یا ژست متفاوتبودن به دست بیاید، بیشتر از آنکه نشاندهنده ارزش ما باشد، نشاندهنده نیاز ما به دیدهشدن است.بهجای اینکه برای جلب توجه، خودمان را بزرگتر از چیزی که هستیم نشان دهیم، بهتر است آنقدر چیزی برای ارائه داشته باشیم که توجه دیگران بدون نمایش اضافه به سمت ما بیاید.ایونت!🚀 @ofoghroydad



