پی آواز حقیقت

آیا شریعتی آخوند بود؟شریعتی نه تنها یک آخوند بود، بلکه ویژگی کامل یک مبلغ تمام عیار شیعه را داشت که در روحانیت شیعه کم‌سابقه است.به تعریفی که از آخوند؛ ملا یا روحانی داریم #علی_شریعتی را می‌توان یک آخوند تمام عیار دانست، چرا؟زیرا کار روحانیت کاری کلامی یا به تعبیر عامیانه‌ تبلیغی است. روحانیت شیعه مسئولیت خود را دفاع از #اسلام_شیعی دانسته و بر معرفت و محبت #ائمه_شیعه تاکید دارد که شریعتی به تمام و کمال واجد آن بود.شریعتی علاوه بر این ضرورت‌ها ویژگی‌های دیگری نیز داشت ـ ویژگی‌هایی مبلغان باید دارای آن باشند، اما عموما آنها را ندارند ـ از جمله سواد کافی برای اقناع مخاطب، تیپ مورد دلخواه مخاطب، مبارزه پرهیجان و از جان‌گذشتگی برای اعتقادات و ایمان.درک و دریافت شریعتی از معارف روز جهان و شناختش از ضرورت‌های دنیایی که در آن زندگی می‌کرد هم از عموم روحانیون بیشتر بود.به لحاظ تأثیرگذاری نیز فقط می‌شود #روح‌الله_خمینی را از او جلوتر دانست، والا هیچ‌یک از روحانیون شیعه دوره شریعتی از این بابت به پای وی نمی‌رسیدند.شناختش از تشیع و بلکه روح اسلام نیز از قریب به اتفاق مبلغان شیعه بیشتر بود. من در این شکی ندارم.#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی https://www.instagram.com/p/Db6H02vgx9B/?igsh=MTYxcTkwYWpqNHprNQ==

آیا ساخت شخصیت شاندل غیراخلاقی است؟برای داوری درباره این مسأله که #علی_شریعتی (۱۳۱۲-۱۳۵۶) به دلیل اینکه حرف‌هایش را به دهان شخصیتی ساختگی به نام #شاندل گذاشته شیاد است، باید ابتدا زبان بیان را مشخص کرد. اگر در نوشته‌ای علمی شخصیتی بسازیم و به آثار نداشته وی با جزئیات ارجاع دهیم، کار غیراخلاقی و غیرعلمی است،اما اگر اثر ادبی باشد و یا اینکه نویسنده متن به هر دلیل شخصیتی برای بیان دیدگاههایش بسازد، نه غیرعلمی است و نه غیراخلاقی.در تاریخ فرهنگ ما این امر سابقه دارد، مثلا عزیزالدین نسفی از عرفای سده هفتم برای اینکه برای برخی دیدگاههایش در معرض خطر قرار نگیرد، آنها را به استادش سعدالدین حمویه نسبت می‌داد.در دوره معاصر کتاب آبی #سهراب_سپهری حاصل گفتگوهای وی با استادش است، اما با اینکه معلوم نیست این استاد واقعی است یا ساختگی، کسی سپهری را به شیادی متهم نکرده است. طبعا در آثار ادبی نمونه‌های مشابهی نیز یافت می‌شود.در نتیجه علی شریعتی در ساختن شخصیت شاندل مرتکب هیچ خطای علمی و اخلاقی نشده است.در باره این موضوع مطلب خوبی نیز در پیج اینستاگرامی آقای #رهبر_مجاهد نوشته شده است.محمد_مشهدی_نوش‌آبادیامرداد ۱۴۰۵ https://www.instagram.com/p/Db0uY7YAK7N/?igsh=MW83MHVwcHh3MzMyZA==

دیوار کوتاه علی شریعتی این روزها در فضای مجازی و جاهای دیگر شاهد حمله‌های بی‌رحمانه به مرحوم #علی_شریعتی هستیم.نقد تفکرات هر کس امری معمول و بلکه ضروری است، اما توهین‌های بی‌شرمانه به وی، عموما برای جمع کردن مخاطب یا اظهار وجود یا ناشی از عدم آشنایی با نوشته‌های وی است.من بیش از بیست سال است که کتاب‌های شریعتی را از کتابخانه‌ام حذف کرده‌ام، جز #تشیع_علوی_تشیع_صفوی آن هم برای نقد، چون در حوزه آیین‌ها کار می‌کنم.شریعتی انسانی فرهیخته با احساسات قوی و هنر و ذوق نویسندگی و معلمی دلسوز بود که زیر تاثیر فرهنگ اسلامی و #اندیشه‌های_چپی در پیروزی انقلاب اسلامی نقش ایفا کرد.در مقطعی طولانی هیجان بسیارانی از جمله من معطوف به سخنان او بود. اندیشه‌ها یا نتایج افکارش هرچه بود باید مثل بقیه نقد شود، اما توهین و اتهام‌بستن چرا؟چون دیواری کوتاه‌تر از وی نیست، نه به حکومت منتسب است و نه روحانیت سنتی و نه حتی تیپ روشنفکری امروزی.پس فحش دادن به وی هزینه ندارد و هر انسان بی وجدان و جویای نام به راحتی می‌تواند به وی توهین کند.#محمد_مشهدی_نوش‌آبادیامرداد ۱۴۰۵ https://www.instagram.com/p/Dbs3Ai5g33R/?igsh=MXg1NTQ4ZmY0Nm53aA==

تفاوت تشیع قم و کاشاندرباره آیین‌گرایی کاشیان هفتم مردادماه ۱۴۰۵ دوستان اداره میراث کاشان دعوت کردند تا به مناسبت انتخاب #کاشان به عنوان #شهر_خلاق_معماری از سوی #یونسکو در حضور خبرنگاران محلی درباره #نمادهای_آیینی_کاشان صحبت کنیم، در کنار آقایان جناب عباس تراب‌زاده مردم‌شناس و علی مولودی باستان‌شناس. برخی از این گفت‌وگوها را مطبوعات محلی بازتاب دادند که آنچه را بدستم رسیده این‌جا باز نشر می‌کنم.سعی خواهم کرد تا فایل صوتی برنامه را در کانال پژوهشی کاشان شناسی در تلگرام بارگذاری کنم.#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی امرداد ۱۴۰۵ https://www.instagram.com/p/DbqpmPkgD98/?igsh=NmgxYWRoN3FkeWo2

ایده نجات‌بخشی در ترانۀ هایده#زرتشت پیامبر دین ایرانی حدود سه هزار سال پیش وقتی آخرین تلاش‌های نافرجام خود برای رهایی قوم خود از یورش و غارت مهاجمان را نافرجام یافت، گفت که در آینده #سوشیانت‌ها یعنی نجات‌بخشان برای تکمیل فرایند رهایی به کمک شما خواهد آمد. این ایده نجات بخش وارد یهودیت، مسیحیت و سپس اسلام شد و در تشیع که وابسته به عقاید ایرانی بود، جایگاه ویژه یافت و همه فرقه‌های عمده آن ایده امام قائم را پی‌گرفته و امامان خود را تجلی ظهور وی یافتند، مثلا کیسانیه در محمد حنفیه، زیدیه در محمد نفس زکیه، اسماعیلیه در افرادی چند و امامیه در امام دوازدهم. با این اوصاف فقدان قیام امامان منتظ‍‍َر در فرقه‌های امامیه (اثنی عشریه) و اسماعیلیۀ طیبیه، باعث ایجاد ایده غیبت این امامان و انتظار دائمی شد.نکته مهم در این باره امیدی است که از دل ناامیدی و استیلای پیروان برمی‌خیزد، وقتی همه راه‌ها به سمت پیروزی و عدالت را بسته می‌یابند، قدم در راهی می‌گذارند که با گذشت اعصار نه پایانی دارد و نه طرحی برای پایان آن متصور است، با امیدی که بیم دارند به یاس بیالایند.این است که گریه و انتظار برای پایان رنج، تنها راه باقی‌مانده است.در ترانه‌ «ای زندگی سلام» که معصومه دَدِه بالا معروف به «#هایده» (۱۳۲۱-۱۳۶۸ش) می‌خواند، بخشی از این دنیای دست‌نیافتنی و خیالی تصویر شده برای یک ایرانی است که هر روز#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی https://www.instagram.com/reel/DbZb_0xA2fu/?igsh=MWhiZGhwb280ZXR6Mg==

«رویکرد سیاسی معتدل و صلح‌طلبانه ائمه شیعۀ دوازده امامی»▫️همراه با گفتگو و پرسش و پاسخ #محمد_مشهدی_نوش‌آبادی▫️دوشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۵، دانشگاه کاشان

رویکرد سیاسی ائمه شیعه، اعتدال‌گرا و بر پایه حفظ مصالح جامعه بودنشست هم‌اندیشی اساتید با موضوع «رویکرد سیاسی معتدل و صلح‌طلبانه #ائمه_شیعۀ_دوازده_امامی» در تاریخ دوشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۵، از ساعت ۱۰ تا ۱۲، در تالار شهید سلیمانی ساختمان شهید رئیسی برگزار شد.در این نشست تخصصی، دکتر محمد مشهدی نوش‌آبادی، دانشیار گروه ادیان و فلسفه، به تبیین چارچوب‌های مطالعاتی فرَقِ شیعه و تحلیل مواضع سیاسی ائمه (علیهم‌ السلام) پرداختند.دکتر مشهدی نوش‌آبادی در ابتدا، لزوم استفاده از منابع دست‌اول شیعی مانند کتب "فرقه الشیعه" نوبختی و "المقالات و الفرق" اشعری را برای فهم صحیح فرقه‌های شکل‌گرفته تا دوران امامان متذکر شدند. وی تأکید کرد که این منابع، به همراه پژوهش‌های تحلیلی متأخر مانند کتاب "تاریخ فرق اسلامی" از حسین صابری  و کتاب "مکتب در فرایند تکامل" از حسین مدرسی طباطبایی، بستر لازم برای شناخت بی‌طرفانه و واقع‌بینانهٔ تاریخ تشیع را فراهم می‌آورد.ایشان ساختار جریان‌های شیعه را بر اساس تقسیم‌بندی رایج، در شش گروه اصلی شامل: غُلات (غلوکنندگان)، کیسانیه، زیدیه، اسماعیلیه، واقفیه و اثنی‌عشریه خلاصه کردند و تصریح نمودند که تا پایان قرن سوم بیش از صد فرقه و جریان فکری ذیل این شش گروه اصلی پدید آمده است.دانشیار گروه ادیان و فلسفه دانشگاه با ارائهٔ تحلیلی از سیرهٔ ائمه (ع)، رویکرد کلان سیاسی ایشان را مبتنی بر اعتدال، صلح‌طلبی و پرهیز از درگیری‌های غیرضروری توصیف کردند. به گفتهٔ وی بر خلاف رویکرد عموم رهبران دیگر گروه‌های شیعی، هدف محوری امامان، تلاش برای تشکیل حکومت به هر قیمتی نبود، بلکه تربیت جامعه، تعمیق معارف دینی، تبیین صحیح قرآن و سنت و حفظ جان و رعایت مصلحت پیروان اولویت اصلی بوده است. این هدف، در بسیاری از مواقع، لزوم اتخاذ تدابیر محافظه‌کارانه‌ای چون تقیه را ایجاب می‌کرد.دکتر مشهدی نوش‌آبادی به نمونه‌های تاریخی این رویکرد اشاره کرد، از جمله در نظرِامام علی (ع) که صلح و تعامل برای جلوگیری از فتنه و حفظ اساس اسلام با پذیرش خلافت خلفای پیشین بود.یا امام حسن (ع) که رویکردی صلح‌آمیز برای جلوگیری از خون‌ریزی و حفظ مصلحت جامعه اسلامی اتخاذ کرد.همچنین، امام حسین که در ابتدا با تهدید جانی بخاطر عدم بیعت با یزید روبرو بودند و هنگامی که در عراق با یارانی اندک در مقابل لشکر ابن سعد قرار گرفتند، سعی داشتند تا با گفتگو از آن مهلکه بیرون روند، اما به ایشان اجازه ندادند.امام باقر و امام صادق (ع) با تمرکز بر "تعلیم دینی و اخلاقی"، به جای پیگیری اهداف نظامی و سیاسی، همزمان با قیام‌های دیگر گروه‌های شیعه مانند زیدیه علیه حکومت وقت بود.امام موسی کاظم ایجاد نهاد وکالت در شهرهای مختلف جهت ارتباط با شیعیان پایه گذاشتند. این نهاد در دورۀ ائمه بعدی نیز ادامه یافت، امام رضا ولایت‌عهدی مأمون را پذیرفتند و ائمه پس از ایشان نیز رویکردی معتدل و  صلح آمیز با خلفای عباسی اتخاذ کردند.دکتر مشهدی نوش‌آبادی در پایان خاطرنشان ساخت که: "نباید پژوهشگر از سیره ائمه، تحلیلی مطابق شرایط سیاسی زمانۀ خود صورت دهد؛ بلکه وظیفهٔ پژوهشگر، تبیین و توصیف رفتارهای تاریخی ائمه و نشان دادن پیچیدگی‌ها و جنبه‌های مختلف رویکردهای سیاسی آنان است."این نشست هم‌اندیشی با استقبال اساتید و پرسش و پاسخ‌های تحلیلی به پایان رسید. https://www.instagram.com/p/Dbige8pgC6B/?igsh=MXc3OHptcGNsdGU3OQ==

«رویکرد سیاسی معتدل و صلح‌طلبانه ائمه شیعۀ دوازده امامی»▫️همراه با گفتگو و پرسش و پاسخ#نشست_هم_اندیشی▫️معاونت فرهنگی دانشکده ادبیات و زبان‌های خارجی و مدیریت ارتباطات فرهنگی برگزار می‌کنند:▫️نشست هم‌اندیشی اساتید با عنوان ✅ «رویکرد سیاسی معتدل و صلح‌طلبانه #ائمه_شیعۀ دوازده امامی»▫️همراه با گفتگو و پرسش و پاسخ▫️با ارائه دکتر #محمد_مشهدی_نوش‌آبادی (دانشیار گروه ادیان و فلسفه) ▫️دوشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۰ تا ۱۲ ▫️تالار شهيد سليمانی، ساختمان شهید رئیسی#معاونت_فرهنگی_دانشکده_ادبیات‌و‌زبان‌های_خارجی مدیریت_ارتباطات_فرهنگیمعاونت_فرهنگی‌🆔 @khanefarhang_ku |🇮🇷🆔 eitaa.com/uniofkashan🆔‌https://ble.ir/kashanuni

کشته‌شدن تبلیغاتی امام حسین؛ تحلیل مرتضی مطهریدیدگاه #مرتضی_مطهری (۱۲۹۸-۱۳۵۸ش.) شباهت قابل ملاحظه‌ای با نظر شریعتی دارد. مطهری کلید شخصیت #امام_حسین را حماسه می داند. وی حرکت امام از مدینه به مکه را نه به جهت امنیت، بلکه به واسطه اعلام مخالفت با بنی امیه و یک حرکت تبلیغاتی می‌داند.مطهری عقیده دارد که حسین، خونین شدن این صحنه را می‌خواست و خودش آن را رنگ آمیزی می‌کرد، اهل بیت خود را همراه برد تا صحنه کربلا را داغ‌تر کند و آنها را با دست دشمن تا قلب حکومت شام می فرستد تا این صدا به عالم برسد.مطهری سه عامل را در #واقعه_عاشورا مؤثر می داند: تقوای امام در پاسخ منفی او به تقاضای نامشروع یزید (بیعت)، دعوت کوفیان از امام که حجت را بر امام تمام می‌کرد، امر به معروف و نهی از منکر.وی امام را در عامل اول مدافع می داند و در عامل دوم متعاون و در عالم سوم مهاجم و انقلابی. وی دعوت مردم کوفه را هم علت قیام امام نمی داند، بلکه نهضت امام را علت دعوت کوفیان می شمارد.محمدتقی شریعتی و محمدابراهیم آیتی نیز بر همین عقیده اند.#محمد_مشهدی_نوش‌آبادیتیر ۱۴۰۵ https://www.instagram.com/p/DbEAP_dAtv7/?igsh=YWprcjlmNGxoem1i

تقلای امام حسین برای کشته‌شدن؛دیدگاه چپ‌گرایانه #علی_شریعتیشریعتی (۱۲۱۲-۱۳۵۶ش) نمی پذیرد که #امام_حسین برای یک حرکت نظامی و سیاسی، همانند حرکت پیامبر و علی در احد و صفین به‌پاخاسته باشد. بلکه امام در شرایطی قرار دارد که نه می‌تواند بجنگد و نه ساکت بنشیند; نه سلاحی دارد و نه سربازی. حتی کسی از بنی‌هاشم هم نیست که با او همصدا شود.بنابراین تنها وسیله ای که می تواند اسلام را نجات دهد و در جامعه تحرکی ایجاد کند، کشته شدن است. مبنای استدلال شریعتی در این باره، عبارتی از نهج البلاغه است: «والشهادة استظهارا علی المجاهدات ». از نظر وی، #فلسفه_شهادت آن هم از نوع شهادتی که شهید فقط به خاطر کشته شدن می رود، جهاد و مخاصمه نیست، بلکه شهید به خاطر آشکار شدن آنچه انکار و کتمان شده است، کشته می شود.از دیدگاه وی آنچه انکار شده و در واقع اولین انحراف به حساب می آید، جدا کردن اسلام به عنوان یک دین از پایگاه اجتماعی‌اش است. اسلام علاوه بر رستگاری فردی، دارای رسالت دیگری است و آن ایجاد یک امت است; جامعه ای با زیربنای قسط و نفی اشرافیت، تضاد طبقاتی، استثمار نیروی کار به وسیله پول، و با یک روبنای امامت، نفی استبداد و حاکمیت فردی است.از نظر وی، این انحراف نخست، با طرح کردن اصل اجماع آرای مردم و پیش آوردن #جریان_سقیفه آغاز شد و به تدریج خلافت به جای امامت قرار گرفت و بعد از مرگ معاویه تبدیل به وراثت گردید.در این پنجاه سال، اسلام پله پله به صورت مجموعه‌ای از شعائر عبادی، احساسات فردی، عقاید ذهنی و ظواهر و قوالب درآمده است. دین برای مردم یک عامل تخدیر، برای طبقه برخوردار یک عامل توجیه و برای حکومت یک پایگاه قدرت و غارت شده بود. بنابراین در شهادت امام همه چیز ظاهر شد و تمامی خصایص ضد اسلامی و استعدادهای ضد انسانی و دژخیمی قدرت حاکم برملا گردید.وی می‌گوید در فرهنگ ما، شهادت مرگی نیست که دشمن بر مجاهد تحمیل کند. شهادت مرگ دلخواهی است که مجاهد با همه آگاهی و همه منطق و شعور و بیداری و بینایی خویش، خود انتخاب می کند. «شهادت دعوتی است در همه عصرها و بر همه نسل ها که اگر می توانی بمیران و اگر نمی توانی بمیر.»طرفه‌ آنکه صالحی نجف‌آبادی منظور از شهادت در جمله نهج البلاغه (والشهادة استظهارا علی المجاهدات) را گواهی دادن شهود در نزد قاضی می‌داند که ربطی به شهید شدن ندارد.پیداست شریعتی بیشتر به دنبال طرح سمبولیک و نمادین جریان عاشورا برای اهداف مبارزاتی با رویکردی چپ‌گرایانه است.#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی https://www.instagram.com/p/DbBivAxA2QS/?igsh=Y3NiaHE0amx2dTQ=

دیدگاه جنجالی صالحی نجف آبادی درباره واقعه عاشورا#نعمت‌الله_صالحی_نجف‌آبادی (۱۳۰۲-۱۳۸۵ش) نویسنده کتاب #شهید_جاوید معتقد است گرچه #امام_حسین مترصد فرصت بود تا پس از مرگ معاویه به اقداماتی در جهت اصلاح اوضاع مسلمانان دست بزند، زیرا بی عدالتی و فساد دستگاه اموی قیام را ایجاب می کرد، اما این کلید معمای عاشورا نیست، بلکه مهمترین مساله‌ای که منجر به قیام عاشورا می‌شود، تهاجم حکومت اموی علیه امام است.در واقع، امام تقریبا در طول مدتی که یزید سعی دارد از طریق حاکم مدینه از او بیعت بگیرد تا زمان شهادتش وضعیت تدافعی دارد و امور همه بر او تحمیل می شود، جز اینکه در هنگام حرکت امام به کوفه، به دنبال درخواست کوفیان، جنبه قیام هم مد نظرش بوده است.در این مرحله شرایط پیروزی مهیا بود، ولی حوادث پشت پرده که از مجرای طبیعی قابل پیش بینی نبود، اوضاع عراق را تغییر داد.صالحی با این مقدمات می خواهد برداشت دو گروه را رد کند: نخست آن دسته از منتقدان سنی، قیام امام را امری نسنجیده می‌شمارند، و دیگر آن دسته از نویسندگان شیعه که معتقدند رفتار امام که طبق اراده الهی مقدر شده بود و طبق علم انحصاری امام به او رسیده بود، بنابر این نه کاملا قابل فهم است و نه می باید الگوی رفتار سیاسی مردم قرار گیرد.بنابر نظر صالحی، روش امام در هنگام کمبود نیرو، همانند روش امام حسن بود که به صلح تن داد، از این رو، از زمانی که به محاصره نیروهای حر درآمد، تا قبل از آغاز درگیری، پنج بار به حر و عمر بن سعد پیشنهاد مراجعت داد و تلاش فراوانی کرد تا از درگیری جلوگیری کند. صالحی همچون سید مرتضی، معتقد است که به حکم عقل و نقل حرام است که امام دانسته برای کشته شدن حرکت کند.اگرچه بر استدلالات صالحی می توان نقدهای مختلفی وارد کرد، اما جهت‌گیری وی در تحقیق پیرامون عاشورا، علمی است و به آسانی نمی‌توان به آن خدشه کرد. صالحی در بخش چهارم کتاب به اهداف امام پرداخته است و هدف ایشان را مبارزه با ظلم، تشکیل حکومت و حمایت از اسلام می داند.وی در این رابطه سخن را به مفاهیم اجتماعی و سیاسی نشات گرفته از مغرب زمین کشانده و اهداف امام را در چارچوب آن مفاهیم ذکر می کند و حتی مسائلی مثل تفکیک قوا را از اهداف قیام امام می‌داند، گویی چنین قالبی به طور کامل در صدر اسلام وجود داشته و امویان آن را از بین برده‌اند و حتی علت شکست اسلام و جهانگیر نشدن آن را تبدیل حکومت دموکراسی صدر اسلام به حکومت دیکتاتوری معاویه می داند. پیداست که مسائل اجتماعی زمان چگونه در نظر صالحی پیرامون جریان عاشورا تاثیر گذاشته است.منبع: #محمد_مشهدی_نوش‌آبادی، مقاله رویکردهای جدید به نهضت عاشورا.۱۴۰۵٫۴٫۲۹

امام حسین حاضر به مذاکره با یزید بود درباره جریان #عاشورا به غیر از روایات عامیانه دو روایت‌ دیگر هم هست، که من آن را در مقاله «رویکردهای جدید به نهضت عاشورا» نوشته‌ام.یکی قرائت امثال شریعتی و مطهری که در این دیدگاه با روایت عامیانه شریکند که امام برای کشته شدن آمده بود.قرائت دیگر از #صالحی_نجف‌آبادی نویسنده کتاب شهید جاوید است که عموم وضعیت‌های پیش‌آمده را برای امام اضطراری می‌بیند که بر اساس آن امام در موضع دفاع و برای نجات جان خود و خانواده مجبور به انجام آن بود، نه نگاه تهاجمی و ارادی. البته این مسئله از زمان خروج شبانه امام از مدینه تا رفتن به سمت عراق با انگیزه‌های دیگر هم آمیخته بود، اما فرایند کلی مسأله نجات جان بود.باری بر اساس این دیدگاه وقتی همه راه‌ها را لشگر ابن زیاد بر #امام_حسین می‌بندد و تنها گریزگاه وی را بیعت با یزید می‌داند، امام از ابن زیاد و سران کوفه می‌خواهد، لااقل راه وی را به سوی شام باز کنند تا امام به شام رفته و ببیند یزید خود چه خواهد خواست؟ اما رهبران کوفه این پیشنهاد امام را نمی‌پذیرند.این روایت که صالحی در اثبات آن دلایل و شواهد کافی آورده نشان می‌دهد که البته امام حسین حاضر به مذاکره با یزید بود، اما نگذاشتند.#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی https://www.instagram.com/p/DayWrPgA6oy/?igsh=MWphYXZseXN2Zm85cQ==

بیدادمردم ایران در این چند دهه نشان داده‌اند که فهم و تحلیل بسیار درست‌تری نسبت به حاکمان از سیاست داشته‌اند و همه راه‌های ممکن را آزموده‌اند، ولی چرا هر باره در حضیض ژرفناک‌تری فرو رفته‌اند؟این درد بزرگی است، بزرگترین درد و تاریک‌ترین سرنوشت.#شجریان #مشکاتیان #حافظ #بیداد #محمد_مشهدی_نوش‌آبادی۱۴۰۵٫۴٫۱۹ https://www.instagram.com/reel/Dan0D6aTQ4U/?igsh=MXMyc2VodGRpZWJuNA==

درس آزادگی همه ما به میزان جایگاه اجتماعی خود در قبال حقوق انسان‌ها مسئولیم، حتی اگر یک کارگر ساده باشیم. حالا اگر اهل نظر و #پژوهش و یا #هنرمند و یا #سیاست‌مدار باشد طبعا مسئولیتش سنگین‌تر است.هر حرکتی انجام دهیم که یک ظلمی یا یک ناحقی جامه مشروعیت بپوشد، حتی در قبال همان ظالم هم مسئولیم، چرا؟ چون با به‌به و چه‌چه ما ظلم می‌کند و بعضاً خودش هم باورش می‌شود که رفتارش درست و مشروع است.#محمدرضا_شجریان چه پیش از انقلاب و چه پس از آن سعی می‌کرد وجدان بیدار جامعه باشد، خودش را با درد و احساسات مردم تنظیم می‌کرد.امروز بعضی هنرمندان که مردم احساساتشان با هنر و صدایشان درگیر است چه مفت خود را می‌فروشند! گاهی انسان حیرت می‌کند از این بی‌قیمتی!پس #آزادگی کی به درد می‌خورد؟ کجا به کار می‌آید؟ هیهات!محمد_مشهدی_نوش‌آبادی https://www.instagram.com/reel/DadySRYAimd/?igsh=MXUwcHd2dWd0MjE0NQ==

و ما ادراک زرین‌کوب!اخیرا بنده خدایی در فضای مجازی ادعا کرده که نوشته‌های استاد #عبدالحسین_زرین‌کوب علمی نیست و خود زرین‌کوب هم به وی گفته به من اول می‌نویسم، بعد دنبال ارجاع‌اش می‌گردم.اولا این پندار غلطی است و هر کسی که این سخن را می‌گوید در خوشبینانه‌ترین حالت، ناآشناست با آثار زرین‌کوب و پژوهش.ثانیا ممکن است انسان چیزی را که در خاطر دارد قلمی کند و بعد رفرنس‌هایی که می‌داند در کدام منبع است دقیق کند و این کاری است که من هم انجام می‌دهم. جز این اصلا نمی‌شود کار کرد و در میان تحلیل و نوشتن ارجاع دقیق آورد، مگر در مرحله دوم و ویرایش.ثالثا برخی نوشته‌های زرین‌کوب مثل پله پله تا ملاقات خدا و شعله طور و جز آن، گرچه مبتنی بر منابع تاریخی است، اما خالی از عنصر پردازش نیست و به علت فقدان منابع رمان گونه است، اما مطلب لغو و بی‌حسابی نیست و البته شامل کل آثار او نیست.رابعاً ایشان همیشه اطلاعاتی را نزد خواننده مفروض می‌گیرد و به اعجاز و اشاره عبارات عمیق و پرمغز می‌گوید، مانند اولین جمله فصل #نجم‌کبری_و_خلفایش در کتاب #دنباله_جستجو_در_تصوف_ایران که گمانم طولانی‌ترین جمله تاریخ ادبیات فارسی باشد. شاید بیش از دویست کلمه باشد این جمله.باری نه مثل #مصطفی_ملکیان که همه آنچه زرین کوب نوشته را کاملا دقیق و درست می‌داند و نه مثل این بنده خدا که سعی دارد اعتبار نوشته های ایشان را انکار کند.زرین‌کوب در پژوهش‌های ایرانی به لحاظ گستردگی و دقت و اصالت پژوهش نظیر ندارد، البته این به معنای درستی همه دیدگاههایش نیست و من در جایی در این باره سخن گفته‌ام.محمد_مشهدی_نوش‌آبادی https://www.instagram.com/p/DaWXxt7pHv3/?igsh=MWQwcTJ1eGYwajJ6MA==

من از بیگانگان هرگز ننالم که با من هر چه کرد آن آشنا کرد دیروز هفتادسالگی استاد مصطفی ملکیان بود و در فضای مجازی بزرگداشتی گرفتند و بزرگانی مانند دکتر عبدالکریم سروش بودند، ملکیان را تعریف کردند و نقد کردند. ایشان چهار نقد به خودش را پذیرفت، اما گفت من هیچ خودشیفتگی ملی، نژادی و دینی را نخواهم پذیرفت. بعضی از نقدها تلویحا متوجه این موضوع بود که درباره دین معهود موضعی سرخوشانه ندارند.من همه سخنرانی‌ها را نتوانستم گوش کنم اما چندتایی که گوش کردم اشاره به سالگرد حمله اسرائیل به ایران کردند و این فیلسوفان به موضوعات فاجعه‌بار دیگری اشاره نکردند، اما خود جناب ملکیان ضمن ابراز همدردی عمیق با مردم گفت که درست است که آمریکا و اسرائیل تجاوز کردند و آزار رساندند اما آزاری که از داخل مردم می‌بینند خیلی بیشتر از آن است و این شعر را خواندند:من از بیگانگان هرگز ننالمکه با من هر چه کرد آن آشنا کرد.باری اگر قرار است از رنج مردم بگویید همه را بگویید که برخی تلخ‌تر از اینهاست که سالوس‌مآبانه بر زبان می‌آورید، اگر جرات گفتنش را ندارید کلا سکوت کنید. اگر آن رنج‌ها را ناچیزتر از این تجاوزات می‌بینید که فیلسوف یا روشنفکر نیستید.۱۴۰۵/۳/۲۴ https://www.instagram.com/p/DZkMnJvqCfx/?igsh=Z3E2d3RkNWdxZ2Fj