موسسهٔ نیمروز Nimruz Institute

چرا باید «ایران» را دوست داشت؟(تأملی در بنیان‌های عقلانی و تاریخی میهن‌دوستی ایرانی)در یادداشت‌های پیشین، مرزهای نظری میان «میهن‌دوستی نهادمند» با پدیده‌های ویرانگری چون تمامیت‌خواهی و رادیکالیسم را از منظر «محافظه‌کاری عقلانی» روشن کردیم. اکنون، پس از تبیین چیستی و چرایی رویکرد محافظه‌کارانه به مفهوم «میهن»، نوبت به پرسشی وجودی‌تر و انضمامی‌تر می‌رسد: چرا در میانه‌ی این جهان پرآشوب و در برابر وسوسه‌های جهان‌وطنی انتزاعی، باید مشخصاً «ایران» را دوست داشت؟ اگر عینک رمانتیسیسم صرف و احساسات خام را کنار بگذاریم و با همان ابزار «خرد پاسداشت» به موضوع بنگریم، درخواهیم یافت که عشق به ایران، نه یک تعصب کورکورانه‌ی جغرافیایی، بلکه یک انتخاب کاملاً عقلانی، اخلاقی و تاریخی است. اثبات ضرورت این تعلق‌خاطر را می‌توان در چندین محور بنیادین واکاوی کرد که ما در این یادداشت به چهار محور آن خواهیم پرداخت.@nimruz_irچرا باید «ایران» را دوست داشت؟(تأملی در بنیان‌های عقلانی و تاریخی میهن‌دوستی ایرانی)در یادداشت‌های پیشین، مرزهای نظری میان «میهن‌دوستی نهادمند» با پدیده‌های ویرانگری چون تمامیت‌خواهی و رادیکالیسم را از منظر «محافظه‌کاری عقلانی» روشن کردیم. اکنون، پس از تبیین چیستی و چرایی رویکرد محافظه‌کارانه به مفهوم «میهن»، نوبت به پرسشی وجودی‌تر و انضمامی‌تر می‌رسد: چرا در میانه‌ی این جهان پرآشوب و در برابر وسوسه‌های جهان‌وطنی انتزاعی، باید مشخصاً «ایران» را دوست داشت؟ اگر عینک رمانتیسیسم صرف و احساسات خام را کنار بگذاریم و با همان ابزار «خرد پاسداشت» به موضوع بنگریم، درخواهیم یافت که عشق به ایران، نه یک تعصب کورکورانه‌ی جغرافیایی، بلکه یک انتخاب کاملاً عقلانی، اخلاقی و تاریخی است. اثبات ضرورت این تعلق‌خاطر را می‌توان در چندین محور بنیادین واکاوی کرد که ما در این یادداشت به چهار محور آن خواهیم پرداخت.@nimruz_ir

سخنرانی زنده‌یاد دکتر کریم سلیمانی در ۱۳ مرداد ۱۴۰۲ دربارهٔ انقلاب مشروطه، مروری بر مبارزات مدنی ایرانیان از مطالبهٔ حاکمیت قانون تا رسیدن به سکولاریسم فرهنگی.ایده پرداز و مشاور: دکتر آرزو رسولی (طالقانی)تصویر پرداز و اجرا: سجاد شاهاندشتی@nimruz_ir

چرا میهن‌دوستی اصیل ذاتاً با محافظه‌کاری گره خورده است؟در بحث قبلی با عنوان «میهن‌دوستی حقیقی، هرگز به تمامیت‌خواهی ختم نخواهد شد!» تلاش کردیم مرز پررنگ میان «میهن‌دوستی نهادمند» و پدیده‌ای مثل «تمامیت‌خواهی» را روشن کنیم. اما حالا وقت آن است که به سراغ یکی دیگر از سوءتفاهم‌های بزرگ و خطاهای رایج در فضای اندیشه سیاسی معاصر برویم: این تصورِ وهم‌آلود که گویا میهن‌دوستی با تندروی و رادیکالیسم هم‌نشین است.برای مطالعۀ کامل متن یادداشت تصاویر را برگ بزنید.@nimruz_irچرا میهن‌دوستی اصیل ذاتاً با محافظه‌کاری گره خورده است؟در بحث قبلی با عنوان «میهن‌دوستی حقیقی، هرگز به تمامیت‌خواهی ختم نخواهد شد!» تلاش کردیم مرز پررنگ میان «میهن‌دوستی نهادمند» و پدیده‌ای مثل «تمامیت‌خواهی» را روشن کنیم. اما حالا وقت آن است که به سراغ یکی دیگر از سوءتفاهم‌های بزرگ و خطاهای رایج در فضای اندیشه سیاسی معاصر برویم: این تصورِ وهم‌آلود که گویا میهن‌دوستی با تندروی و رادیکالیسم هم‌نشین است.برای مطالعۀ کامل متن یادداشت تصاویر را برگ بزنید.@nimruz_ir

میهن‌دوستی حقیقی، هرگز به تمامیت‌خواهی ختم نخواهد شد!در پیوست یادداشت پیشین با عنوان «میهن‌دوستی، فاشیسم نیست!»، یادداشت پیش‌رو به نقد یکی دیگر از خطاهایِ روش‌شناختی در خوانش‌هایِ تقلیل‌گرایانه می‌پردازد. در این یادداشت استدلال شده است که میهن‌دوستی اصیل نه‌تنها بسترساز تمامیت‌خواهی نیست، بلکه به‌واسطه‌ی دفاع از استمرار تاریخی، تنوع نهادی و حریم فردی، مستحکم‌ترین سد و پادزهر در برابر ماشین همسان‌ساز حاکمیت مطلق‌گرا به شمار می‌رود. برای خواندن متن کامل این یادداشت تحلیلی، لطفاً تصاویر را ملاحظه کنید.@nimruz_irمیهن‌دوستی حقیقی، هرگز به تمامیت‌خواهی ختم نخواهد شد!در پیوست یادداشت پیشین با عنوان «میهن‌دوستی، فاشیسم نیست!»، یادداشت پیش‌رو به نقد یکی دیگر از خطاهایِ روش‌شناختی در خوانش‌هایِ تقلیل‌گرایانه می‌پردازد. در این یادداشت استدلال شده است که میهن‌دوستی اصیل نه‌تنها بسترساز تمامیت‌خواهی نیست، بلکه به‌واسطه‌ی دفاع از استمرار تاریخی، تنوع نهادی و حریم فردی، مستحکم‌ترین سد و پادزهر در برابر ماشین همسان‌ساز حاکمیت مطلق‌گرا به شمار می‌رود. برای خواندن متن کامل این یادداشت تحلیلی، لطفاً تصاویر را ملاحظه کنید.@nimruz_ir