من مِی‌ خورم و تو می‌کنی بد مستیخاکم به دهن مگر که مستی رَبّیخاک بر دهان انداختن: منظور توبه کردن،…

گر نه در این دخمه زندانیانبی‌تپش است آتش روحانیاندخمه زندانیان: منظور زمین، جهان جسمانینظامینگاران؛ ادبیات و داستان.

موژان / mužān /چشم نیکو و پرکرشمه را گویند.مژه‌های بلند چشم (چشمی که مژه‌هایش بلند باشد) را گویند.چشم زیبایی را گویند که اندک اندک پریشان شود و خراب آید، مانند نرگس نیمه خفته.ریشه نام‌هانگاران؛ ادبیات و داستان.

با توجه به استقبال شما از دوره اول، به‌زودی دوره دوم تحلیل فیلم در نگاران...

گر گدا کاهل بود، تقصیر صاحب‌خانه چیست؟مردی کریم همیشه سفره‌اش به روی مردم باز بود. شخص محتاجی به خانه‌ی او رفت و دم دروازه ایستاد و سؤالی هم نکرد. صاحب‌خانه نظرش به او افتاد و پرسید: «چه می‌خواهی؟» مرد گفت: «می‌خواهم کنار سفره‌ات غذا بخورم، کسی به من توجه ندارد.» مرد کریم‌النفس با اوقات تلخی به خدمتکار سخت‌گیری کرد. خدمتکار گفت: «من چه گناهی دارم؟ گر گدا کاهل بود، تقصیر صاحب‌خانه چیست؟»تمثیل و مثلنگاران؛ ادبیات و داستان.

مستی و دیوانگی جام مسیحا شکستصرفه در این بزم نیست ساغر جم داشتنجام شکستن: رسوا کردن، نومید ساختن.عرفینگاران؛ ادبیات و داستان.

گفتم صنمی شدی که جان را وطنیگفتا که حدیث جان مکن گر شمنیگفتم که به تیغ حجتم چند زنی؟گفتا تو هنوز عاشق خویشتنیشَمَن: بت‌پرستسوانح‌العشاقنگاران؛ ادبیات و داستان.