Channel name was changed to «مجلۀ ندای اسلام | nedayeislammagazine»

▫سیرت |سیر مطالعاتی سیرهٔ نبوی ✍ عبیدالله براهویی ▪️مجلهٔ ندای اسلام | شمارهٔ ۹۸_ ۹۹ | سال ۱۴۰۵.t.me/nedayeislammagazine1379/699

▫️قرآن |🔸 سورهٔ حجرات؛ نکاتی ادبی و اخلاقی✍ محمدقاسم بنی‌کمال قاسمی🔸 نیاز به وحی از منظر عقل و منطق✍ علامه محمدتقی عثمانی/ترجمه و اقتباس: نصیراحمد سیدزاده ▪️مجلهٔ ندای اسلام | شمارهٔ ۹۸_ ۹۹ | سال ۱۴۰۵.t.me/nedayeislammagazine1379/697

▫️گفتار |🔸 فرازهایی از بیانات شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید🎙️ عنوان بیانات |▪️مذاکره و گفت‌وگو و مصالحه به نفع ملت ايران و ساير ملت‌های دنياست▪️بايد در کشور ما فصل جديدی آغاز و باب گفت‌وگو باز شود▪️«توافق عادلانه» به نفع کشور و ملت است▪️پيامبر اکرم در صلح حديبيه «برای جلوگيری از جنگ و خونريزی»، «شرايط سخت و جاهلانه» مشرکين را پذيرفت▪️ضايعهٔ از دست‌دادن رهبر جمهوری اسلامی و اعضای خانوادهٔ ايشان را تسليت می‌گويم▪️ما نگران کشور و سرمايه‌های ملی هستيم▪️از حوادث درس بگيريم و در مسير «رضايت الله و مردم» حرکت کنيم▪️«رفع تحريم‌ها» و «بازگشت دارايی‌های بلوکه‌شده» نيازمند «تلاش اساسی و جدی» است▪️مشکلات و سياست‌های داخلی و خارجی نياز به «آسيب‌شناسی جدی» دارند▪️در اسلام هيچ شخصيتی بالاتر از انتقاد نيست▪️تندروی به هر جامعه و کشوری آسيب می‌زند؛ دستگاه ديپلماسیِ کشور از تندروها نهراسد▪️انسان‌های سياستمدار و معتدل در رأس امور و مراکز مديريتی و تصميم‌گيری قرار گيرند▪️اعدام‌های سياسی به خير کشور و مصلحت حاکم و مردم نيستند▪️مسئولان پاکستان حکم حبس ابد دکتر ماهرنگ بلوچ و ساير فعالان مدنی را لغو کنند▫️مجلهٔ ندای اسلام | شمارهٔ ۹۸_۹۹ | سال ۱۴۰۵.t.me/nedayeislammagazine1379/696

▫️گفتار | 🔸 فرازهایی از بیانات شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید▪️مجلهٔ ندای اسلام | شمارهٔ ۹۸_ ۹۹ | سال ۱۴۰۵.▪️t.me/nedayeislammagazine1379/695

▫️آنچه ایران امروز بیش از هر چیز به آن نیاز دارد، شکل‌گیری گفت‌وگویی ملی و فراگیر است؛ گفت‌وگویی که در آن همۀ اقوام، مذاهب، زنان، جوانان، نخبگان و دلسوزان کشور امکان بیان دیدگاه‌های خود را داشته باشند. شنیدن صدای منتقدان و خیرخواهان نه نشانه ضعف، بلکه نشانۀ بلوغ و اعتماد به نفس یک نظام سیاسی است. در چنین بستری است که توافق اخیر می‌تواند معنایی فراتر از یک توافق دیپلماتیک پیدا کند. ▫️نکته مهمی که نباید از نظر دور داشت، افزایش سطح انتظارات عمومی همزمان با آغاز مذاکرات و کاهش تنش‌هاست. جامعه‌ای که سال‌ها زیر فشار مشکلات اقتصادی زندگی کرده، اکنون تحولات جدید را با امیدی محتاطانه دنبال می‌کند و در انتظار نتایج ملموس آن در زندگی روزمره خویش است. ازهمین‌رو، هرگونه بن‌بست یا شکست در روند توافق می‌تواند هزینه‌های سیاسی و اجتماعی قابل توجهی به همراه داشته باشد. اگر افکار عمومی به این جمع‌بندی برسد که اختلاف بر سر برخی مسائل مورد مناقشه مانع بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی شده است، فشار بر تصمیم‌گیران افزایش خواهد یافت. ▫️بااین‌حال، توافق اخیر را نباید پایان مشکلات دانست. آنچه رخ داده، بیش از آنکه پایان یک منازعه باشد، آغاز مرحله‌ای تازه از رقابت مدیریت‌شده در کنار همکاری محدود است. میراث دهه‌ها بی‌اعتمادی همچنان پابرجاست و هر دو طرف با احتیاط فراوان حرکت خواهند کرد. ▫️مسئولان نیک بدانند که این توافق بیش از هر چیز یک فرصت است. تجربه حکومت‌ها و ملت‌های موفق نشان می‌دهد که هیچ توافق خارجی بدون اصلاحات داخلی، کاهش شکاف‌های اجتماعی و بهبود کیفیت حکمرانی نمی‌تواند توسعه‌ای پایدار به ارمغان آورد. اقتدار پایدار کشورها از رضایت، اعتماد و همراهی شهروندانشان سرچشمه می‌گیرد، نه صرفاً از امضای توافق‌نامه‌های سیاسی. ▫️بدون تردید آنچه برای ملت‌ها ماندگار می‌ماند نه کشمکش‌های سیاسی و شعارهای زودگذر، بلکه رفاه مردم، امنیت فرزندانشان و امید به آینده است. اگر همۀ جریان‌های سیاسی و مسئولان کشور این حقیقت را محور تصمیم‌گیری‌های خود قرار دهند، می‌توان امیدوار بود که ایران از این مرحلۀ دشوار نیز عبور کند و به سوی ثبات، توسعه، عدالت و همبستگی ملی بیشتر گام بردارد. فرصت‌های تاریخی همیشگی نیستند؛ ملت‌های موفق کسانی‌اند که از این فرصت‌ها برای اصلاح خطاها، ترمیم شکاف‌ها و ساختن آینده‌ای بهتر بهره می‌گیرند. ▪️مجلهٔ ندای اسلام | شمارهٔ ۹۸_ ۹۹ | سال ۱۴۰۵.t.me/nedayeislammagazine1379/693

▫️سرمقاله |🔸 جنگ، توافق و ضرورت بازسازی اعتماد ▫️ملت و حاکمیت ایران دو جنگ زیان‌بار و پرتلفات را در خرداد و اسفند سال ۱۴۰۴ تجربه کردند. این دو جنگ ترکیبی و چندجانبه که رژیم اسرائیل و ایالات متحدۀ آمریکا مستقیماً آن را پیش بردند، بسیاری از معادلات و پیش‌فرض‌های ذهنی را در سطح منطقه و جهان دگرگون کرد و واقعیت‌های تازه‌ای را آشکار نمود. این دو جنگ بسیاری از تصورات و تحلیل‌های سفت و سخت را اصلاح کرد. رئیس‌جمهور جنجالی ایالات متحده با آغاز حمله به ایران اهداف بلندپروازانه‌ای را مطرح کرد، اما در نهایت تن به آتش‌بس داد و بدون دستیابی به دستاوردی تعیین‌کننده، راه مذاکره را برگزید. از این منظر، اهداف اولیه او محقق نشد. همچنین استفاده گسترده از توان نظامی و ذخایر تسلیحاتی آمریکا محدودیت‌های قدرت این کشور را آشکار کرد و این تصور را که واشنگتن می‌تواند بدون هزینه‌های سنگین اراده خود را بر منطقه تحمیل کند، تا حد زیادی زیر سؤال برد. ▫️این جنگ همچنین محاسبات بخشی از کشورهای عربی منطقه را دستخوش تغییر کرد. بسیاری از دولت‌های عرب حاشیۀ خلیج فارس دریافتند که اتکای نظامی کامل به یک قدرت خارجی نمی‌تواند تضمین‌کننده امنیت آنها باشد. ازهمین‌رو، احتمالاً در سال‌های آینده سیاست تنوع‌بخشی به روابط خارجی و تعامل بیشتر با قدرت‌های منطقه‌ای از جمله ایران را با جدیت بیشتری دنبال خواهند کرد. ▫️در داخل کشور نیز جنگ برخی فرضیات ریشه‌دار را به چالش کشید. تقابل ایدئولوژیک و سیاسی‌ای که از سال ۱۳۵۸ با تسخیر سفارت آمریکا در تهران آغاز شده بود، سرانجام به رویارویی مستقیم نظامی انجامید. این رخداد نشان داد تصور کسانی که قدرت سخت را به تنهایی ضامن بازدارندگی کامل می‌دانستند یا گمان می‌کردند رهبران و مراکز تصمیم‌گیری در هر شرایطی از آسیب مصون خواهند ماند، نیازمند بازنگری است. ▫️از سوی دیگر، تصور نفوذناپذیری سرزمین‌های اشغالی نیز آسیب دید. فارغ از داوری‌های سیاسی دربارۀ جمهوری اسلامی، نمی‌توان انکار کرد که ایران توانایی هدف قرار دادن عمق خاک اسرائیل را نشان داد و خساراتی نیز بر آن وارد کرد. در مقابل، دشمنان جمهوری اسلامی نیز نتوانستند به اهداف حداکثری خود دست یابند. جنگ‌های ۱۴۰۴ واقعیت‌های میدانی قدرت و محدودیت‌های هر دو طرف را آشکار ساخت. ▫️در این میان، رفتار ملت ایران نیز شایان توجه بود. جامعه‌ای که پیش از آن زخم‌های عمیقی از اعتراضات، نارضایتی‌های اقتصادی و شکاف‌های اجتماعی بر تن داشت، در روزهای جنگ از افتادن به دام انتقام‌جویی و آشوب پرهیز کرد و بلوغ و مسئولیت‌پذیری خود را به نمایش گذاشت. ▫️تحولات سیاسی اخیر و توافق رسمی جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحدۀ آمریکا پس از جنگ، صرف‌نظر از داوری موافقان و مخالفان، نشانهٔ ورود کشور به مرحلۀ جدیدی از حیات سیاسی و دیپلماتیک است. جنگ‌ها معمولاً طرف‌های درگیر را واقع‌بین‌تر می‌کنند و آنان را وادار می‌کنند هزینه‌های ادامۀ مسیرهای پیشین را بار دیگر محاسبه کنند. اما مهم‌ترین درس جنگ، نه در میدان‌های نبرد، بلکه در عرصۀ حکمرانی و رابطۀ دولت و ملت نهفته است. ▫️پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1357ش./ ۱۹۷۹م. امیدهای فراوانی را در میان مردم ایران و بسیاری از مسلمانان جهان برانگیخت. شعارهای عدالت‌خواهانه، استقلال‌طلبی و مبارزه با استبداد، نوید شکل‌گیری الگویی تازه از حکمرانی را می‌داد. اکنون پس از گذشت نزدیک به پنج دهه، ارزیابی منصفانه این تجربه تاریخی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. بی‌تردید جمهوری اسلامی در برخی عرصه‌ها دستاوردهای مهمی داشته است؛ اما در کنار آن، مشکلاتی چون تورم مزمن، کاهش قدرت خرید، مهاجرت نخبگان، محدود شدن فضای گفت‌وگو و افزایش شکاف میان بخشی از جامعه و ساختارهای رسمی نیز وجود داشته است. نادیده گرفتن این واقعیت‌ها کمکی به حل آنها نخواهد کرد. ▫️یکی از مهم‌ترین درس‌های تاریخ آن است که هیچ حکومتی صرفاً با ابزارهای سخت قدرت پایدار نمی‌ماند. پایداری واقعی زمانی شکل می‌گیرد که میان حاکمیت و مردم اعتماد متقابل برقرار باشد. سرمایۀ اجتماعی مهم‌ترین پشتوانه هر کشور است و در شرایط بحرانی، بیش از هر سلاح و ثروتی به کار می‌آید. ▫️امروز بخش مهمی از جامعهٔ ایران خواهان شفافیت بیشتر، مبارزۀ جدی با فساد، توزیع عادلانۀ فرصت‌ها، گشایش اقتصادی و مشارکت مؤثرتر در سرنوشت خویش است. این مطالبات نه تهدید، بلکه فرصتی برای اصلاح و تقویت نظام حکمرانی به شمار می‌روند. همچنین تجربه سال‌های اخیر نشان داده است که سیاست خارجی تنش‌زا و گشودن هم‌زمان چندین جبهه، هزینه‌های سنگینی بر کشور تحمیل می‌کند. حفظ عزت و استقلال ملی ضرورتی انکارناپذیر است، اما این هدف زمانی بهتر تأمین می‌شود که با عقلانیت، واقع‌بینی و شناخت درست از موازنه‌های قدرت جهانی و منطقه‌ای همراه باشد. t.me/nedayeislammagazine1379/693