✅ مطلبی بسیار خوب دربارۀ آزمایش بنجامین لیبت:https://t.me/The_Science_and_Theology_Center/183

#توصیه_ادمینکانال یکی از ادمین‌ها و دوستان خوب‌مان که هوش مصنوعی جمینای پرو ٢٠ دلاری ١٨ ماههٔ گوگل را با تخفیف ویژه‌ به مناسبت شروع کانال‌شان، با قیمت حدود ٣ دلار (۵۵٠ هزار تومان برای کل ١٨ ماه و نه ماهانه) می‌فروشند، همچنین کانفیگ‌های سرور آمریکا (جهت تسهیل-تسریع کار با جمینای) از یکی از قوی‌ترین فیلترشکن‌های جهان، اوت‌لاین (گوگل) را نیز ١۵٠ هزار تومان می‌فروشند:t.me/gemini_pro110110110

از مطالب کانال دوست اندیشمند، جناب سیلابی، بسیار بهره می‌برم:t.me/AliMohammadiSeylabiPerceptions

«جیمز رندی»؛ شعبده‌بازی غیرقابل‌اعتماد (1) ✍️ احمد بهزادی نه‌تنها دلیلی برای اعتماد به جیمز رندی و «جایزۀ یک‌میلیون‌دلاری» مؤسسه‌ش وجود نداره، بلکه شواهدی وجود داره که حتی صداقت رندی رو به‌شدت زیر سؤال می‌بره. ماجرایی که در ادامه می‌خونید، تنها یک نمونه…«جیمز رندی»؛ شعبده‌بازی غیرقابل‌اعتماد (2)✍️ احمد بهزادی➕ مطلب قبلیرویکرد غیرعلمی رندیروش و منش جیمز رندی هیچ ربطی به «علم»، «تحقیق» و حتی «شکاک‌بودن» نداشت. کار یک «محقق» بررسی «خنثی» و «بی‌طرفانۀ» یک پدیده‌س، اما جیمز رندی به‌دنبال بررسی و تحقیق نبود؛ اون فقط می‌خواست نظر خودش رو اثبات و ادعاهای خلاف نظرش رو رد کنه.یک محقق واقعی به‌دنبال «حقیقت»ه، نه اثبات عقاید و پیش‌فرض‌های خودش! یک محقق واقعی دنبال جنجال‌درست‌کردن یا ضایع و بی‌آبرو کردن دیگران نیست، برچسب نمی‌زنه، از کلمات دارای بار و توهین‌آمیز استفاده نمی‌کنه، به‌دنبال انکار شواهد نیست، بلکه شواهد خلاف دیدگاهش رو می‌پذیره و دیدگاهش رو مطابق با داده‌ها و شواهد تغییر می‌ده؛ دقیقاً برخلاف روش جیمز رندی (و خیلی از مدعیان شک‌گرایی دیگه)!جیمز رندی دربارۀ ماجرای «توانایی تله‌پاتیک سگ‌ها»، که توی مطلب قبلی بهش اشاره شد، حتی یک بار هم به‌صورت علنی عذرخواهی نکرد و حتی اون ایمیل عذرخواهی و لحن مؤدبانه‌ش به شلدریک باعث تعجب ویل استور (خبرنگار) شده بود؛ چون برخلاف منش معمول رندی بود (گزارش ویل استور).توی گزارش ویل استور دیدیم که رندی اعتراف کرده بود برای رد شواهد خلاف عقایدش، خواسته یا ناخواسته، به دروغ‌گویی متوسل می‌شده، اما قبلاً هم اعتراف مشابهی داشته!جیمز رندی: «[نمی‌ذارم کسی جایزۀ چالش رو ببره؛] همیشه راه فرار دارم!»دنیس رالینز (Dennis Rawlins)، ستاره‌شناس و یکی از اعضای سابق «کمیتۀ تحقیقات علمی برروی ادعاهای فراطبیعی» (رندی هم عضو این کمیته بود)، در شمارۀ اکتبر 1981 مجلۀ «Fate» مقاله‌ای نوشت و علیه این کمیته افشاگری کرد (متن این مقاله رو می‌تونید از «این لینک» به انگلیسی مطالعه کنید؛ از «این لینک» هم می‌تونید کل این شماره از مجله رو دانلود کنید؛ از «پست تلگرامی» هم می‌تونید پی‌دی‌اف این مجله رو دانلود).رالینز توی این مقاله می‌گه اعضای این کمیته گروهی «مچ‌گیر» هستن که تحقیق و کار اصلی خودشون رو خراب کردن، «نتایج رو دستکاری کردن» و «خطاهاشون رو پنهان کردن»!They call themselves the Committee for the Scientific Investigation of Claims of the Paranormal. In fact, they are a group of would-be debunkers who bungled their major investigation, falsified the results, covered up their errors and gave the boot to a colleague who threatened to tell the truth.اون به‌طور خاص به جیمز رندی اشاره می‌کنه و می‌گه رندی هیچ‌وقت از ایدۀ «قضاوت بی‌طرفانه» در آزمایش‌های کمیته حمایت نکرد و همین‌طور به چالش مشهور رندی اشاره می‌کنه؛ چالشی که به تعبیر رالینز، نقش پلیس، قاضی و هئیت‌منصفۀ اون رو هم‌زمان خود جیمز رندی بازی می‌کنه!رالینز چالش رندی رو صادقانه نمی‌دونست و اعترافی از جیمز رندی رو نقل می‌کنه؛ می‌گه جیمز رندی دربارۀ این احتمال که ممکنه کسی جایزۀ چالش رو ببره، گفته: «من همیشه راه فرار دارم!»؛ به عبارت دیگه، جیمز رندی هرطور که شده تلاش می‌کرده تا کسی این چالش رو نبره و حتی اگه برد، به‌نحوی توجیهش می‌کرده.I ALWAYS have an outالبته 17 سال بعد (1998) جیمز رندی ادعا کرد رالینز کل جمله‌ش رو نقل نکرده و کل جمله‌ش این بوده: «من همیشه یک راه فرار دارم: حق با منه!»؛ یعنی «من مطمئنم که هیچ‌کس چالش رو نمی‌بره»!توجه کنید دنیس رالینز خودش باوری به پدیده‌های فراطبیعی نداره و یک شک‌گراست.➖➖➖➖🆔@near_death

«جیمز رندی»؛ شعبده‌بازی غیرقابل‌اعتماد (1)✍️ احمد بهزادینه‌تنها دلیلی برای اعتماد به جیمز رندی و «جایزۀ یک‌میلیون‌دلاری» مؤسسه‌ش وجود نداره، بلکه شواهدی وجود داره که حتی صداقت رندی رو به‌شدت زیر سؤال می‌بره.ماجرایی که در ادامه می‌خونید، تنها یک نمونه از این شواهده و البته حتی همین یک مورد به‌تنهایی برای زیرسؤال‌بردن کارهای یک نفر کفایت می‌کنه.توانایی تله‌پاتیک سگ‌هاسال 1998، دکتر روپرت شلدریک، زیست‌شناس و محقق فراروان‌شناسی، مطالعه‌ای رو منتشر کرد که گویای توانایی تله‌پاتیک سگ‌ها بود؛ به‌طور خاص این مطالعه می‌گفت سگی به اسم «جایتی» به‌طور تله‌پاتیک متوجه می‌شد سرپرستش کِی به خونه برمی‌گرده و درست قبل‌از اومدن اون به استقبالش می‌رفت (از «این لینک» حتی می‌تونید ویدئوهای این تحقیق رو ببینید).[البته دکتر شلدریک، علاوه‌بر این کِیس، شواهد بسیار بیشتری هم در زمینۀ توانایی تله‌پاتیک حیوانات جمع‌آوری کرد؛ مثلاً نگاه کنید به «این ویدئو» که قبلاً زیرنویس کردم و دربارۀ توانایی ذهن‌خوانی یک طوطیه؛ همین‌طور «این پست» هم پیشنهاد می‌کنم.]اما واکنش جیمز رندی چی بود؟ جیمز رندی با مجلۀ «Dog World» مصاحبه کرد و گفت: «ما توی مؤسسه‌مون (مؤسسۀ جیمز رندی) این ادعا رو آزمایش کردیم و [توانایی تله‌پاتیک سگ‌ها] رد شد!» (این مصاحبه ژانویۀ سال 2000 منتشر شد).دکتر شلدریک که این مصاحبه رو می‌خونه، به رندی ایمیل می‌زنه و ازش دربارۀ این آزمایش سؤال می‌پرسه؛ «این آزمایش چطوری انجام شده؟ کجا و کِی منتشر شده؟ آیا فیلم‌برداری انجام شده؟ و ...»، اما جیمز رندی جواب نمی‌ده. شلدریک دوباره ایمیل می‌زنه و دوباره پاسخی دریافت نمی‌کنه.دکتر شلدریک با اعضای مؤسسۀ «جیمز رندی» تماس می‌گیره و ازشون می‌خواد که اطلاعات این آزمایش ادعایی رو براش بفرستن. واضحه که اون‌ها اطلاعی نداشتن! اما کمک می‌کنن که جیمز رندی جواب ایمیل شلدریک رو بده؛ رندی توی ایمیلش می‌گه:...من این آزمایش رو توی مؤسسه انجام ندادم، بلکه سال‌ها قبل (!) انجام دادم... این یک آزمایش ”غیررسمی“ بود... داده‌های این آزمایش هم براثر سیل از بین رفته‌ن... سگ‌هایی که آزمایش کردم الان توی مکزیکن و سرپرستشون هم سال پیش در یک حادثۀ وحشتناک فوت شد... من زیاده‌روی کردم و براساس داده‌های اندک نسبت به توانایی فراحسی سگ‌ها اون مطالب رو گفتم. این کار ازجانب من عجولانه و نادرست بود و از این بابت صمیمانه عذرخواهی می‌کنم.«ویل استور» (Wil Storr)، خبرنگار شناخته‌شدۀ بریتانیایی، این موضوع رو بررسی می‌کنه و توی گزارشش در سایت روزنامۀ مشهور «(دیلی) تلگراف» به این ماجرا اشاره می‌کنه (کل گزارش رو می‌تونید از «این لینک» بخونید).ویل استور با خود جیمز رندی هم مصاحبه می‌کنه و ایمیل‌های ردوبدل‌شده بین رندی و شلدریک رو بهش نشون می‌ده. رندی باز ادعا می‌کنه که داده‌های آزمایشش براثر سیل و طوفان از بین رفتن و می‌گه «طوفان ویلما» (Hurricane Wilma) باعث این اتفاق شده، اما ویل استور بعداز مصاحبه متوجه می‌شه این طوفان چهار سال قبل‌از زمانی که رندی ادعا می‌کرده داده‌ها دردسترس بودن، اتفاق افتاده!علاوه‌براین، جیمز رندی توی همین مصاحبه اعتراف می‌کنه که «بدون شک» گاهی «دروغ» گفته، هرچند ادعا می‌کنه که نمی‌دونه آیا «همیشه» این «دروغ‌گویی‌ها» آگاهانه بوده یا نه![دکتر شلدریک هم مختصراً در «این لینک» دربارۀ این ماجرا توضیح داده.]جیمز رندی سال 2020 جسمش رو ترک کرد، اما افسانۀ جایزۀ یک‌میلیون‌دلاری‌ش کماکان ادامه داره. به‌هرحال، برای آرامش و شادی روحش دعا می‌کنیم.➖➖➖➖🆔@near_death

🕯 دعای آرامش (Serenity Prayer)پروردگارا،آرامشی عطا فرما تا آنچه را نمی‌توانم تغییر دهم، بپذیرمو شهامتی بده تا آنچه را که می‌توانم، تغییر دهمو دانشی عطا فرما که تفاوت این دو را بدانم!➖➖➖➖🆔@near_death

بتی جین ایدی، تجربه‌گر نزدیک به مرگ:به‌وضوح دیده و آموخته بودم که بسیار حائز اهمیت است که هرگز با عقاید و اعتقادات روحانی دیگران به مبارزه نپردازم و به‌زور درصدد تحمیل اعتقادات و باورهای شخصی خودم نباشم. این را نیز می‌دانستم که هر انسان براساس سرعت و ضرب‌آهنگ باطنی خویش و بنا به عقاید فعلی خود به پیشرفت معنوی محکم‌تر و عمیق‌تری نائل می‌گردد تا سرانجام به درکی ژرف از نظام عالم هستی دست یابد. با انتقاد از دین و آیین دیگران و یا با قضاوت‌هایی نادرست تنها می‌توانستم موجب مسدود شدن عقاید دیگران در وجودشان گردم و مسیر آن‌ها را در جهت رسیدن سریع‌تر به خدای متعال مسدود سازم. می‌توانستم با این کار مانع رشد معنوی طبیعی آن‌ها گردم و یا حتی آن مقدار معنویتی را هم که در وجودشان بود از باطنشان بزدایم...به‌خوبی مشاهده می‌کردم که این اشتباه را در ماه‌های گذشته به انجام رسانده بودم: آن هنگام که بیهوده تلاش کرده بودم تجربیاتم را با دیگران سهیم شوم. در شور و اشتیاق عمیقم در جهت آنکه به‌عنوان موجودی درست‌کردار و شایسته معرفی گردم و کوششم برای تبدیل کردن دیگران به انسان‌هایی به همان اندازه «دست‌کردار»، با حالتی بی‌صبرانه و با اعمال نظر شخصی خود، قدم به داخل مسیر معنوی آن‌ها نهاده و با نادیده انگاشتن عقاید آن‌ها، به خود نیز آزاری شدید وارد آورده و و بدبختانه هیچ کار مثبتی به انجام نرسانده بودم.حال دیگر به هیچ‌وجه خواهان این نبودم که دیگران را به «راه راست» بیاورم و یا کاری کنم که آن‌ها نظریات معنوی‌شان را دستخوش تغییر سازند و به آنچه من می‌گفتم باور بیاورند.به‌وضوح مشاهده می‌کردم که عمل صحیح این است که اجازه دهم آن‌ها خود به‌تنهایی این نیاز مبرم در جهت تغییر، تحول و تکامل معنوی را از برای خود خواهان شوند.دیگر دریافته بودم که خدای مهربان، خالق و آفریدگار همۀ موجودات، در زمانی که مناسب هر فرد باشد، این شوق و نیاز را در دل و جان او جای خواهد بخشید؛ به‌ویژه آن هنگام که فرد آمادۀ دریافت این تغییر و تحول باشد. آن هنگام که انسان به خدای خود اعتماد کند، خدای متعال با کمال بخشندگی و مهربانی به هدایت و راهبری ما می‌پردازد تا بتوانیم بر میزان دانش و آگاهی معنوی‌مان بیفزاییم.🔺بتی جین ایدی، در آغوش نور ۲، ترجمۀ فریده مهدوی دامغانی➖➖➖➖🆔@near_death