خیلی که احساس تنهایی می‌کنم، خیلی که همه را در دنیای دیگر و خودم را در دنیایی جدا می‌بینم، خیلی که…

خیلی که احساس تنهایی می‌کنم، خیلی که همه را در دنیای دیگر و خودم را در دنیایی جدا می‌بینم، خیلی که نمی‌فهمم در وادی معاشرت‌ها چه می‌گذرد و خودم را بیگانه از همه چیز احساس می‌کنم و خیلی که حس می‌کنم مرا در بازی‌شان راه نداده‌اند و غریب و تنها پشت دیوار ایستاده‌ام؛ دلم را خوش می‌کنم که خدا را دارم... باخودم می‌گویم: خدا هست، حال و روز امروزت را بسپار به خودش و راحت بگیر بخواب و مطمئن باش برای تو، بهتر از آنچه دلت خواسته، جبران می‌کند.با خودم می‌گویم؛ همه باهم و من با خدا! چی از این بهتر و کدام هم‌تیمی از خداوند قوی‌تر؟آدم چه کند اگر خودش را با این فکرها دلداری ندهد؟ آدم چه کند اگر میان این‌همه اضطراب و بلاتکلیفی، دلش به خدا هم قرص نباشد؟!#نرگس_صرافیان_طوفان@narges_sarrafian_toofan