بسمه تعالیگزارش کوتاه صعود به قله "سکوزانهیأت کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان بروجردباشگاه کوهنورد…

🅾 صعود مکانیکی یا صعودِ حسی؟انجمن پزشکی کوهستان ایران: وقتی صحبت از صعود و فتح قله میشود ناخودآگاه ، یاد کار بدنی و فیزیکی و کوله کشی و نفس نفس زدن میافتیم .ولی به نظر می رسد دو نوع صعود وجود دارد:👈صعود اول : صعود مکانیکی ، یعنی برای کوهنورد فقط فتح قله ، هدف است ، در این صعود ، فرد به پیرامون خود توجه ندارد ، مثلا زیبایی های اطراف ، درک طبیعت و...او صرفا میخواهد صعود کند ،  تحت هر شرایط و هر قیمتی.معمولا در صعود های مکانیکی ، احوالات همنورد چندان مورد توجه نیست.در صعود مکانیکی  جنبه قدرت بدنی پر رنگ تر است است و کم و بیش با کل کل ، رقابت های غیر سالم توام است.👈در این مدل صعود  اجرای فرمانی بار گذاری شده در cpu مغز کوهنورد اولویت است که توسط یک ماشینِ بی احساس باید صورت گیرد و دست آخر اینکه در این نوع صعود ، کار تیمی خیلی مهم نیست و هر فردِ گروه صرفا به خودش می اندیشد . و اعضای گروه خیلی در قید و بند یکدیگر نیستند و اولویت در هر شرایط ، فتح قله است. عموما ادبیات صعود مکانیکی اینگونه است :قله فلان را در فلان ساعت و دقیقه زدم ...👈صعودِ حسی :👈در این نوع صعود ، فرد علاوه بر تعیین هدف ، به اغنا خود هم می پردازد ، به محیط پیرامون خود دقت میکند ، انواع گیاهان ، نحوه رویش ، جهت باد ، شکل سنگها ، چرایی خلقت ، بزرگی آفرینش ، واکاوی خود ، یادگیری هر موضوع جدید ، پیگیر بودن احوالات همنورد خود ، بهداشت محیط، حفظ محیط زیست و خلاصه همه چیز در ذهن و قلب او جاری و ساری است ، رنگ گلها قلقلکش میدهد و نم بارون عاشقش میسازد ،او از لحظه لحظه صعود لذت می برد . با سنگ و گیاه و مه و خورشید و فلک و خالقِ خود حرف می زند و به دنبال خلق ارزشی نوین و  راهکار هایی جهت فائق آمدن بر مشکلات روز مره خود و دیگران است .👈در صعود حسی علاوه بر جنبه ارتقا قدرت بدنی ، فرد به پالایش و صیقل روح و روان خود نیز می پردازد ، گویی صعودِ حسی ، مجموعه ای از ادراکات و توجهات به درون خود و محیط پیرامون است . و به شکلی اخلاقیات ، نمود بیشتری دارد.👈روابط اعضای گروه صمیمی تر است و چه بسا فتح قله در هر شرایط ، افتخار محسوب نمی شود در صعودِ حسی ، ضمن دقتِ فرد به سلامتی و ایمنی خود و دیگران " حال  " خوبی دارد.سعید طیرانیt.me/Nangaparbatboroujerd

✍گاهی زندگی شبیه همان سبد سیب است؛هرچه برای دیگران سهمی برداریم،سهمِ خودمان نیز از ما دور نمی‌شود.بخشش، کم‌کردن از داشته‌ها نیست؛هنرِ نگه‌داشتنِ نعمت‌ها در مسیر زندگی است.دستِ بخشنده، پیش از آنکه چیزی به دیگری ببخشد،دلِ خودش را از تنگنایِ «فقط برای من» رها می‌کند.چه زیباست اگر معیارمان در زندگی،نه حسابِ سود و زیان،بلکه کرامت، بخشندگی و انسانیت باشد."خداوند گاهی برکت را نه در آنچه برای خود نگه می‌داریم،که در آنچه بی‌منت می‌بخشیم قرار می‌دهد.☀️ صبح‌تان روشن، دلتان بزرگ و روزتان سرشار از خیر و برکت.t.me/Nangaparbatboroujerd

‍                 بِسْمِ‌اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیم           اَللَّهُمَّ بَکَ نَسْتَعِینُ وَ بِکَ نَسْتَهْدِی🌱 با یاد و نام تو آغاز می‌کنیم، ای آفتاب روشن؛ که اگر نگاهی کنی، تمام وجودمان از توست.#امروز: ۲۴مردادماه ۱۴۰۵💐☀️✨ روزتون پُر از عشق؛ اولین روز هفته‌تون سرشار از موفقیت#گزارش برنامه صعود #قله_سکوزان  ۳۴۴۰m "بروجردجمعه ۲۳مردادماه ۱۴۰۵‍ سطح برنامه : متوسطt.me/Nangaparbatboroujerd

یادداشت آموزشی ـ مدیریتی در کوهنوردی مدیریت در شرایط نامساعد جوی مدیریت حرفه‌ای یعنی ارزیابی درست، مشورت با افراد واجد صلاحیت و تصمیم‌گیری مسئولانه. در کوهستان، هدف فقط قله نیست؛ حفظ جان و سلامت اعضا و بازگشت ایمن، اولویت نخست است. گاهی بازگشت، حرفه‌ای‌ترین…📌 قانون ساعت ۱۴ در کوهنوردی؛ قله ارزش به خطر انداختن جان را ندارد"یکی از مهم‌ترین اصول مدیریت ریسک در کوهستان، تعیین زمان برگشت است.🔴 قانون ساعت ۱۴ یعنی اگر تیم تا ساعت ۱۴ به هدف یا قله نرسیده باشد، نباید صرفاً به امید «فقط کمی مانده» به صعود ادامه دهد؛ بلکه باید شرایط را دوباره ارزیابی کرده و در صورت مناسب نبودن شرایط، تصمیم به بازگشت بگیرد.چرا؟ "احتمال تغییر ناگهانی هوا "کاهش دید و ورود به تاریکی "خستگی شدید اعضای تیم "تمام شدن آب و مواد غذایی "دشوار شدن مسیریابی در تاریکی "افزایش ریسک حادثه در مسیر برگشت "نداشتن زمان کافی برای بازگشت ایمن⚠️ اما یک نکته بسیار مهم: ساعت ۱۴ یک قانون یکسان و اجباری برای تمام کوه‌ها و همه برنامه‌ها نیست. زمان برگشت باید از قبل و بر اساس ارتفاع، فصل، طول مسیر، سرعت تیم، وضعیت هوا، زمان غروب، شرایط مسیر و توان اعضای گروه تعیین شود. "در بسیاری از برنامه‌ها حتی ممکن است زمان برگشت مناسب، قبل از ساعت ۱۴ باشد."سرپرست خوب کسی نیست که فقط تیم را به قله برساند؛"سرپرست خوب کسی است که تیم را سالم به نقطه شروع برگرداند.قله را می‌توان دوباره صعود کرد؛اما یک تصمیم اشتباه در کوهستان ممکن است فرصت برگشت را از ما بگیرد.t.me/Nangaparbatboroujerd

✍آرامش به شما این امکان را می‌دهد که ماهیت واقعی هر چیز را آنگونه که هست ببینید و هماهنگ با قانون تائو زندگی کنید.دماوندهمیشه زیبا و پرشکوه...t.me/Nangaparbatboroujerd

🅾 راز پیاده‌روی موثر؛ چرا سرعت راه رفتن مهم‌تر از تعداد قدم‌هاست؟انجمن پزشکی کوهستان ایران: پیاده‌روی تند و حرکت در مسیرهای سربالایی را می‌توان جزو تمرینات هوازی حساب کرد؛ پیاده‌روی معمولی ضربان قلب را به محدوده تمرین‌های هوازی نمی‌رساند.🔹از زمان فراگیر شدن دستگاه‌های پایش فعالیت بدنی و ساعت‌های هوشمند در دهه ۲۰۱۰، تلاش برای افزایش تعداد گام‌های روزانه که اغلب با هدف رسیدن به ۱۰ هزار قدم در روز برای حفظ یک سبک زندگی سالم انجام می‌شود، به پدیده‌ای جهانی تبدیل شده است.اما یک مطالعه اخیر که در نشریه «پزشکی ورزشی بریتانیا» (British Journal of Sports Medicine) منتشر شد، نشان داده که فواید پیاده‌روی برای سلامتی ممکن است به اینکه افراد هر چند وقت یک‌بار پیاده‌روی می‌کنند، کمتر بستگی داشته باشد، بلکه بیشتر به کیفیت این تحرک وابسته است.🔹به گفته کارشناسان، یکی از مهم‌ترین عوامل این است که آیا پیاده‌روی شما ضربان قلبتان را به اندازه‌ای افزایش می‌دهد که به عنوان یک تمرین هوازی محسوب شود یا خیر. مالی گیرین، فیزیوتراپیست در مرکز فیزیوتراپی و پیلاتس «ویو» (WAVE) در ایالت اوهایو، به روزنامه «یو‌اس‌ای تودی» (USA Today) گفت: «این موضوع بسته به سابقه تمرینی و سابقه سلامت هر فرد متفاوت خواهد بود.»🔹او افزود: «به طور معمول، پیاده‌روی تند و گنجاندن مسیرهای سربالایی یا مسیرهایی با تغییر ارتفاع را می‌توان یک تمرین هوازی دانست، اما یک پیاده‌روی معمولی به احتمال زیاد ضربان قلب شما را به محدوده تمرین‌های هوازی نخواهد رساند.»بنا به اعلام کلینیک کلیولند، پنج محدوده اصلی برای ضربان قلب هدف وجود دارد.🔹برای محاسبه حداکثر ضربان قلبتان، سن خود را از ۲۲۰ کم کنید. سپس بر اساس آن، می‌توانید ضربان قلب هدف خود را برای هر یک از این محدوده‌ها محاسبه کنید.▫️محدوده ۱ فعالیتی سبک برای گرم کردن بدن یا «ریکاوری» در نظر گرفته می‌شود و تنها از ۵۰ تا ۶۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما استفاده می‌کند.▫️محدوده ۲ فعالیتی سبک است که ۶۰ تا ۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما را در بر می‌گیرد و به افزایش استقامت و چربی‌سوزی کمک می‌کند.▫️محدوده ۳ فعالیتی با شدت متوسط است که بین ۷۰ تا ۸۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما قرار دارد و آمادگی هوازی و قدرت را بهبود می‌بخشد.▫️محدوده ۴ با استفاده از ۸۰ تا ۹۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما،▫️سرعت و توان را بهبود می‌بخشد. محدوده ۵ فعالیت در اوج شدت است که بین ۹۰ تا ۱۰۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما قرار دارد و برای مسابقات یا شکستن رکوردهای شخصی مناسب‌تر است.🔹گیرین گفت: «اگر برای کاهش استرس یا تعامل اجتماعی پیاده‌روی می‌کنید، یک پیاده‌روی با شدت کم و مدت‌زمان متوسط تا طولانی می‌تواند گزینه خوبی باشد. با این حال، برای دستیابی به حداکثر فواید برای قلب، بهتر است.افزودن دوره‌هایی کوتاه از فعالیت پرفشار، در حدود ۸۰ درصد حداکثر ضربان قلب، را که هر بار یک تا چهار دقیقه طول بکشد، در نظر بگیرید.»دکتر الروی آگیار، استادیار علوم ورزشی در دانشگاه آلاباما، نیز به طرز مشابهی بر اهمیت تندتر راه رفتن هنگام پیاده‌روی تاکید کرد.🔹دکتر آگیار سال گذشته به هری بالمور، نویسنده حوزه تناسب اندام ایندیپندنت، گفته بود: «بررسی‌های ما [که در نشریه پزشکی ورزشی بریتانیا منتشر شدند] نشان می‌دهند که اگر با ضرباهنگ حدود ۱۰۰ قدم در دقیقه راه بروید، این معادل چیزی است که شدت متوسط نامیده می‌شود.🔹تمام پژوهش‌های این حوزه نشان می‌دهند که بیشتر فواید [پیاده‌روی] در شدت متوسط یا بالاتر حاصل می‌شوند.»او با این توضیح که «بلافاصله، فشار خون و قند خون شما کاهش می‌یابد» افزود: «حتی مقدار کمی ورزش نیز اثر فوری دارد.»دکتر آگیار گفت: «این مطالعات نشان می‌دهند که پیاده‌روی، حتی اگر لزوما مقدار آن بسیار زیاد نباشد، با کاهش قابل‌توجه خطر مرگ‌ومیر بر اثر همه عوامل همراه است.»t.me/Nangaparbatboroujerd