استرابو میگوید: «به چشمِ مردمِ یونان، ایرانیان نامیترینِ بیگانگان هستند». هرگاه توجهِ یونانیان به…
انتشار: 2026/07/23 20:25 UTC
استرابو میگوید: «به چشمِ مردمِ یونان، ایرانیان نامیترینِ بیگانگان هستند». هرگاه توجهِ یونانیان بهجهتِ ضرورتهای سیاسی نیز به توان و قدرتِ ایران جلب نمیشد، باز دلایلِ نیکوی دیگری بود که آنان با عنایت به این سرزمین بنگرند. ایران، خواه از لحاظِ اصالتِ فرهنگ و شکلِ ویژهٔ حکومتش، خواه از لحاظِ شکوه و حشمتِ دربار و گذشتهٔ افسانهای که سلالههای پیشین آن را دربرگرفته بود و خواه از لحاظِ روش و شیوهٔ خاصِ تعلیماتی و دیگر جنبههای تمدّنش، کانونی از شگفتگیها برای یونانیان بود که همانندِ آن در هیچ کشورِ دیگرِ شرقی یکجا بافت نمیشد.ایران نه! پارس و ایرانیان هم نه پارسی ها!!! متأسفانه مترجمان ایرانی با ترجمه واژگان Persia و Persian به ترتیب به ایران و ایرانی ضربه ای بس بزرگ به هویت ملی ایرانی زده اند. این همان نکته ای است که من در مقدمه ترجمه خودم از کتاب خودای نامگ : کتاب شاهان فارسی میانه به آن اشاره کرده اند. مترجم قبلی این کتاب هم هر جا اصطلاحات مذکور را دیده بود راحت به ایران و ایرانی ترجمه کرده بود!!! یونانی ها کشور و سرزمینی و ملتی به نام ایران را اصلاً نمی شناختند!!! آنچه آن ها می شناختند پارس بود. در این متن هم مترجم ایرانی به غلط پارس را ایران ترجمه کرده است. همه ی مردم ایران از همه اقوام باید بدانند که خارجی ها تا زمان رضاشاه ایران را پارس و تمام ایرانی ها را پارسی می دانستند. علت این امر هم نقش پررنگ هخامنشیان در شناساندن ایران به جهانیان بود. عرب ها هم به همین ترتیب در بسیاری از متون کل ایران را فارس می نامیدند. رضاشاه اما آمد به دولت های خارجی اعلام کرد که این کشور را به همان نامی خطاب کنید که خود مردم ایران می شناختند، یعنی ایران. که البته این کارش به نظر من خطا بود. اگر نام ایران در محافل بین الملل همان پارس باقی می ماند خیلی از خارجی ها امروز فکر نمی کردند که ایران و پارس دو کشور متفاوت هستند!!! بسیاری از کشورهای دنیا دو نام یا حتی سه نام یا چهار نام دارند. یک نام در داخل کشور خودشان و نام های دیگر که خارجی ها می شناسند.
