:قهرمان در دنیای امروزما در روزگاری زندگی می‌کنیم که حتی برای «قهرمان» هم یک تعریف استاندارد ساخته‌…

:قهرمان در دنیای امروزما در روزگاری زندگی می‌کنیم که حتی برای «قهرمان» هم یک تعریف استاندارد ساخته‌ایم. اگر از ما بپرسند قهرمان کیست، احتمالاً بی‌درنگ پاسخ می‌دهیم: کسی که همیشه برنده است.و اگر بپرسند «برنده» یعنی چه، باز هم پاسخ آماده‌ای داریم: کسی که در زندگی هرگز شکست نمی‌خورد؛ کسی که مدام در حال تبدیل شدن به بهترین نسخه‌ی ممکن از خودش است؛ بی‌خطا، بی‌اشتباه، خستگی‌ناپذیر و همیشه رو به جلو.اگر سرمایه‌گذاری می‌کند، فرقی ندارد کوچک باشد یا بزرگ؛ سرمایه‌اش باید فقط رشد کند و حتی یک‌بار هم کاهش پیدا نکند. اگر کار می‌کند، باید همیشه موفق باشد، پله‌های ترقی را یکی پس از دیگری طی کند و بدون تجربه‌ی شکست به قله برسد.اگر خانه‌ای یا وسیله‌ی نقلیه‌ای می‌خرد، انتظار داریم هر سال ارزش آن بیشتر شود، لوکس‌تر شود و دارایی‌اش چند برابر شود. گویی موفقیت فقط با نمودارهایی سنجیده می‌شود که همیشه رو به بالا هستند.حتی برای ظاهر قهرمان هم معیارهایی تعیین کرده‌ایم؛ چهره‌اش نباید چروک داشته باشد، موهایش نباید سفید شده باشد، ترجیحاً باید زیبا و همیشه سرحال به نظر برسد.در ذهن ما، قهرمان کسی است که مانند یک دونده‌ی حرفه‌ای، هیچ‌وقت از نفس نمی‌افتد؛ خسته نمی‌شود، کم نمی‌آورد و حتی انگار حق ندارد زیاد بخوابد یا لحظه‌ای از حرکت بایستد.شاید مسئله این باشد که ما دیگر قهرمان را یک «انسان» نمی‌بینیم؛ او را به موجودی بی‌نقص تبدیل کرده‌ایم؛ موجودی که قرار است همیشه پیروز باشد، همیشه رشد کند و هرگز نشانی از ضعف، شکست یا فرسودگی در او دیده نشودشاید قهرمان واقعی کسی نباشد که هرگز زمین نمی‌خورد؛ بلکه کسی باشد که با وجود شکست‌ها، ترس‌ها، بیماری‌ها، خستگی‌ها و نقص‌هایش، باز هم زندگی را انتخاب می‌کند و به راهش ادامه می‌دهد.▫️ الناز نهاوندی:@Myworllllld