" اول و اخر یار"(گاهشمار سلطانی) آغاز پاییز کوردی و برتخت نشستن پیر موسی قلم زر در تقویم گورانیدوم…
انتشار: 2026/07/24 19:33 UTCدریافت: 2026/08/03 14:17 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/03 14:17 UTC
" اول و اخر یار"(گاهشمار سلطانی) آغاز پاییز کوردی و برتخت نشستن پیر موسی قلم زر در تقویم گورانیدوم مردادماه - شب نخست پاییز کوردیرمزبار مرمو:چـــــوارن ملک مایه شان هزارنه یک فرزنمی فصلمان هر چوارمایش نه دواد ســر جـوشن بهار تاوِشت بنیامین بادریز دفتــردار مایش مصطفی زمستان یــــــاردر سنت تقویم گورانی، دوم مردادماه آغاز پاییز کوردی و نخستین شب این فصل است؛ فصلی که به پیرموسی تعلق دارد، شخصیتی بنیادین در جهانبینی یارسان که نماد ثبت، ضبط، حافظه و حسابگری کیهانی است.اگر بهار، فصل زایش و تابستان، فصل شکوفایی و باروری باشد، پاییز زمان سنجش و ثبتِ دستاوردهای چرخهٔ زندگی است. در این شب، پیرموسی بر تخت معنوی خویش مینشیند و آنچه در طول سال پدید آمده است، در دفتر او ثبت میشود؛ نه تنها محصول زمین، بلکه کردار انسان، کوشش، مسئولیت، نیکی و کوتاهی او نیز.آغاز پاییز سلطانی یا کوردی همزمان با فصل برداشت محصولات کشاورزی، گردآوری میوهها، تهیهٔ روغن حیوانی و ذخیرهسازی آذوقه برای زمستان است. از اینرو، برداشت در فرهنگ یارسان تنها یک فعالیت اقتصادی نیست، بلکه کنشی آیینی است که ارزش و معنای آن در نسبت انسان با طبیعت و برکت الهی سنجیده میشود.در منطق تقویم گورانی، پیرموسی حافظهٔ کیهانی این چرخه است. او فراوانی تابستان را به نظم، آگاهی و مسئولیت تبدیل میکند و نشان میدهد که هیچ برکتی بدون حساب و هیچ تلاشی بدون ثبت باقی نمیماند.پاییز سلطانی در تقویم گورانی، فصل فراموشی نیست؛ فصل به یاد سپردن است.فصلی که در آن، برکتِ زمین به حافظهٔ فرهنگ و کردارِ انسان به کارنامهٔ هستی تبدیل میشود.دفتر پیرموسی و کارنامهٔ برکتجستاری در باب آغاز پاییز کوردی در تقویم گورانیدر تقویم گورانی، دوم مردادماه آغاز پاییز کوردی و نخستین شب این فصل است؛ نقطهای که چرخهٔ سال از مرحلهٔ رویش و باروری، به مرحلهٔ ثبت، سنجش و معنا وارد میشود. برخلاف برداشت رایج از پاییز بهعنوان فصل افول و زوال، در جهانبینی گورانی و سنت یارسان، پاییز فصل آگاهی، مسئولیت و به ثمر نشستنِ برکت است.این فصل به پیرموسی تعلق دارد؛ شخصیتی بنیادین در نظام اسطورهای یارسان که جایگاه او با کتابت، ثبت و حافظهٔ کیهانی پیوند یافته است. اگر بهار زمان زایش و تابستانِ پیربنیامین زمان استقرار و شکوفایی حیات باشد، پاییزِ پیرموسی زمان ثبت دستاوردهای این چرخه است. در آغاز این فصل، پیرموسی بر جایگاه کتابت مینشیند تا آنچه در طول سال پدید آمده است، در کارنامهٔ هستی به ثبت برسد.در فرهنگ گورانی، این زمان با برداشت محصولات کشاورزی، گردآوری میوهها، تهیهٔ روغن حیوانی و ذخیرهسازی آذوقه برای زمستان همزمان است. اما این فعالیتها تنها کنشهایی اقتصادی نیستند؛ بلکه در منطق آیینی یارسان، هر برداشت، نشانی از نسبت انسان با زمین، طبیعت و برکت الهی است. کوشش، امانتداری، نیکی، کوتاهی و شیوهٔ زیستن انسان، همگی در آنچه میتوان «دفتر پیرموسی» نامید، معنا و جایگاه مییابند.از این منظر، پیرموسی تنها کاتب اعمال نیست؛ او پاسدار حافظهٔ چرخهٔ هستی است. آنچه در بهار زاده شد و در تابستان به بار نشست، در پاییز به آگاهی و معنا تبدیل میشود. برکت، زمانی کامل میشود که به یاد سپرده شود و مسئولیت انسان در برابر آن شناخته گردد.در منطق تقویم گورانی، پاییز پایان زندگی نیست؛ پایان یک مرحله از چرخهٔ آفرینش است. چرخهای که در آن، زمستان بذر را در دل خود میپرورد، بهار آن را میرویاند، تابستان به باروری میرساند و پاییز آن را به حافظه و تجربهٔ جمعی تبدیل میکند. از همینرو، پایان سال نه خاموشی، بلکه آمادگی برای آغاز چرخهای نو است؛ چرخهای که بر بنیان تجربه، برکت و آگاهی سال گذشته استوار میشود.پاییز سلطانی در تقویم گورانی، فصل فراموشی نیست؛ فصل به یاد سپردن است.فصلی که در آن، برکتِ زمین به حافظهٔ فرهنگ و کردارِ انسان به کارنامهٔ هستی تبدیل می شود@motaeeal
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 2 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — عالم معنا.
یارب از ابر هدایت برسان بارانی
ربیع آمد ربیع آمد ربیع بس بدیع آمدشقایقها و ریحانها و لاله خوش عذار آمدکسی آمد کسی آمد که ناکس زو کسی گرددمهی آمد مهی آمد که دفع هر غبار آمد#حضرت_مولانا@motaeeal
هومن آن نیم که دهم نقد دل به هر شوخیدر خــزانه به مــهر تو و نشـــانه توست... "حضرت حافظ "
✨هـــــــــــــــــــو✨شرحی مختصر بر مثنوی عقل و عشق از کتاب زبده الاسرار تالیف مولانا صفی علیشاه اصفهانی توسط شیخالسالکین حضرت درویش معصوم علیشاه گیلانی " قسمت اول"مرغِ عشقم باز در پرواز شد🔸در عرفان، «مرغ» نماد روح و جان مشتاق است. میفرماید: آن نیروی عشق الهی که گاه در قفس تعلقات و غفلت فرو مانده بود، بار دیگر بال گشوده و به سوی آسمان حقیقت پرواز کرده است. این پرواز، حرکت از کثرت به وحدت و از خودبینی به حقبینی است.باب عشقم باز بر دل باز شد«دل» در عرفان، محل تجلی حق است. گاه بر اثر حجابهای نفسانی، درِ دل بسته میشود و انسان از شور حضور محروم میگردد. «باز شدن باب عشق» اشاره به گشوده شدن دریچههای شهود، محبت و جذبه الهی در قلب سالک دارد؛ یعنی فیضی تازه بر دل فرود آمده است.نغمهای دیگر در این ره ساز کرد🔸راه عشق، راهی بیپایان و سرشار از تجلیات گوناگون است. هر منزل، نغمهای تازه دارد. میفرماید: اکنون آهنگ دیگری از جانب محبوب در جانم نواخته شده و مرحلهای نو از معرفت و تجربه معنوی آغاز گردیده است.داستان عشق و عقل آغاز کرد🔸یکی از موضوعات مهم عرفان، نسبت عقل و عشق است. عقل تا مرزی راهنماست، اما عشق انسان را به ورای محاسبات و استدلالهای محدود میبرد. این بیت خبر از ورود به بحثی باطنی میدهد که در آن، عقل و عشق با یکدیگر روبهرو میشوند؛ عقلی که راه را میشناسد و عشقی که سالک را به مقصد میرساند.@motaeeal
هوشود مست وحدت ز جام الست هر ان کاو چو حافظ می صاف خورد.حضرت حافظوَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَافِلِينَ.سوره اعرافآیه۱۷۲@motaeeal
🔸 آزمون خود... ما از خداوند ميخواهيم تا افكارمان را هدايت كند، بخصوص ميخواهيم كه عوامل دلسوزی برای خود، فريب يا توجه به خود را از ما دور كند. [ الكلی های گمنام ]وقتی از صميم قلب از خدا خواستم، اين دعا به من آموخت كه واقعا متواضع باشم، آخر حتی وقتی هم كه كارهای خوب انجام می دادم اغلب به دنبال تاييد ديگران و كسب افتخار برای خودم بودم . وقتی انگيزه اين رفتارهايم را بررسی كردم، توانستم درخدمت خدا و بندگانش باشم و به مردم كمك كنم تا كارهايی را كه می خواهند، انجام دهند. وقتی افكارم را به خداوند واگذار كردم، نگرانی های بی دليلم ازبين رفتند و باور كردم كه اوست كه مرا در طول روز هدايت می كند .وقتی افكار دلسوزانه، فريبكاری و خودمداری را كنار گذاشتم، توانستم در كنار خداوند، دوستانم و خودم آرامش را احساس کنم .@motaeeal