شمس‌الحقِ تبریزی! از خلق، چه پرهیزی؟اکنون که درافکندی، صد فتنهٔ فَتّانه#مولانای_جان @Molanaye_shams

تا دیده جمالِ او ، در خواب همی بینداز خواب و خیالِ او ، بیدار نخواهم شدهرچند که عطارم لیکن به مجاز است اینبی عطر سر زلفش عطار نخواهم شد#شیخ_عطار_نیشابوری @Molanaye_shams

ای ساقی جان می‌ده کاندر صف قلاشاناین بار چو هر باری بی‌بار نخواهم شداز یک می عشق او امروز چنان مستمکز مستی آن هرگز هشیار نخواهم شد#شیخ_عطار_نیشابوری @Molanaye_shams

کی فانی حق باشم بی قول اناالحق منکز عشق چو مشتاقان بردار نخواهم شددانم که نخواهم یافت از دلبر خود کامیتا من ز وجود خود بیزار نخواهم شد#شیخ_عطار_نیشابوری @Molanaye_shams

گر در صف دین داران دین دار نخواهم شداز بهر چه با رندان در کار نخواهم شدشد عمر و نمی‌بینم از دین اثری در دلوز کفر نهاد خویش دین‌دار نخواهم شد#شیخ_عطار_نیشابوری @Molanaye_shams

نعرهٔ مستان خوش می‌آیدمتا ابد جانا چنین می‌بایدم#مولانای_جان @Molanaye_shams

چون ستوری باش در حکم امیرگه در آخر حبس گاهی در مسیرچونک بر میخت ببندد بسته باشچونک بگشاید برو بر جسته باش#مولانای_جان @Molanaye_shams