MolanayeJan مولانای جان

تا دیده جمالِ او ، در خواب همی بینداز خواب و خیالِ او ، بیدار نخواهم شدهرچند که عطارم لیکن به مجاز است اینبی عطر سر زلفش عطار نخواهم شد#شیخ_عطار_نیشابوری @Molanaye_shams

ای ساقی جان می‌ده کاندر صف قلاشاناین بار چو هر باری بی‌بار نخواهم شداز یک می عشق او امروز چنان مستمکز مستی آن هرگز هشیار نخواهم شد#شیخ_عطار_نیشابوری @Molanaye_shams

کی فانی حق باشم بی قول اناالحق منکز عشق چو مشتاقان بردار نخواهم شددانم که نخواهم یافت از دلبر خود کامیتا من ز وجود خود بیزار نخواهم شد#شیخ_عطار_نیشابوری @Molanaye_shams

گر در صف دین داران دین دار نخواهم شداز بهر چه با رندان در کار نخواهم شدشد عمر و نمی‌بینم از دین اثری در دلوز کفر نهاد خویش دین‌دار نخواهم شد#شیخ_عطار_نیشابوری @Molanaye_shams

نعرهٔ مستان خوش می‌آیدمتا ابد جانا چنین می‌بایدم#مولانای_جان @Molanaye_shams

چون ستوری باش در حکم امیرگه در آخر حبس گاهی در مسیرچونک بر میخت ببندد بسته باشچونک بگشاید برو بر جسته باش#مولانای_جان @Molanaye_shams

چون قراری نیست گردون را ازوای دل اختروار آرامی مجو#مولانای_جان @Molanaye_shams

عاشقان در سیل تند افتاده‌اندبر قضای عشق دل بنهاده‌اند#مولانای_جان @Molanaye_shams

🎙 استاد #شهرام_ناظری🎵 #قصه @Molanaye_shams

آب حیات موج زد دوش ز صحن خانه‌امیوسف من فتاد دی همچو قمر به چاه منسیل رسید ناگهان جمله ببرد خرمنمدود برآمد از دلم دانه بسوخت و کاه من#مولانای_جان @Molanaye_shams

چند بزارد این دلم وای دلم خراب دلچند بنالد این لبم پیش خیال شاه منجانب بحر رو کز او موج صفا همی‌رسدغرقه نگر ز موج او خانه و خانقاه من#مولانای_جان @Molanaye_shams

درشکنید کوزه را پاره کنید مشک راجانب بحر می روم پاک کنید راه منچند شود زمین وحل از قطرات اشک منچند شود فلک سیه از غم و دود آه من#مولانای_جان @Molanaye_shams

@Molanaye_shams

انبیا عامی بدندی گر نه از انعام خاصبر مس هستی ایشان کیمیا می‌ریختیاین دعا را با دعای ناکسان مقرون مکنکز برای ردشان آب دعا می‌ریختیکوشش ما را منه پهلوی کوشش‌های عامکز بقاشان می‌کشیدی در فنا می‌ریختی #مولانای_جان @Molanaye_shams

درج بد بیگانه‌ای با آشنا در هر دممخون آن بیگانه را بر آشنا می‌ریختیای دل آمد دلبری کاندر ملاقات خوششهمچو گل در برگ ریزان از حیا می‌ریختیآمد آن ماهی که چون ابر گران در فرقتشاشک‌ها چون مشک‌ها بهر لقا می‌ریختیدلبرا دل را ببر در آب حیوان غوطه دهآب حیوانی کز آن بر انبیا می‌ریختی#مولانای_جان @Molanaye_shams

می‌بدادی جان به نان و نان تو را درخورد نیآب سقا می‌خریدی بر سقا می‌ریختیهمچو موسی کآتشی بنمودیش وآن نور بوددر لباس آتشی نور و ضیا می‌ریختی#مولانای_جان @Molanaye_shams

ز اولین جرعه که بر خاک آمد آدم روح یافتجبرئیلی هست شد چون بر سما می‌ریختیمی‌گزیدی صادقان را تا چو رحمت مست شداز گزافه بر سزا و ناسزا می‌ریختی#مولانای_جان @Molanaye_shams

دست بر لب می‌نهی یعنی خمش من تن زدمخود بگوید جرعه‌ها کان بهر ما می‌ریختیریختی خون جنید و گفت اخ هل من مزیدبایزیدی بردمید از هر کجا می‌ریختی#مولانای_جان @Molanaye_shams

ساقیا آن لطف کو کان روز همچون آفتابنور رقص انگیز را بر ذره‌ها می‌ریختی#مولانای_جان @Molanaye_shams

ساقیا بر خاک ما چون جرعه‌ها می‌ریختیگر نمی‌جستی جنون ما چرا می‌ریختی#مولانای_جان @Molanaye_shams

شمس‌الحقِ تبریزی! از خلق، چه پرهیزی؟اکنون که درافکندی، صد فتنهٔ فَتّانه#مولانای_جان @Molanaye_shams

در حلقهٔ لَنگانی، می‌بایدْت لنگیدناین پند ننوشیدی، از خواجهٔ عُلیانه؟سَرمستِ چنان خوبی، کی کم بُوَد از چوبی؟برخاست فَغان آخر، از اُستُنِ حَنّانه#مولانای_جان @Molanaye_shams

گفتم، که: «رفیقی کن با من که مَنَت خویشم»گفتا، که: «بِنَشناسم، من، خویش ز بیگانه»من، بی‌دل و دَستارم، در خانهٔ خَمّارمیک سینِه سخن دارم، هین شرح دهم یا نِه؟#مولانای_جان @Molanaye_shams

گفتم: «ز کجایی تو؟»، تَسخَر زد و گفت: «ای جان!نیمیم ز تُرکستان، نیمیم ز فَرغانهنیمیم ز آب و گِل، نیمیم ز جان و دلنیمیم لبِ دریا، نیمی همه دُردانه»#مولانای_جان @Molanaye_shams

از خانه بُرون رفتم، مَستیم به پیش آمددر هر نظرش مُضمَر، صد گلشن و کاشانهچون کشتیِ بی‌لَنگر، کَژ می‌شد و مَژ می‌شدوز حَسرتِ او مُرده، صد عاقل و فرزانه#مولانای_جان @Molanaye_shams

بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسیدنویدِ فتح و بشارت به مِهر و ماه رسیدجمالِ بخت ز رویِ ظفر نقاب انداختکمالِ عدل به فریادِ دادخواه رسیدسپهر، دور خوش اکنون کُنَد که ماه آمدجهان به کامِ دل اکنون رسد که شاه رسیدز قاطعانِ طریق این زمان شوند ایمنقوافلِ دل و دانش که مَرد راه رسیدعزیزِ مصر به رغمِ برادران غیورز قعرِ چاه برآمد به اوجِ ماه رسیدکجاست صوفیِ دَجّال فِعلِ مُلحِدشکلبگو بسوز، که مهدیِّ دین پناه رسیدصبا بگو که چه‌ها بر سرم در این غمِ عشقز آتشِ دلِ سوزان و دودِ آه رسیدز شوقِ رویِ تو شاها بدین اسیرِ فراقهمان رسید کز آتش به برگِ کاه رسیدمرو به خواب که حافظ به بارگاهِ قبولز وِردِ نیمْ شب و درسِ صبحگاه رسید#حضرت_حافظ @Molanaye_shams

🎶 آهنگ "ربابی" 🎙عالیم قاسیم اف و علیرضا قربانی@molanaye_shams

"بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنیداز یارِ آشنا سخنِ آشنا شنیدای شاهِ حُسن، چَشم به حالِ گدا فِکَنکـاین گوش بس حکایتِ شاه و گدا شنیدخوش می‌کنم به بادهٔ مُشکین مَشامِ جانکز دلق‌پوشِ صومعه بویِ ریا شنیدسِرِّ خدا که عارفِ سالِک به کَس نگفتدر حیرتم که باده‌فروش از کجا شنیدیا رب کجاست محرمِ رازی که یک زماندل شرحِ آن دهد که چه گفت و چه‌ها شنیداینَش سزا نبود دلِ حق‌گُزارِ منکز غمگسارِ خود سخنِ ناسزا شنیدمحروم اگر شدم ز سرِ کویِ او چه شد؟از گلشنِ زمانه که بویِ وفا شنید؟ساقی بیا که عشق ندا می‌کند بلندکان کس که گفت قصهٔ ما هم ز ما شنیدما باده زیرِ خرقه نه امروز می‌خوریمصد بار پیرِ میکده این ماجرا شنیدما مِی به بانگِ چنگ نه امروز می‌کشیمبس دور شد که گنبدِ چرخ این صدا شنیدپندِ حکیمْ محضِ صَواب است و عینِ خیرفرخنده آن کسی که به سَمعِ رضا شنیدحافظ، وظیفهٔ تو دعا گفتن است و بسدر بَندِ آن مباش که نشنید یا شنید"#حضرت_حافظ @Molanaye_shams

در محضر #علامه_مروجی_سبزواریسر خدا که عارف سالک به کس نگفتدر حیرتم که باده فروش از کجا شنیدحافظ وظیفه تو دعا گفتن است و بسدربند آن مباش که نشنید یا شنید#فایل_صوتی_کوتاه 🆔 @moravej_tohidبرگرفته از جلسه چهل و هشتم مقامات انسان

من، بی‌خود و تو، بی‌خود؛ ما را که برد خانه؟من، چند، تو را گفتم: «کم خور دو سه پیمانه!»در شهر، یکی کس را هشیار نمی‌بینمهر یک بتر از دیگر، شوریده و دیوانهجانا! به خرابات آ تا لذت جان بینیجان را چه خوشی باشد، بی‌صحبت جانانه؟هر گوشه، یکی مستی، دستی ز بر دستیوان ساقی هر هستی، با ساغر شاهانهتو، وقف خراباتی، دخلت، می و خرجت میزین وقف به هشیاران، مسپار یکی دانهای لولی بربط‌زن! تو، مست‌تری یا من؟ای پیش چو تو مستی، افسون من، افسانه...#مولانای_جان @Molanaye_shams

ای پیک راستان خبر یار ما بگواحوال گل به بلبل دستان‌سرا بگوما محرمان خلوت انسیم غم مخوربا یار آشنا سخن آشنا بگوبر هم چو می‌زد آن سر زلفین مشک‌باربا ما سر چه داشت؟ ز بهر خدا بگوهر کس که گفت «خاک در دوست توتیاست»گو «این سخن معاینه در چشم ما بگو»آن کس که منع ما ز خرابات می‌کندگو «در حضور پیر من این ماجرا بگو»گر دیگرت بر آن در دولت گذر بودبعد از ادای خدمت و عرض دعا بگوهر چند ما بَدیم تو ما را بِدان مگیرشاهانه ماجرای گناه گدا بگوبر این فقیر، نامهٔ آن محتشم بخوانبا این گدا حکایت آن پادشا بگوجان‌ها ز دام زلف چو بر خاک می‌فشاندبر آن غریب ما چه گذشت؟ ای صبا بگوجان‌پرور است قصّهٔ ارباب معرفترمزی برو بپرس، حدیثی بیا بگوحافظ گرت به مجلس او راه می‌دهندمی نوش و ترک زرق ز بهر خدا بگو#حافظِ_شیرازی @Molanaye_shams

در محضر #علامه_مروجی_سبزواریپیامبر اکرم (ص): الصلاة معراج المؤمن#فایل_صوتی_کوتاه 🆔 @moravej_tohidبرگرفته از جلسه چهل و هشتم مقامات انسان

خود را چو یافتی همه عالم ازان توستچشم از جهان بپوش، طلبکار خویش باش#صائب_تبریزی @Molanaye_shams

عجب‌تر آنکه می‌بینم جمال تو عیان لیکننمی‌دانم چه می‌بینم من نادان؟ نمی‌دانمهمی‌دانم که روز و شب جهان روشن به روی توستولیکن آفتابی یا مه تابان؟ نمی‌دانم#عراقی @Molanaye_shams

به امید وصال تو دلم را شاد می‌دارمچرا درد دل خود را دگر درمان نمی‌دانم؟نمی‌یابم تو را در دل، نه در عالم، نه در گیتیکجا جویم تو را آخر من حیران؟ نمی‌دانم#عراقی@Molanaye_shams

چه بی‌روزی کسم، یارب، که از وصل تو محروممچرا شد قسمت بختم ز تو حرمان؟ نمی‌دانم#عراقی @Molanaye_shams

@Molanaye_shams

لشکر غم حشر کند غم نخورم ز لشکرشزانک گرفت طلب طلب تا به فلک سپاه مناز پی هر غزل دلم توبه کند ز گفت و گوراه زند دل مرا داعیه اله من#مولانای_جان @Molanaye_shams

در دل من درآمد او بود خیالش آتشینآتش رفت بر سرم سوخته شد کلاه منگفت که از سماع‌ها حرمت و جاه کم شودجاه تو را که عشق او بخت من است و جاه منعقل نخواهم و خرد دانش او مرا بس استنور رخش به نیم شب غره صبحگاه من#مولانای_جان @Molanaye_shams

سیل رسید ناگهان جمله ببرد خرمنمدود برآمد از دلم دانه بسوخت و کاه منخرمن من اگر بشد غم نخورم چه غم خورمصد چو مرا بس است و بس خرمن نور ماه من#مولانای_جان @Molanaye_shams

جانب بحر رو کز او موج صفا همی‌رسدغرقه نگر ز موج او خانه و خانقاه منآب حیات موج زد دوش ز صحن خانه‌امیوسف من فتاد دی همچو قمر به چاه من#مولانای_جان @Molanaye_shams

چند شود زمین وحل از قطرات اشک منچند شود فلک سیه از غم و دود آه منچند بزارد این دلم وای دلم خراب دلچند بنالد این لبم پیش خیال شاه من#مولانای_جان @Molanaye_shams

سیر و ملول شد ز من خنب و سقا و مشک اوتشنه‌تر است هر زمان ماهی آب خواه مندرشکنید کوزه را پاره کنید مشک راجانب بحر می روم پاک کنید راه من#مولانای_جان @Molanaye_shams

سیر نمی‌شوم ز تو نیست جز این گناه منسیر مشو ز رحمتم ای دو جهان پناه من#مولانای_جان @Molanaye_shams

غم کیست که گرد دل مردان گرددغم گرد فسردگان و سردان گردداندر دل مردان خدا دریائیستکز موج خوشش گنبد گردان گردد#مولانای_جان @Molanaye_shams

علم فقها ز شرع و سنت باشدحکم حکما بیان حجت باشدلیکن سخنان اولیای ملکوتاز کشف و عیان نور حضرت باشد #مولانای_جان @Molanaye_shams

عشق از ازلست و تا ابد خواهد بودجویندهٔ عشق بیعدد خواهد بودفردا که قیامت آشکارا گرددهر دل که نه عاشق است رد خواهد بود #مولانای_جان @Molanaye_shams

عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزدعاشق نبود که از بلا پرهیزدمردانه کسی بود که در شیوهٔ عشقچون عشق به جان رسد ز جان بگریزد#مولانای_جان @Molanaye_shams

شاهدی کز عشق او عالَم گریستعالَمش می راند از خود، جُرم چیست؟ جُرم، آنکه زیورِ عاریه بَستکرد دعوی کین حُلَل مِلکِ من است#مثنوی_مولانا _دفتر_پنجم@Molanaye_shams 📘آن زیبا روی که   مردم همه مفتون و شیفته او بودند چه گناهی کرده است که وقتی این جمال از او محو میشود به هر دلیلی (همچون پیری) دیگر کسی خریدار او نمیشود و همگان از او فاصله میگیرند،  جرم این شخص چیست؟ جواب از قول حضرت حق چنین است: او  خود را به زیور و زیبایی های عاریتی آراست که ما در اختیارش قرار داده بودیم ولی او ادعا کرد که حُسن و جمالش متعلق به خود اوست و مالک آن ها میباشد