🗓 جمعه ۱۶ مرداد ۱۳۳۲ | آرامش پیش از توفان📍 ۱۲ روز مانده به کودتاجمعه ۱۶ مرداد ۱۳۳۲، تهران در ظاهر…
انتشار: 2026/08/07 06:36 UTCدریافت: 2026/08/08 23:59 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 23:59 UTC
🗓 جمعه ۱۶ مرداد ۱۳۳۲ | آرامش پیش از توفان📍 ۱۲ روز مانده به کودتاجمعه ۱۶ مرداد ۱۳۳۲، تهران در ظاهر روزی آرام را پشت سر میگذاشت. بسیاری از روزنامهها منتشر نشدند و خیابانهای پایتخت، پس از هفتهای پرتنش، چهرهای کمتحرکتر داشتند. اما این سکوت ظاهری، نشانه آرامش واقعی نبود؛ بلکه بیشتر به وقفهای کوتاه در میانه بحرانی عمیق شباهت داشت.در پشت پرده، هم دولت و هم مخالفان خود را برای مرحلهای تازه از رویارویی آماده میکردند؛ مرحلهای که میتوانست سرنوشت نهضت ملی را تعیین کند.🔻 دولت پس از رفراندوم تهراندکتر محمد مصدق هفته گذشته را با برگزاری همهپرسی تهران به پایان رسانده بود؛ همهپرسیای که دولت آن را پیروزی بزرگی برای حاکمیت ملی و اراده عمومی میدانست. مشارکت گسترده مردم و نتیجه قاطع اعلامشده، از نگاه حامیان دولت، نشان میداد که بخش مهمی از افکار عمومی همچنان پشت سر دولت ملی قرار دارد.اکنون نگاه دولت به مرحله دوم رفراندوم در شهرستانها دوخته شده بود. با وجود خوشبینی رسمی، در محافل نزدیک به نخستوزیر نگرانیهایی درباره میزان مشارکت، واکنش نیروهای محلی و مقاومت مخالفان وجود داشت. تهران بافت سیاسی خاص خود را داشت و روشن نبود که نتایج شهرستانها نیز همان اندازه به سود دولت باشد.🔻 انتخابات مجلس هجدهم؛ گامی فراتر از انحلالنشانهها حاکی از آن بود که دولت تنها به انحلال مجلس هفدهم نمیاندیشد، بلکه همزمان در حال بررسی مقدمات انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی است.این موضوع اهمیت زیادی داشت؛ زیرا نشان میداد دولت مصدق در پی آن است که خلأ ناشی از انحلال مجلس را سریعاً با انتخاباتی تازه پر کند و از طولانی شدن دوره فترت جلوگیری نماید. برخی ناظران معتقد بودند که دولت حتی ممکن است منتظر فرمان رسمی شاه برای انحلال مجلس نماند و با اتکا به نتایج رفراندوم، مسیر سیاسی خود را ادامه دهد.چنین برداشتی، نگرانی دربار و مخالفان را دوچندان میکرد؛ زیرا به معنای کاهش نقش شاه در تعیین تکلیف مجلس و دولت بود.🔻 زمزمههای دربار؛ بازگشت اختیارات سلطنتی؟در اردوگاه مخالفان، بحث اصلی بر سر اختیارات شاه پس از انحلال مجلس بود. برخی چهرههای نزدیک به دربار استدلال میکردند که در صورت انحلال مجلس هفدهم، شاه بر اساس قانون اساسی حق خواهد داشت نخستوزیر را عزل و فرد دیگری را منصوب کند.این تفسیر، در واقع تلاشی برای احیای نقش فعالتر سلطنت در اداره کشور بود؛ نقشی که در دوران نهضت ملی و بهویژه پس از قیام ۳۰ تیر ۱۳۳۱ بهشدت محدود شده بود.در چنین فضایی، بحث حقوقی درباره انحلال مجلس، بهتدریج به نبردی بر سر توازن قدرت میان شاه و نخستوزیر تبدیل میشد.🔻 هشدار بقاییدکتر مظفر بقایی نیز در اظهارنظری قابل توجه هشدار داد:«اگر مجلس منحل شود، اختیارات دکتر مصدق هم از بین خواهد رفت.»این سخن، فراتر از یک انتقاد سیاسی ساده بود. بقایی میکوشید این دیدگاه را القا کند که مشروعیت اختیارات فوقالعاده نخستوزیر به وجود مجلس وابسته است و با انحلال آن، دولت نیز نمیتواند به همان شکل به کار خود ادامه دهد.چنین استدلالی، یکی از محورهای مهم مخالفت حقوقی و سیاسی با رفراندوم به شمار میرفت و در روزهای بعد، بیش از پیش در محافل مخالف دولت تکرار شد.📌 جمعبندی روزجمعه ۱۶ مرداد ۱۳۳۲، روز آرامش ظاهری و تشدید توفان پنهان بود:دولت خود را برای مرحله دوم رفراندوم و انتخابات مجلس هجدهم آماده میکرد؛دربار در حال بررسی امکان استفاده از اختیارات سلطنتی پس از انحلال مجلس بود؛و مخالفان میکوشیدند مشروعیت حقوقی اقدامات دولت را زیر سؤال ببرند.در خیابانها شاید خبری از تظاهرات و درگیری نبود، اما در پشت درهای بسته، صفبندیها روشنتر، تقابلها عمیقتر و تصمیمهای سرنوشتساز نزدیکتر از همیشه شده بود. تنها دوازده روز بعد، همین کشمکشهای حقوقی، سیاسی و سلطنتی، در قالب بحرانی آشکار و تعیینکننده، به کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ انجامید.📚 ادامه این روزشمار را در کانال «مصدق به روایت تاریخ و اسناد» دنبال کنید.📍 @Mohammadmosaddegh

