🗓 ۱۱ مرداد ۱۳۳۲ | تهران در آستانه همهپرسی📍 یکشنبه | ۱۷ روز تا کودتایازدهم مرداد ۱۳۳۲، آخرین روز…
انتشار: 2026/08/02 07:20 UTCدریافت: 2026/08/03 19:52 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/03 19:52 UTC
🗓 ۱۱ مرداد ۱۳۳۲ | تهران در آستانه همهپرسی📍 یکشنبه | ۱۷ روز تا کودتایازدهم مرداد ۱۳۳۲، آخرین روز پیش از برگزاری رفراندوم انحلال مجلس هفدهم بود؛ روزی که تهران بیش از هر زمان دیگری نشانههای یک جامعه دوپاره را آشکار میکرد. از درگیریهای خیابانی و قتل هواداران دولت گرفته تا استعفای رئیس مجلس، تحصن نمایندگان مخالف و مخالفت صریح روحانیان بانفوذ، همهچیز حکایت از آن داشت که بحران سیاسی ایران وارد مرحلهای تازه و تعیینکننده شده است.🔻 تعیین انجمنهای نظارت به قید قرعهدولت برای کاهش انتقادها درباره نحوه برگزاری همهپرسی، تصمیم گرفت اعضای انجمنهای نظارت بر رأیگیری را به قید قرعه انتخاب کند. این اقدام در شرایط عادی شاید چندان جلب توجه نمیکرد، اما در فضای بیاعتمادی و کشمکش شدید آن روزها، تلاشی بود برای نشان دادن بیطرفی دولت در روند اجرایی رفراندوم.بر اساس گزارشهای منتشرشده، ۴۸۷ نفر در امور اجرایی و نظارتی همهپرسی مشارکت داشتند؛ رقمی که نشان میداد دولت بر اجرای گسترده و منظم این طرح تأکید دارد.🔻 تفکیک محلهای رأیگیری؛ تدبیر امنیتی یا نشانه بحران؟پس از درگیریهای خونین روزهای گذشته در پامنار و اطراف مجلس، دولت برای جلوگیری از برخورد مستقیم موافقان و مخالفان، محلهای اخذ رأی را از یکدیگر جدا کرد:موافقان انحلال مجلس: میدان سپه و میدان راهآهنمخالفان انحلال مجلس: میدان بهارستان و میدان محمودیهاین تصمیم از منظر امنیتی قابل درک بود، اما مخالفان دولت آن را نشانهای از غیرعادی بودن رفراندوم و دلیلی بر فقدان شرایط سالم برای رأیگیری دانستند. همین موضوع به یکی از محورهای اصلی انتقادهای سیاسی و مطبوعاتی علیه دولت تبدیل شد.🔻 تهران تعطیل شد؛ ۴۰۰ هزار برگ رأی آماده استوزارت کشور اعلام کرد که دوشنبه ۱۲ مرداد، روز برگزاری رفراندوم، در تهران تعطیل عمومی خواهد بود. همچنین خبر داده شد که ۴۰۰ هزار برگ رأی برای حوزه تهران چاپ و آماده توزیع شده و رأیگیری از ساعت ۸ صبح آغاز خواهد شد.این اعلام رسمی نشان میداد که دولت، علیرغم مخالفتهای گسترده سیاسی و مذهبی، مصمم است همهپرسی را در موعد مقرر برگزار کند و از عقبنشینی خبری نیست.🔻 قتل محمد حدادزاده؛ خیابان همچنان خونین استدر شامگاه پیش از این روز، محمد حدادزاده، از هواداران دولت ملی، در حالی که شعار «زنده باد مصدق» سر میداد، هدف حمله قرار گرفت و کشته شد. این حادثه بازتاب گستردهای در میان نیروهای طرفدار جبهه ملی داشت و به عنوان نشانهای از گسترش خشونت سیاسی سازمانیافته تلقی شد.قتل او تنها یک حادثه جنایی نبود؛ بلکه نمادی از فضایی بود که در آن، رقابت سیاسی بهتدریج به حذف فیزیکی و ارعاب خیابانی نزدیک میشد.🔻 استعفای عبدالله معظمی؛ فروپاشی عملی مجلس؟مهمترین رویداد سیاسی روز، استعفای دکتر عبدالله معظمی، رئیس مجلس شورای ملی، بود. او در نامه استعفای خود نوشت:«ادامه انجام تکالیف و وظایف مقرره در قانون اساسی و آییننامه داخلی برای اینجانب غیرممکن است.»

