رَوَی أَصْحَابُنَا عَنِ الرِّضَا علیه السّلام أَنَّهُ قَالَ لَهُ رَجُلٌ أَصْلَحَكَ الله کَیْفَ صِرْ…
انتشار: 2026/08/12 07:50 UTCدریافت: 2026/08/12 13:28 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 13:28 UTC
رَوَی أَصْحَابُنَا عَنِ الرِّضَا علیه السّلام أَنَّهُ قَالَ لَهُ رَجُلٌ أَصْلَحَكَ الله کَیْفَ صِرْتَ إِلَی مَا صِرْتَ إِلَیْهِ مِنَ الْمَأْمُونِ؟ وَ کَأَنَّهُ أَنْکَرَ ذَلِکَ عَلَیْهِ. فَقَالَ لَهُ أَبُوالْحَسَنِ الرِّضَا علیه السّلام یَا هَذَا أَیُّهُمَا أَفْضَلُ النَّبِیُّ أَوِ الْوَصِیُّ؟ قَالَ لَا بَلِ النَّبِیُّ. قَالَ فَأَیُّهُمَا أَفْضَلُ مُسْلِمٌ أَوْ مُشْرِکٌ؟ قَالَ لَا بَلْ مُسْلِمٌ. قَالَ فَإِنَّ الْعَزِیزَ عَزِیزَ مِصْرَ کَانَ مُشْرِکاً وَ کَانَ یُوسُفُ علیه السّلام نَبِیّاً. وَ إِنَّ الْمَأْمُونَ مُسْلِمٌ وَ أَنَا وَصِیٌّ ، وَ یُوسُفُ سَئَلَ الْعَزِیزَ أَنْ یُوَلِّیَهُ حِینَ قَالَ اجْعَلْنِی عَلی خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ وَ أَنَا أُجْبِرْتُ عَلَی ذَلِکَ.اصحاب ما نقل کرده اند ؛مردی که گویا ولایتعهدی إمام رضا علیه السّلام برای مأمون را عیب میشمرد از ایشان پرسید أصلحكَ الله چگونه از جانب مأمون به این سِمَت درآمده اید؟! حضرت پاسخ دادند ای فلانی ، کدام برتر است پیامبر یا وصی او؟ پاسخ داد بلکه پیامبر ، برتر است. حضرت پرسید کدام برتر است مسلمان یا مشرک؟ پاسخ داد بلکه مسلمان ، برتر است. حضرت فرمودند عزیز مصر ، مشرک و یوسف علیه السّلام ، پیامبر بود ، در حالی که مأمون ، مسلمان و من ، وصیّ هستم. یوسف علیه السّلام از عزیز خواست که او را ولایت دهد و فرمود مرا بر خزانههای این سرزمین بگمار که من نگهبانی دانا هستم. و این در حالی است که من از جانب مأمون به این کار مجبور شدم.بحارالأنوار ۱۲ / ۲۶۷ ، حدیث ۳۷ ، عَنْ علل الشرایع و عیون أخبار الرضا للصدوق.بیانٌ ؛قال السّیّد قدّس اللهُ روحَه فإن قیل ما معنی قول یوسف علیه السلام للعزیز اجْعَلْنِی عَلی خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ ، و کیف یجوز أن یطلب الولایة من قبل الظالم؟ قلنا إنما التمسَ تمکینَه مِن خزائن الأرض لیحکُمَ فیها بِالعدلِ و لیصرفها إلی مستحقّیها ، و کان ذلک له من غیر ولایةٍ ، و إنما سأل الولایةَ لیتمکّن من الحقّ الّذی له أن یفعله ، و لمن لم یتمکّن من إقامة الحقّ و الأمر بالمعروف أن یتسبّب إلیه و یتوصّل إلی فعله ، فلا لومَ فی ذلک علی یوسف علیه السّلام و لا حَرَج.سیّد مرتضی رَحِمَه الله در تنزیه الأنبياء فرموده ؛اگر کسی بپرسد که این سخن یوسف علیه السّلام که به عزیز مصر فرمود مرا بر خزانههای این سرزمین بگمار که من نگهبانی دانا هستم ، به چه معناست و چگونه جایز است که او ولایت را از ستمگر بخواهد؟! در پاسخ میگوئیم که یوسف علیه السّلام تنها از او خواست تا او را بر خزانههای مصر قادر سازد تا در آنها به عدالت حکم کند و آنها را به افراد مستحق بدهد. او ولایت خواست تا قادر به إقامه حقی شود که شایسته بود إقامه کند. کسی که نمیتواند إقامه حق و أمر به معروف کند باید راهی را برای انجام آن بیابد. بنابراین عیب و اشکالی بر یوسف علیه السّلام در این درخواستش نیست.بحارالأنوار ۱۲ / ۲۶۷.╭━━⊰•═🏴═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🏴═•⊱━━╯#إمام_رضا#صفر_۳۰
پستهای تلگرام — جَلاءُ القلوب ۱ - محمّدجواد محقّق یزدی
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَیْدٍ الطَّبَرِیِّ قَالَ كُنْتُ قَائِماً عَلَی رَأْسِ الرِّضَا عَلِیِّ بْنِ مُوسَی علیه السلام بِخُرَاسَانَ وَ عِنْدَهُ جَمَاعَةٌ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ مِنْهُمْ إِسْحَاقُ بْنُ الْعَبَّاسِ بْنِ مُوسَی ، فَقَالَ لَهُ یَا إِسْحَاقُ بَلَغَنِی أَنَّكُمْ تَقُولُونَ إِنَّ النَّاسَ عَبِیدٌ لَنَا ، لَا وَ قَرَابَتِی مِنْ رَسُولِ الله صَلَّى اللهُ عليهِ و آلِه وَ سَلّمَ مَا قُلْتُهُ قَطُّ وَ لَا سَمِعْتُهُ مِنْ أَحَدٍ مِنْ آبَائِی وَ لَا بَلَغَنِی عَنْ أَحَدٍ مِنْهُمْ قَالَهُ ، لَكِنَّا نَقُولُ النَّاسُ عَبِیدٌ لَنَا فِی الطَّاعَةِ ، مَوَالٍ لَنَا فِی الدِّینِ فَلْیُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ.بحارالأنوار ۲۵ / ۲۷۹ ، حدیث ۲۱ ، عن المجالس للمفید ، و الأمالی للشّیخ الطّوسی.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#الناس_عبید_لنا
عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَکَمِ قَالَ دَخَلَ ابْنُ أَبِی الْعَوْجَاءِ عَلَی الصَّادِقِ علیه السّلام فَقَالَ لَهُ الصَّادِقُ یَا ابْنَ أَبِی الْعَوْجَاءِ أَ مَصْنُوعٌ أَنْتَ أَمْ غَیْرُ مَصْنُوعٍ؟قَالَ لَسْتُ بِمَصْنُوعٍ. فَقَالَ لَهُ الصَّادِقُ علیه السّلام فَلَوْ کُنْتَ مَصْنُوعاً کَیْفَ کُنْتَ تَکُونُ؟ فَلَمْ یُحِرْ ابْنُ أَبِی الْعَوْجَاءِ جَوَاباً وَ قَامَ وَ خَرَجَ.هشام بن حکم گوید إبن أبی العوجاء محضر إمام صادق علیه السّلام مشرّف شد ، حضرت به او فرمودند که ای پسر أبی العوجاء آیا تو مخلوقی یا غیر مخلوق؟ گفت من مخلوق نیستم. إمام علیه السّلام فرمود اگر مخلوق بودی چگونه میبودى؟ إبن أبی العوجاء هیچ جوابی نگفت و برخاست و بیرون رفت.بیان ؛لمّا کانَ التصدیقُ بوجودِ الصّانع تَعالی ضروریاً نبّهَه علیه السّلام بِأنّ العقلَ یَحکُم بدیهةً بالفرقِ بینَ المصنوعِ و غیرِه و فیکَ جمیعُ صفاتِ المصنوعینَ فکیفَ لمْ تَکُنْ مَصْنُوعاً.علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله ذیل حدیث شریف مینویسد ؛از آنجا که تصدیق به وجود خالق مطلبی بدیهی است ، إمام علیه السّلام به او یادآوری کرد که عقل بطور بدیهی به فرق مخلوق و غیر مخلوق حکم میکند و در تو تمام صفات مخلوق وجود دارد ، پس چگونه خود را مخلوق نمیدانی؟!بحارالأنوار ۳ / ۳۱ ، حدیث ۴ ، عن الإحتجاج.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯
اللَّـهُمَّ اِنّا نَشْكوُ إلَيْكَ فَقْدَ نَبِيِّنا صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ، وَ غَيْبَةَ وَلِيِّنا ، وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنا ، وَ قِلَّةَ عَدَدِنا ، وَ شِدّةَ الْفِتَنِ بِنا ، وَ تَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَيْنا ، فَصَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِهِ ، وَ أعِنّا عَلی ذلِكَ بِفَتْح مِنْكَ تُعَجِّلُهُ ، وَبِضُرٍّ تَكْشِفُهُ ، وَ نَصْرٍ تُعِزُّهُ ، وَ سُلْطانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ ، وَ رَحْمَةٍ مِنْكَ تَجَلِّلُناها ، وَ عافِيَةٍ مِنْكَ تُلْبِسُناها ، بِرَحْمَتِكَ يا أرْحَمَ الرّاحِمينَ.خدايا از نبودِ پيامبرمان كه درودهای تو بر او و خاندانش ، و از ناپيدائیِ إماممان ، و بسياریِ دشمنانمان ،و كمیِ نفراتمان ، و سختیِ فتنه های واردِ بر ما ،و از جريانِ زمان بر زيانمان ،به درگاه تو شكْوِه میآوريم ، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را در برابرِ همه این مصیبتها ياری فرما ، به گشايشی از جانب خود كه زود برسانی ، و بدحالی كه برطرف كنی ، و پيروزی با عزّت برايمان قرار دهی ، و سلطنت حقی كه آشكارش فرمائی ، و به رحمتی كه از سويت ما را فرا گيرد ، و به سلامتی كاملی كه از جانبت ما را بپوشاند ، ای مهربانترين مهربانان.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان
یکی از منتظران ظهور حضرت صاحب الأمر عجّلَ الله فَرَجَه الشّرِيف ، شخصی است به نام عبدالحمید واسطی ، که در زمان إمامت حضرت باقرالعلوم علیه السّلام میزیسته است.روزی بعد از بیان حالت انتظار خود و گفتگو با آن حضرت در مورد ظهور قائم أهل بيت عليه السّلام ، به خدمت إمام عرضه داشت ، اگر پیش از آنکه قائم را درک کنم بمیرم ، چگونه خواهد بود؟حضرت فرمودند ؛إنَّ القائِلَ مِنكم إذا قالَ إن أدرَكتُ قائِمَ آلِ مُحَمَّدٍ نَصَرتُهُ ، كَالمُقارِعِ مَعَهُ بِسَيفِهِ.کسی از شما که بگوید اگر قائم آل محمّد را درک کنم ، او را یاری میکنم ، همچون کسی است که در رکاب آن حضرت شمشیر بزند.کافی ۸ / ۸۰ حدیث ۳۷.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان
كِتَابُ زَیْدٍ الزَّرَّادِ ، قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِالله علیه السلام نَخْشَی أَنْ لَا نَكُونَ مُؤْمِنِینَ. قَالَ وَ لِمَ ذَاكَ؟ فَقُلْتُ وَ ذَلِكَ أَنَّا لَا نَجِدُ فِینَا مَنْ یَكُونُ أَخُوهُ عِنْدَهُ آثَرَ مِنْ دِرْهَمِهِ وَ دِینَارِهِ ، وَ نَجِدُ الدِّینَارَ وَ الدِّرْهَمَ آثَرَ عِنْدَنَا مِنْ أَخٍ ، قَدْ جَمَعَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُ مُوَالاةُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام. قَالَ كَلَّا إِنَّكُمْ مُؤْمِنُونَ وَ لَكِنْ لَا تُكْمِلُونَ إِیمَانَكُمْ حَتَّی یَخْرُجَ قَائِمُنَا فَعِنْدَهَا یَجْمَعُ اللهُ أَحْلَامَكُمْ فَتَكُونُونَ مُؤْمِنِینَ كَامِلِینَ ..... .زید زرّاد میگوید به إمام صادق علیه السلام عرض کردم میترسم مؤمن نباشیم. فرمود برای چه؟ گفتم چون میان ما کسی وجود ندارد که برادر مؤمنش نزد او از درهم و دینارش عزیزتر باشد ، بلکه درهم و دینارش نزد او عزیزتر است از برادر مؤمنش ، نقطه اشتراک ما فقط موالاة امیرالمؤمنين است. حضرت فرمود نه ، چنین نیست ، شما مومن هستید ، لکن ایمانتان کامل نیست تا زمانی که قائم ما خروج کند ، آن زمان است که شما مؤمن کامل خواهید شد ..... .بحارالأنوار ۶۷ / ۳۵۰ ، حدیث ۵۴. ╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان #صفات_الشيعة
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَنَفِیَّةِ قَالَ قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ الله عَلَیْهِ ؛ سَمِعْتُ رَسُولَ الله صَلَّی اللهُ عَلَیْه وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ یَقُولُ قَالَ الله تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَأُعَذِّبَنَّ کُلَّ رَعِیَّةٍ دَانَتْ بِطَاعَةِ إِمَامٍ لَیْسَ مِنِّی وَ إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی نَفْسِهَا بَرَّةً ، وَ لَأَرْحَمَنَّ کُلَّ رَعِیَّةٍ دَانَتْ بِإِمَامٍ عَادِلٍ مِنِّی وَ إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی نَفْسِهَا غَیْرَ بَرَّةٍ وَ لَا تَقِیَّةٍ. ثُمَّ قَالَ یَا عَلِیُّ أَنْتَ الْإِمَامُ وَ الْخَلِیفَةُ بَعْدِی ، حَرْبُکَ حَرْبِی وَ سِلْمُکَ سِلْمِی ، وَ أَنْتَ أَبُو سِبْطَیَّ وَ زَوْجُ ابْنَتِی ، وَ مِنْ ذُرِّیَّتِکَ الْأَئِمَّةُ الْمُطَهَّرُونَ ، فَأَنَا سَیِّدُ الْأَنْبِیَاءِ وَ أَنْتَ سَیِّدُ الْأَوْصِیَاءِ ، وَ أَنَا وَ أَنْتَ مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ ، وَ لَوْلَانَا لَمْ یَخْلُقِ اللهُ الْجَنَّةَ وَ لَا النَّارَ وَ لَا الْأَنْبِیَاءَ وَ لَا الْمَلَائِکَةَ. قَالَ قُلْتُ یَا رَسُولَ اللهِ فَنَحْنُ أَفْضَلُ أَمِ الْمَلَائِکَةُ؟ قَالَ یَا عَلِیُّ نَحْنُ خَیْرُ خَلِیقَةِ اللهِ عَلَی بَسِیطِ الْأَرْضِ ، وَ خَیْرٌ مِنَ الْمَلَائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ ، وَ کَیْفَ لَا نَکُونُ خَیْراً مِنْهُمْ وَ قَدْ سَبَقْنَاهُمْ إِلَی مَعْرِفَةِ اللهِ وَ تَوْحِیدِهِ ، فَبِنَا عَرَفُوا اللهَ وَ بِنَا عَبَدُوا اللهَ وَ بِنَا اهْتَدَوُا السَّبِیلَ إِلَی مَعْرِفَةِ اللهِ. یَا عَلِیُّ أَنْتَ مِنِّی وَ أَنَا مِنْکَ وَ أَنْتَ أَخِی وَ وَزِیرِی ، فَإِذَا مِتُّ ظَهَرَتْ لَکَ ضَغَائِنُ فِی صُدُورِ قَوْمٍ ، وَ سَتَکُونُ بَعْدِی فِتْنَةٌ صَمَّاءُ صَیْلَمٌ یَسْقُطُ فِیهَا کُلُّ وَلِیجَةٍ وَ بِطَانَةٍ ، وَ ذَلِکَ عِنْدَ فِقْدَانِ شِیعَتِکَ الْخَامِسَ مِنْ وُلْدِ السَّابِعِ مِنْ وُلْدِکَ تَحْزَنُ لِفَقْدِهِ أَهْلُ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ ، فَکَمْ مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ مُتَأَسِّفٍ مُتَلَهِّفٍ حَیْرَانَ عِنْدَ فَقْدِهِ ، ثُمَّ أَطْرَقَ مَلِیّاً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَ قَالَ بِأَبِی وَ أُمِّی سَمِیِّی وَ شَبِیهِی وَ شَبِیهُ مُوسَی بْنِ عِمْرَانَ عَلَیْهِ جُیُوبُ النُّورِ أَوْ قَالَ جَلَابِیبُ النُّورِ یَتَوَقَّدُ مِنْ شُعَاعِ الْقُدْسِ کَأَنِّی بِهِمْ آیِسٌ مَا کَانُوا ، نُودِیَ بِنِدَاءٍ یَسْمَعُهُ مِنَ الْبُعْدِ کَمَا یَسْمَعُهُ مِنَ الْقُرْبِ ، یَکُونُ رَحْمَةً عَلَی الْمُؤْمِنِینَ وَ عَذَاباً عَلَی الْمُنَافِقِینَ. قُلْتُ وَ مَا ذَلِکَ النِّدَاءُ؟ قَالَ ثَلَاثَةُ أَصْوَاتٍ فِی رَجَبٍ ، أَوَّلُهَا أَلا لَعْنَةُ اللهِ عَلَی الظَّالِمِینَ ، وَ الثَّانِی أَزِفَتِ الْآزِفَةُ ، وَ الثَّالِثُ یَرَوْنَ بَدَناً بَارِزاً مَعَ قَرْنِ الشَّمْسِ یُنَادِی أَلَا إِنَّ الله قَدْ بَعَثَ فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ حَتَّی یَنْسُبَهُ إِلَی عَلِیٍّ علیه السّلام ، فِیهِ هَلَاکُ الظَّالِمِینَ ، فَعِنْدَ ذَلِکَ یَأْتِی الْفَرَجُ وَ یَشْفِی الله صُدُورَهُمْ وَ یُذْهِبْ غَیْظَ قُلُوبِهِمْ. قُلْتُ یَا رَسُولَ الله فَکَمْ یَکُونُ بَعْدِی مِنَ الْأَئِمَّةِ؟ قَالَ بَعْدَ الْحُسَیْنِ تِسْعَةٌ التَّاسِعُ قَائِمُهُمْ.بحارالأنوار ۳۶ / ۳۳۷ ، حدیث ۲۰۰.بحارالأنوار ۵۱ / ۱۰۸ ، حدیث ۴۲،عن کفایة الأثر.----------بیانٌ ؛ مِنْ وُلْدِ السَّابِعِ أی سابع الأئمة لا سابع الأولاد. مِنْ وُلْدِکَ حال أو صفة للخامس.دَانَتْ دانَ دِیناً اتّخذَ لِنفْسِه دِینا و تعبَّدَ بِهِ.صَیْلَمٌ أی داهیةٌ شدیدةٌ ، وقعةٌ صَیْلَمةٌ مستأصلة.جَلَابِیبُ الجیب من القمیص طوقه. و الجلباب بسکون اللام و تخفیف الباء ، او کسر اللام و تشدید الباء القمیص أو الثوب الواسع. یَتَوَقَّدُ یَشْتَعلُ.قَرْنِ الشَّمْسِ أوّلُ ما یبدُو منه.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان