علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله مینویسد ؛پیامبر دست حضرت أمیر المؤمنین علیه السّلام را گرفت و…
انتشار: 2026/08/09 01:51 UTCدریافت: 2026/08/10 14:51 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 14:51 UTC
علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله مینویسد ؛پیامبر دست حضرت أمیر المؤمنین علیه السّلام را گرفت و متوجّه بقیع گردید ، أکثر صحابه از پی او بیرون آمدند. فرمودند که حقّ تعالی مرا أمر کرده است که استغفار کنم برای مردگان بقیع ، چون به بقیع رسید ، گفت السّلام علیکم ای أهل قبور ، گوارا باد شما را آن حالتی که صبح کرده اید در آن و نجات یافته اید از محنتهائی که مردم را در پیش است ، به درستی که رو کرده است به سوی مردم محنتهای بسیار مانند پارههای شب تار.پس مدّتی ایستاد و طلب آمرزش برای أهل بقیع نمود ، و رو آورد بسوی حضرت أمیر المؤمنین علیه السّلام ، فرمود جبرئیل در هر سال قرآن را یک مرتبه بر من عرض میکرد ، و در این سال دو مرتبه عرض نمود ، چنین گمان دارم که این برای آن است که وفات من نزدیک شده است. پس فرمود یا علی به درستی که حقّ تعالی مرا مخیّر گردانید بر میان خزانههای دنیا و مخلّد بودن در آن یا بهشت ، من اختیار لقاء پروردگار خود کردم. چون بمیرم عورت مرا بپوشان که هر که به عورت من نظر کند کور میشود. پس به منزل خود مراجعت نمود ، و مرض آن حضرت شدید شد ، بعد از سه روز به مسجد در آمد عصابه بر سر مبارک بسته ، و به دست راست بر دوش أمیر المؤمنین ، و به دست چپ بر دوش فضل بن عبّاس تکیه فرموده بود تا آنکه بر منبر بالا رفت نشست و فرمود ای گروه مردم ، نزدیک شده است که من از میان شما غایب شوم ، هر که را نزد من وعده ای باشد بیاید وعده خود را بگیرد ، هر که را بر من قرضی باشد مرا خبردار گرداند و استیفاء دین خود نماید. ای گروه مردم ، نیست میانه خدا و میانه احدی وسیله ای که به سبب آن خیری بیابد یا شرّی از او دور گردد مگر عمل به طاعت خدا. ایّها النّاس ، دعوی نکند دعوی کننده ای که من بی عمل رستگار میگردم ، و آرزو نکند آرزو کننده ای که بی طاعت خدا به رضای او میرسم ، به حقّ آن خداوندی که مرا به حق به خلق فرستاده است که نجات نمیدهد از عذاب الهی مگر عمل نیکو یا رحمت حق تعالی ، و اگر من معصیت کنم هرآینه به جهنّم میروم ، خداوندا آیا رسانیدم رسالت تو را؟پس از منبر فرود آمد و با مردم نماز سبکی اداء کرد و به خانه أمّ سلمه برگشت ، یک روز یا دو روز در آنجا ماند ، پس عایشه زنان دیگر را راضی کرد و به نزد حضرت آمد و التماس کرد آن حضرت را به خانه خود بَرَد ، چون به خانه عایشه رفت مرض آن حضرت شدید شد ، پس بلال هنگام نماز صبح آمد ، در آن وقت حضرت متوجّه عالم قدس بود ، چون بلال ندای نماز را داد حضرت مطّلع شد ، پس عایشه گفت که أبوبکر را بگوئید که با مردم نماز کند ، و حفصه گفت که عمر را بگوئید که با مردم نماز کند ، حضرت چون صدای ایشان را شنید و غرض فاسد ایشان را دانست ، فرمود که دست از این سخنان بردارید که شما به زنانی میمانید که یوسف را میخواستند گمراه کنند.چون حضرت أمر کرده بود که أبوبکر و عمر با لشکر اسامه بیرون روند ، در این وقت از سخنان عایشه و حفصه یافت که ایشان برای فتنه و فساد به مدینه برگشته اند ، بسیار غمگین شد و با آن شدّت مرض برخاست که مبادا أبوبکر یا عمر با مردم نماز کنند که این باعث شبهه مردم شود ، دست بر دوش أمیر المؤمنین و فضل بن عبّاس انداخت ، با نهایت ضعف و ناتوانی پای های خود را میکشید تا به مسجد در آمد ، چون نزدیک محراب رسید دید که أبوبکر سبقت کرده است و در محراب به جای آن حضرت ایستاده ، و به نماز شروع کرده است ، پس به دست مبارک خود اشاره کرد که پس بایست ، خود داخل محراب شد و نشست با مردم نماز را نشسته اداء کرد ، نماز را از سر گرفت و اعتنا نکرد به آنچه أبوبکر کرده بود. چون سلام نماز گفت به خانه برگشت ، أبوبکر و عمر و جماعتی از مسلمانان را طلبید فرمود که من نگفتم که شما با لشکر اسامه بیرون روید؟ گفتند بلی یا رسول الله گفتی. فرمود که پس چرا أمر مرا إطاعت نکردید؟ أبوبکر گفت من بیرون رفتم و برگشتم برای آنکه عهد خود را با تو تازه کنم ، و عمر گفت یا رسول الله من بیرون رفتم و برگشتم برای آنکه نخواستم که خبر بیماری تو را از دیگران بپرسم. پس حضرت رسول صَلَّی اللهُ عَلَیْه وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود روانه کنید لشکر اسامه را ، و بیرون روید با لشکر اسامه ، خدا لعنت کند کسی را که تخلّف نماید از لشکر اسامه ، سه مرتبه این سخن را فرمود و مدهوش شد از تعب رفتن به مسجد و برگشتن ، و از حزن و اندوهی که عارض شد آن حضرت را به سبب آنچه مشاهده نمود از اطوار ناپسندیده منافقان ، و دانست از نیّتهای فاسد ایشان.پس مسلمانان بسیار گریستند ، و صدای گریه و نوحه از زنان و فرزندان آن حضرت بلند شد ، و شیون از مردان و زنان مسلمانان برخاست. جلاء العیون / باب ۱ ، فصل ۴.╭━━⊰•═🏴═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🏴═•⊱━━╯#خاتم_الأنبیاء#صفر_۲۸👇👇
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 1 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — جَلاءُ القلوب ۱ - محمّدجواد محقّق یزدی
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَیْدٍ الطَّبَرِیِّ قَالَ كُنْتُ قَائِماً عَلَی رَأْسِ الرِّضَا عَلِیِّ بْنِ مُوسَی علیه السلام بِخُرَاسَانَ وَ عِنْدَهُ جَمَاعَةٌ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ مِنْهُمْ إِسْحَاقُ بْنُ الْعَبَّاسِ بْنِ مُوسَی ، فَقَالَ لَهُ یَا إِسْحَاقُ بَلَغَنِی أَنَّكُمْ تَقُولُونَ إِنَّ النَّاسَ عَبِیدٌ لَنَا ، لَا وَ قَرَابَتِی مِنْ رَسُولِ الله صَلَّى اللهُ عليهِ و آلِه وَ سَلّمَ مَا قُلْتُهُ قَطُّ وَ لَا سَمِعْتُهُ مِنْ أَحَدٍ مِنْ آبَائِی وَ لَا بَلَغَنِی عَنْ أَحَدٍ مِنْهُمْ قَالَهُ ، لَكِنَّا نَقُولُ النَّاسُ عَبِیدٌ لَنَا فِی الطَّاعَةِ ، مَوَالٍ لَنَا فِی الدِّینِ فَلْیُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ.بحارالأنوار ۲۵ / ۲۷۹ ، حدیث ۲۱ ، عن المجالس للمفید ، و الأمالی للشّیخ الطّوسی.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#الناس_عبید_لنا
عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَکَمِ قَالَ دَخَلَ ابْنُ أَبِی الْعَوْجَاءِ عَلَی الصَّادِقِ علیه السّلام فَقَالَ لَهُ الصَّادِقُ یَا ابْنَ أَبِی الْعَوْجَاءِ أَ مَصْنُوعٌ أَنْتَ أَمْ غَیْرُ مَصْنُوعٍ؟قَالَ لَسْتُ بِمَصْنُوعٍ. فَقَالَ لَهُ الصَّادِقُ علیه السّلام فَلَوْ کُنْتَ مَصْنُوعاً کَیْفَ کُنْتَ تَکُونُ؟ فَلَمْ یُحِرْ ابْنُ أَبِی الْعَوْجَاءِ جَوَاباً وَ قَامَ وَ خَرَجَ.هشام بن حکم گوید إبن أبی العوجاء محضر إمام صادق علیه السّلام مشرّف شد ، حضرت به او فرمودند که ای پسر أبی العوجاء آیا تو مخلوقی یا غیر مخلوق؟ گفت من مخلوق نیستم. إمام علیه السّلام فرمود اگر مخلوق بودی چگونه میبودى؟ إبن أبی العوجاء هیچ جوابی نگفت و برخاست و بیرون رفت.بیان ؛لمّا کانَ التصدیقُ بوجودِ الصّانع تَعالی ضروریاً نبّهَه علیه السّلام بِأنّ العقلَ یَحکُم بدیهةً بالفرقِ بینَ المصنوعِ و غیرِه و فیکَ جمیعُ صفاتِ المصنوعینَ فکیفَ لمْ تَکُنْ مَصْنُوعاً.علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله ذیل حدیث شریف مینویسد ؛از آنجا که تصدیق به وجود خالق مطلبی بدیهی است ، إمام علیه السّلام به او یادآوری کرد که عقل بطور بدیهی به فرق مخلوق و غیر مخلوق حکم میکند و در تو تمام صفات مخلوق وجود دارد ، پس چگونه خود را مخلوق نمیدانی؟!بحارالأنوار ۳ / ۳۱ ، حدیث ۴ ، عن الإحتجاج.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯
اللَّـهُمَّ اِنّا نَشْكوُ إلَيْكَ فَقْدَ نَبِيِّنا صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ، وَ غَيْبَةَ وَلِيِّنا ، وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنا ، وَ قِلَّةَ عَدَدِنا ، وَ شِدّةَ الْفِتَنِ بِنا ، وَ تَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَيْنا ، فَصَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِهِ ، وَ أعِنّا عَلی ذلِكَ بِفَتْح مِنْكَ تُعَجِّلُهُ ، وَبِضُرٍّ تَكْشِفُهُ ، وَ نَصْرٍ تُعِزُّهُ ، وَ سُلْطانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ ، وَ رَحْمَةٍ مِنْكَ تَجَلِّلُناها ، وَ عافِيَةٍ مِنْكَ تُلْبِسُناها ، بِرَحْمَتِكَ يا أرْحَمَ الرّاحِمينَ.خدايا از نبودِ پيامبرمان كه درودهای تو بر او و خاندانش ، و از ناپيدائیِ إماممان ، و بسياریِ دشمنانمان ،و كمیِ نفراتمان ، و سختیِ فتنه های واردِ بر ما ،و از جريانِ زمان بر زيانمان ،به درگاه تو شكْوِه میآوريم ، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را در برابرِ همه این مصیبتها ياری فرما ، به گشايشی از جانب خود كه زود برسانی ، و بدحالی كه برطرف كنی ، و پيروزی با عزّت برايمان قرار دهی ، و سلطنت حقی كه آشكارش فرمائی ، و به رحمتی كه از سويت ما را فرا گيرد ، و به سلامتی كاملی كه از جانبت ما را بپوشاند ، ای مهربانترين مهربانان.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان
یکی از منتظران ظهور حضرت صاحب الأمر عجّلَ الله فَرَجَه الشّرِيف ، شخصی است به نام عبدالحمید واسطی ، که در زمان إمامت حضرت باقرالعلوم علیه السّلام میزیسته است.روزی بعد از بیان حالت انتظار خود و گفتگو با آن حضرت در مورد ظهور قائم أهل بيت عليه السّلام ، به خدمت إمام عرضه داشت ، اگر پیش از آنکه قائم را درک کنم بمیرم ، چگونه خواهد بود؟حضرت فرمودند ؛إنَّ القائِلَ مِنكم إذا قالَ إن أدرَكتُ قائِمَ آلِ مُحَمَّدٍ نَصَرتُهُ ، كَالمُقارِعِ مَعَهُ بِسَيفِهِ.کسی از شما که بگوید اگر قائم آل محمّد را درک کنم ، او را یاری میکنم ، همچون کسی است که در رکاب آن حضرت شمشیر بزند.کافی ۸ / ۸۰ حدیث ۳۷.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان
كِتَابُ زَیْدٍ الزَّرَّادِ ، قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِالله علیه السلام نَخْشَی أَنْ لَا نَكُونَ مُؤْمِنِینَ. قَالَ وَ لِمَ ذَاكَ؟ فَقُلْتُ وَ ذَلِكَ أَنَّا لَا نَجِدُ فِینَا مَنْ یَكُونُ أَخُوهُ عِنْدَهُ آثَرَ مِنْ دِرْهَمِهِ وَ دِینَارِهِ ، وَ نَجِدُ الدِّینَارَ وَ الدِّرْهَمَ آثَرَ عِنْدَنَا مِنْ أَخٍ ، قَدْ جَمَعَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُ مُوَالاةُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام. قَالَ كَلَّا إِنَّكُمْ مُؤْمِنُونَ وَ لَكِنْ لَا تُكْمِلُونَ إِیمَانَكُمْ حَتَّی یَخْرُجَ قَائِمُنَا فَعِنْدَهَا یَجْمَعُ اللهُ أَحْلَامَكُمْ فَتَكُونُونَ مُؤْمِنِینَ كَامِلِینَ ..... .زید زرّاد میگوید به إمام صادق علیه السلام عرض کردم میترسم مؤمن نباشیم. فرمود برای چه؟ گفتم چون میان ما کسی وجود ندارد که برادر مؤمنش نزد او از درهم و دینارش عزیزتر باشد ، بلکه درهم و دینارش نزد او عزیزتر است از برادر مؤمنش ، نقطه اشتراک ما فقط موالاة امیرالمؤمنين است. حضرت فرمود نه ، چنین نیست ، شما مومن هستید ، لکن ایمانتان کامل نیست تا زمانی که قائم ما خروج کند ، آن زمان است که شما مؤمن کامل خواهید شد ..... .بحارالأنوار ۶۷ / ۳۵۰ ، حدیث ۵۴. ╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان #صفات_الشيعة
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَنَفِیَّةِ قَالَ قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ الله عَلَیْهِ ؛ سَمِعْتُ رَسُولَ الله صَلَّی اللهُ عَلَیْه وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ یَقُولُ قَالَ الله تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَأُعَذِّبَنَّ کُلَّ رَعِیَّةٍ دَانَتْ بِطَاعَةِ إِمَامٍ لَیْسَ مِنِّی وَ إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی نَفْسِهَا بَرَّةً ، وَ لَأَرْحَمَنَّ کُلَّ رَعِیَّةٍ دَانَتْ بِإِمَامٍ عَادِلٍ مِنِّی وَ إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی نَفْسِهَا غَیْرَ بَرَّةٍ وَ لَا تَقِیَّةٍ. ثُمَّ قَالَ یَا عَلِیُّ أَنْتَ الْإِمَامُ وَ الْخَلِیفَةُ بَعْدِی ، حَرْبُکَ حَرْبِی وَ سِلْمُکَ سِلْمِی ، وَ أَنْتَ أَبُو سِبْطَیَّ وَ زَوْجُ ابْنَتِی ، وَ مِنْ ذُرِّیَّتِکَ الْأَئِمَّةُ الْمُطَهَّرُونَ ، فَأَنَا سَیِّدُ الْأَنْبِیَاءِ وَ أَنْتَ سَیِّدُ الْأَوْصِیَاءِ ، وَ أَنَا وَ أَنْتَ مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ ، وَ لَوْلَانَا لَمْ یَخْلُقِ اللهُ الْجَنَّةَ وَ لَا النَّارَ وَ لَا الْأَنْبِیَاءَ وَ لَا الْمَلَائِکَةَ. قَالَ قُلْتُ یَا رَسُولَ اللهِ فَنَحْنُ أَفْضَلُ أَمِ الْمَلَائِکَةُ؟ قَالَ یَا عَلِیُّ نَحْنُ خَیْرُ خَلِیقَةِ اللهِ عَلَی بَسِیطِ الْأَرْضِ ، وَ خَیْرٌ مِنَ الْمَلَائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ ، وَ کَیْفَ لَا نَکُونُ خَیْراً مِنْهُمْ وَ قَدْ سَبَقْنَاهُمْ إِلَی مَعْرِفَةِ اللهِ وَ تَوْحِیدِهِ ، فَبِنَا عَرَفُوا اللهَ وَ بِنَا عَبَدُوا اللهَ وَ بِنَا اهْتَدَوُا السَّبِیلَ إِلَی مَعْرِفَةِ اللهِ. یَا عَلِیُّ أَنْتَ مِنِّی وَ أَنَا مِنْکَ وَ أَنْتَ أَخِی وَ وَزِیرِی ، فَإِذَا مِتُّ ظَهَرَتْ لَکَ ضَغَائِنُ فِی صُدُورِ قَوْمٍ ، وَ سَتَکُونُ بَعْدِی فِتْنَةٌ صَمَّاءُ صَیْلَمٌ یَسْقُطُ فِیهَا کُلُّ وَلِیجَةٍ وَ بِطَانَةٍ ، وَ ذَلِکَ عِنْدَ فِقْدَانِ شِیعَتِکَ الْخَامِسَ مِنْ وُلْدِ السَّابِعِ مِنْ وُلْدِکَ تَحْزَنُ لِفَقْدِهِ أَهْلُ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ ، فَکَمْ مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ مُتَأَسِّفٍ مُتَلَهِّفٍ حَیْرَانَ عِنْدَ فَقْدِهِ ، ثُمَّ أَطْرَقَ مَلِیّاً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَ قَالَ بِأَبِی وَ أُمِّی سَمِیِّی وَ شَبِیهِی وَ شَبِیهُ مُوسَی بْنِ عِمْرَانَ عَلَیْهِ جُیُوبُ النُّورِ أَوْ قَالَ جَلَابِیبُ النُّورِ یَتَوَقَّدُ مِنْ شُعَاعِ الْقُدْسِ کَأَنِّی بِهِمْ آیِسٌ مَا کَانُوا ، نُودِیَ بِنِدَاءٍ یَسْمَعُهُ مِنَ الْبُعْدِ کَمَا یَسْمَعُهُ مِنَ الْقُرْبِ ، یَکُونُ رَحْمَةً عَلَی الْمُؤْمِنِینَ وَ عَذَاباً عَلَی الْمُنَافِقِینَ. قُلْتُ وَ مَا ذَلِکَ النِّدَاءُ؟ قَالَ ثَلَاثَةُ أَصْوَاتٍ فِی رَجَبٍ ، أَوَّلُهَا أَلا لَعْنَةُ اللهِ عَلَی الظَّالِمِینَ ، وَ الثَّانِی أَزِفَتِ الْآزِفَةُ ، وَ الثَّالِثُ یَرَوْنَ بَدَناً بَارِزاً مَعَ قَرْنِ الشَّمْسِ یُنَادِی أَلَا إِنَّ الله قَدْ بَعَثَ فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ حَتَّی یَنْسُبَهُ إِلَی عَلِیٍّ علیه السّلام ، فِیهِ هَلَاکُ الظَّالِمِینَ ، فَعِنْدَ ذَلِکَ یَأْتِی الْفَرَجُ وَ یَشْفِی الله صُدُورَهُمْ وَ یُذْهِبْ غَیْظَ قُلُوبِهِمْ. قُلْتُ یَا رَسُولَ الله فَکَمْ یَکُونُ بَعْدِی مِنَ الْأَئِمَّةِ؟ قَالَ بَعْدَ الْحُسَیْنِ تِسْعَةٌ التَّاسِعُ قَائِمُهُمْ.بحارالأنوار ۳۶ / ۳۳۷ ، حدیث ۲۰۰.بحارالأنوار ۵۱ / ۱۰۸ ، حدیث ۴۲،عن کفایة الأثر.----------بیانٌ ؛ مِنْ وُلْدِ السَّابِعِ أی سابع الأئمة لا سابع الأولاد. مِنْ وُلْدِکَ حال أو صفة للخامس.دَانَتْ دانَ دِیناً اتّخذَ لِنفْسِه دِینا و تعبَّدَ بِهِ.صَیْلَمٌ أی داهیةٌ شدیدةٌ ، وقعةٌ صَیْلَمةٌ مستأصلة.جَلَابِیبُ الجیب من القمیص طوقه. و الجلباب بسکون اللام و تخفیف الباء ، او کسر اللام و تشدید الباء القمیص أو الثوب الواسع. یَتَوَقَّدُ یَشْتَعلُ.قَرْنِ الشَّمْسِ أوّلُ ما یبدُو منه.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان