تأملی بر یک مغالطه تاریخی؛ از قتل عثمان تا هلاکت عمر پاسخی کوتاه به یک شبهه وقیحانه که توسط یک عمام…

🔥داستان پسر هند جگر خوار(معاویه) مگر نشنیدی؟كه از او و سه كس او به پيمبر چه رسيد🔥پدر او(ابوسفیان) دُرّ دندان پيمبر بشكستمادر او(هند)جگر عمّ پيمبر بمكيد🔥او(معاویه)به ناحق حقّ داماد پيمبر بستاندپسر او(یزید) سر فرزند پيمبر ببُرید🔥گر بر اين قوم تو لعنت نكني شرمت بادلعن الله يزيداً و علي آل يزيد🔥🔥.أللهمّ عجّل لوليّك الفرج

ما هو حِساب الغِش في الدنيا ؟ رسولُ اللهِ‏ِ (صَلى اللهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ): مَن غَشَّ أخاهُ المُسلِمَ نَزَعَ اللّه‏ُ عَنهُ بَرَكةَ رِزقِهِ، وأفسَدَ علَيهِ مَعيشَتَهُ، ووَكَلَهُ إلى نفسِهِ.

علی کریمی چوب دو سر نجاست ، بی شرف و بی حیثیت

وقتی ابتذال لباس مداحی می‌پوشد!ضمن عرض پوزش از مداحان اصیل، دلسوخته و خادمان راستین اهل‌بیت علیهم‌السلام.پدیدهٔ شومِ سیاست‌زدگی، تجارت با نام اهل‌بیت علیهم‌السلام و ورود ادبیات و سبک های سخیف و حرکات جلف به عرصهٔ مداحی، جفایی بزرگ در حق میراث عترت و خون پاک سیدالشهداء علیه‌السلام است؛ آنجا که برخی مداح‌نماها از مسیر ادب و معرفت فاصله گرفته و قداست این جایگاه را به ابزار هیجان، شهرت و جذب مخاطب تبدیل می‌کنند.اشعار تهی از محتوا، سبک‌های تلخ و حرکات نمایشی، تیرهایی است که خیمهٔ فرهنگ شیعه را نشانه گرفته است. مداحی، تریبون اهل‌بیت علیهم‌السلام است؛ نه سکوی خودنمایی و شهرت‌طلبی. هر صدایی که به نام عترت بلند می‌شود، الزاماً بازتاب‌دهندهٔ حقیقت عترت نیست.در این بین برخی مداح نمای بیسواد نیز بسان مطربان در لباس مذهبند که هیچ سنخیتی با ميراث عاشورایی مرثیه خوانی ندارند، با نقاب انقلاب و سپر نظام اسلامی هر بدعتی را وارد هیئت ها می کنند و لجن پراکنی هایشان نیز در رسانه ها اشاعه داده می شود.اصرار بر شیوه‌هایی که با شأن اهل‌بیت علیهم‌السلام سازگاری ندارد، نوآوری و تنوع هنری نیست؛ آنجا که قداست عترت نردبان هیجان و شهرت شود، هنر از رسالت خویش سقوط می‌کند و ابتذال، جامهٔ تقدس می‌پوشد.نمونه‌هایی همچون برخی اجراهای مبتذل درباره نجف که به جای نمایش شکوه نام امیرالمؤمنین علیه‌السلام، به دستمایهٔ تمسخر و رفتارهای نامتعارف مخالفان تبدیل شد، زنگ خطری برای دلسوزان فرهنگ اهل‌بیت علیهم‌السلام است.اما دردِ بزرگ‌تر آن است که این ابتذال، تنها یک خطای هنری نیست؛ حدیث غربت امیرالمؤمنین علیه‌السلام است. غربتی که در آن، نام مقدس مولای متقیان علیه‌السلام گاه به جای آنکه مایهٔ معرفت و عزت باشد، گرفتار ذائقه‌های سطحی و هیجان‌های زودگذر می‌شود.باید دانست: ابتذال، با هر عنوانی ابتذال است؛ حتی اگر در پوشش محبت اهل‌بیت علیهم‌السلام عرضه شود. هیئت حسینی جای اشک آگاهانه، لبخند غیورانه، معرفت و عزت است؛ نه میدان لودگی و سبک‌سری و رهروی کنسرت های خیابانی.اگر حرمت این جایگاه پاس داشته نشود، دشمن برای تخریب ایمان جوانان نیازمند شبهه‌افکنی نخواهد بود؛ زیرا گاهی همین ابتذالِ مقدس‌نما، ناخواسته به ابزاری برای دور کردن دل‌ها از حقیقت عترت تبدیل می‌شود.این دغدغه بر دوشِ خانهٔ مداحان، ارگان‌های ذی‌ربط، بیوت علما است که در برابر این روند، سکوت را روا ندارند و از این میراث ماندگار؛ همانی که با قطرات خون سیدالشهداء علیه‌السلام در گودال قتلگاه رقم خورد، پاسداری کنند. ✍🏻 امیری سوادکوهی #نجوای_قلم 💎 @Najvaye_Qalam