🔺پشیمانی ساکنان روستای "دکترژیواگو" از جهانی شدن ‼️اینجا موزه نیست!🖋#سیمین_ثقفی🔸 به نظر شما بدترین…
انتشار: 2026/07/30 14:38 UTCدریافت: 2026/08/01 11:07 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 11:07 UTC
🔺پشیمانی ساکنان روستای "دکترژیواگو" از جهانی شدن ‼️اینجا موزه نیست!🖋#سیمین_ثقفی🔸 به نظر شما بدترین اتفاقی که میتواند برای یک روستای تاریخی بیفتد چیست؟ فراموش شدن، یا بیش از حد مشهور شدن؟!برخی از ساکنان یک روستای ثبت شده در یونسکو خواستهاند تا نام روستایشان از فهرست میراثجهانی حذف شود.🔸روستای میراثی "ولکولینتس"(Vlkolinec) در اسلواکی، که بخاطر معماری چوبی سنتیاش، در سال ۱۹۹۳ در فهرست یونسکو قرارگرفته، با تنها ۱۷ ساکن دائمی و ۴۵ خانه چوبی سنتی، سالانه میزبان حدود ۱۰۰ هزار گردشگر است.آن را روستایی از یونسکو که هنوز حس اصالت میدهد، میدانند. 📍"احساس حضور در مکانی واقعی که در آن چشمانداز و معماری هنوز به هم تعلق دارند"، "یک انتخاب خوب حتی اگر کسی به تاریخ علاقمند نباشد!"، "ترکیب شگفتآور یک طبیعتگردی سبک با مناظر زیبا با یک بازدید فرهنگی"؛ توصیفهاییست که از این روستای میراث جهانی شنیده میشود!🔸و چیزی که در کنار تاریخ، خانههای چوبی و کوچههای زیبا و آرام، آن را به یکی از میراثجهانی یونسکو تبدیل کرده؛ فیلمهای کلاسیکی همچون "دکتر ژیواگو"ست که در آن فیلمبرداری شده!جمعیت ولکولینتس در طول ۱۵۰ سال گذشته بیش از ۳۰۰ نفر کاهش یافته اما رونق گردشگری سبب شده دو خانواده در دهه گذشته به این روستا نقل مکان کردهاند.🔸 اما برای تعدادی از ساکنان روستا، این رونق و عنوانها دیگر یک افتخار نیست. آنها میگویند گردشگران وارد حیاط خانهها میشوند، از پنجرهها عکس میگیرند و حریم خصوصیشان را نادیده میگیرند. یکی از ساکنان گفته است "ما در باغوحش زندگی نمیکنیم!" 🔸کمبود زیرساختهایی مانند سرویس بهداشتی هم مشکلاتی برای مردمان روستا ایجاد کرده است.میگویند بزرگترین نقطه قوت این روستا نه شهرت بلکه همچنان باورپذیر بودن آن است؛ مقصدی مناسب برای افراد علاقمند به مکانهای معنادار و ساده !"🔸اجرای عروسیهای سنتی، جشنوارههای برداشت محصول یا نمایشگاه فیلم، لباسهای محلی و هنرهای دستی بخشی از برنامههاییست که برای خوشامد گردشگران در این روستا برگزار میشود اما حالا تعدادی از ساکنان میگویند بخشی از آیینها و سنتهایی که امروزه برای جذب گردشگران، به نمایش گذاشته میشود، دیگر ریشه واقعی در زندگی این روستا ندارد و بیش از آنکه بازتاب فرهنگ زنده باشد، به نمایشی برای بازدیدکنندگان تبدیل شده است.🔸البته سوی دیگر ماجرا، مدیران محلی هستند که تأکید دارند ولکولینتس یک روستای زنده است، نه یک موزه روباز و قصدی برای خروج از فهرست یونسکو ندارند. آنها به دنبال جذب بودجه برای مرمت بناها، بهبود پارکینگ، ایجاد سرویسهای بهداشتی و مدیریت بهتر بازدیدکنندگان هستند.هرچند رییس انجمن روستا میگوید مردم محلی با این مساله هم مشکل دارند و احساس میکنند که شهرداری بیشتر برای گردشگران کار میکند تا برای ساکنان!🔸حضور زیاد گردشگران در جاذبههای گردشگری این سالها به یکی از چالشهای گردشگری دنیا تبدیل شده؛ چالشی که خود گردشگران را نیز آزار میدهد چه برسد به مردم محلی! 🔸این موضوع تاکید دوبارهایست بر این که موفقیت در گردشگری تنها با افزایش تعداد گردشگران سنجیده نمیشود. توسعه گردشگری بدون توجه به ظرفیت مقصد، کیفیت زیرساختها و رضایت جامعه محلی قادر است حتی ارزشمندترین آثار میراثی را نه به عاملی برای افتخار که به بهانهای برای نارضایتی ساکنان تبدیل کند. تمرکز بر گردشگری مسئولانه، مدیریت ظرفیت و مشارکت جامعه محلی در مقاصدی همچون روستاهای تاریخی و مقاصد فرهنگی، میتواند از کاهش جذابیت این مقاصد برای گردشگران پیشگیری کرده و آن را همچنان برای ساکنان محلی قابل زندگی نگاه دارد.🔸گردشگری پایدار تنها حفاظت از بناهای تاریخی نیست؛ پیمودن مسیریست که مردم محلی هم بتوانند در کنار یک اثر جهانی با آرامش زندگی کنند.🔸و یافتن این مسیر برای هر مقصد خود یک پرسش اساسیست ...🌿وی یوپلاس؛ روایتهایی برای فراتر دیدن...(از برگردان فارسی نام روستا مطمئن نیستم) ویوپلاس را در اینساگرام هم دنبال کنیدinstagram.com/vuplus.media?igsh=Y2FkYWdre… #روستای_میراثی #گردشگری_پایدار #ویو_پلاس#VUplus #vu+instagram.com/miras_bashi@mirasbashihttps://ble.ir/miras_bashi

