بخش سرطان - الکساندر سولژنیتسینبدتر از همه بخش سرطان «شماره سیزده» بود. پاول نیکلایویچ روسانف هیچ گ…

بازی سفید – یون فوسهفردی بدون نام، بدون اینکه مقصد خاصی را مد نظر داشته باشد پشت فرمان ماشین خود می‌نشیند و رانندگی می‌کند؛ در دوراهی اول به چپ می‌پیچد و در بعدی به راست، و همین‌طور تصادفی ادامه می‌دهد تا در نهایت شب‌هنگام وارد جاده متروکه‌ای در جنگل می‌شود و ماشینش در جایی دور از هر آدمیزادی، در گل گیر می‌کند و راه پس و پیش ندارد. این فرد از اتومبیل خود بیرون می‌آید و در جنگل تاریک، درحالی‌که برف سپیدی از آسمان باریدن گرفته به راه خود ادامه می‌دهد و...تمهیدات شخصیت اصلی داستان با کمی ساده‌سازی تقریباً کنایه از زندگی ما آدمیان در این دنیاست. مسیری را از میان هزاران هزار مسیر ممکن، انتخاب می‌کنیم و پیش می‌رویم (یا انتخابانده و به پیش رانده می‌شویم!). این تصمیم‌گیری‌ها (چه به اراده آزاد معتقد باشیم و چه نباشیم) ادامه می‌یابد اما در نهایت این مسیر در جایی ناتمام می‌ماند. گاهی بهانه ناتمام ماندن، گیر کردن ماشین در گل است و گاهی گیر کردن لخته در رگ! به تعداد آدمیان، بهانه برای ناتمام ماندن موجود است! به نظر می‌رسد اگر در آن شرایط فرصتی دست بدهد، حتی کسری از ثانیه، در آن لحظات نگاهی به پشت سر انداخته و مسیری که آمده‌ایم را مرور خواهیم کرد و ناخودآگاه با کنکاش در گذشته به دغدغه‌های وجودی ذهن خود معطوف می‌شویم. در نهایت می‌توان گفت که انسان در مواجهه با مرگ، با تنهایی مطلق خود در این دنیا روبرو می‌شود. در ادامه مطلب به برداشت‌ها و برش‌هایی از داستان خواهم پرداخت.hosseinkarlos.blogsky.com/1405/04/26/post…

کسی برای دوشیزه بِلَندیش دسته گل ارکیده نفرستاد – جیمز هادلی چِیسمقدمه اول: وقتی ذهن تمرکز نداشته باشد خواندن هر کتابی آسان نیست. اواخر بهمن سال گذشته در حال خواندن بار هستی بودم که انتخاب مناسبی برای آن دوران نبود. نمی‌خواستم آن را کنار بگذارم اما اسفند از راه رسید و خیلی زود همه‌چیز به حاشیه رفت و بار هستی نیمه‌کاره به کتابخانه بازگشت! دیگر وبلاگی هم نبود که بخواهم در آن بنویسم و مثلاً بخواهم طبق برنامه پیش بروم. دیگر کاری هم نبود که بخواهم در هنگام رفت و برگشت به محل کار، در مترو کتاب بخوانم. در عوض، ناگهان با یک وقت قلنبه‌یِ در دسترس مواجه شدم که یک زمانی به آرزو و رویا می‌مانست اما باز هم مشخص شد فقط در رویاهاست که آدم‌ها هرکاری می‌توانند بکنند. الان که این سطور را می‌نویسم اواخر فروردین است و می‌دانم که بخش عمده‌ی آن وقت قلمبه را صرف بازی حکمِ آنلاین کرده‌ام! که شاید از خیلی کارهای دیگری که انجام دادم بهتر بود... به هر حال خواندن کتاب در این ایام کار ساده‌ای نیست. بعد از یکی دو تجربه‌ی ناکام به سراغ یک داستان جنایی رفتم؛ ژانری که در این شرایط می‌توانست تا حدودی به گرم ماندن موتور کتاب خواندن کمک کند. به سراغ نویسنده‌ای رفتم که خیلی سال پیش یکی دو کار از او خوانده بودم و سبکش به گونه‌ای بود که آن زمان مورد توجه یک نوجوان قرار می‌گرفت!  hosseinkarlos.blogsky.com/1405/04/13/post…

شب هزار و یکم – بهرام بیضایی«شب هزار و یکم» نماشنامه‌ای در سه پرده است؛ در پرده‌ی اول محوریت با شهرناز و ارنواز است و کاری که آنها در طول هزار شب کرده‌اند و هزار جوان را نجات داده‌اند و حال، شب هزار و یکم از راه رسیده است که شب پایانی حکومت ضحاک است. حکایت پرده‌ی دوم در قرن سوم و دوران خلفای عباسی جریان دارد، جایی که فردی عجمی به همراه همسر و خواهرش از ری برای تظلم‌خواهی به بغداد آمده است و در آنجا با پیشنهاد ترجمه‌ی هزار افسان به عربی روبرو می‌شود و او هزار شب بر این امر زمان گذاشته و حال در شب هزار و یکم، خود و خانواده‌اش مزد این تلاش را می‌گیرند! در این پرده نیز محور اصلی داستان دو زن همراه این عجمی (خورزاد و ماهک) هستند. پرده‌ی سوم در دوران قاجار جریان دارد و روشنک زنی است که در کودکی شاهد به آتش کشیده شدن مکتب‌خانه‌ای بوده است که در آن مادرش به دخترکان، خواندن و نوشتن می‌آموخته است. او پس از گذشت چند سال به عقد فردی درآمده که در آن حادثه به تحریک ملایان، میاندار ماجرا بوده است (میرخان). روشنک و خواهر کوچکترش رخسان، حال پس از گذشت هزار شب، میرخان را با حقایقی روبرو می‌کنند که ...  در هر سه پرده، قدرت قابل تأمل روایت و هنر قصه‌گویی به چشم می‌خورد؛ اینکه چگونه کلمات و قصه‌ها، می‌توانند افکار و احساسات را دگرگون کنند. قصه در اینجا ابزاری برای بقا، رهایی و رستگاری است. یکی از شخصیت‌های عرب در پرده دوم به طعنه می‌گوید که عجم نجات خود را از دل قصه می‌جوید، اما کلیت این سه پرده نشان می‌دهد این ما هستیم که از این هنر غافل شده‌ایم. ‌«شب هزار و یکم» از این حیث یک اقتباس ساده از داستان‌های کهن نیست و می‌توان گفت بیشتر یک تأمل عمیق در باب قدرت هنر، اهمیت روایت، و در کنار آن جایگاه زن در تاریخ و اسطوره است. در ادامه مطلب بیشتر به برداشت‌ها و برش‌هایی از این اثر خواهم پرداخت.hosseinkarlos.blogsky.com/1405/03/29/post…