ما اسیر تخیل هستیم. فکر میکنیم که رفتیم مشهد یک نفر آنجا نشسته است به ما اخم کرده که چرا گناه میک…
انتشار: 2026/08/13 09:16 UTCدریافت: 2026/08/15 06:37 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 06:37 UTC
ما اسیر تخیل هستیم. فکر میکنیم که رفتیم مشهد یک نفر آنجا نشسته است به ما اخم کرده که چرا گناه میکنی؟ حالا ما مریض بشویم، برویم پهلوی پزشک مگر پزشک به ما اخم میکند؟!غصه هم میخورد. امام هم همین است. غصه هم میخورد که چرا با خودت همچین کردی؟ خودت را با گناه مسموم کردی؟ گناه هم خودش یک نوع سم است. چرا همچین کردی؟ فقط راهش این است که انسان التماس کند با امام آن ارتباط ایجاد بشود. کار درست شود. ولی نهایت رآفت و مهربانی آنجا نشسته بارها در مشاهد مشرفه ملاحظه میکردم میدیدم غیر از مهربانی و دلسوزی چیزی نبود. برای همه، بدترین آدمها که شاید ما تحمل نکنیم. آنجا حضرت تحمل میکنند. مهربانی میکنند. غصه میخورند. فقط یک قدم ما برویم. خصوصاً امام رضا علیه السلام... /شیخ جعفر ناصری
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 10 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — من°
السَّلامُ عَلى عِصمَةِ المُؤمِنِينَ
رسول ختمی(ص)فرمودند که هنگام یاد کردن صالحین، رحمت نازل میشود...
أَلسَّلٰامُ عَلَیکَ یٰا عَلی اِبنِ موسَی أَلرّضٰآ أَلمُرتَضٰیأَلسَّلٰامُ عَلَیکَ یٰا عَلی اِبنِ موسَی أَلرّضٰآ أَلمُرتَضٰی
نظم در چارچوب اوقات باید یک نظم و ساماندهی مرتبی باشد. این قدم اول رشد است. «و نظم أمرکم» که آقا امیرالمؤمنین (علیه السلام) در لحظات آخر فرمودند، خیلی با ما کار دارد و ما خیلی با آن کار داریم و رشد ما معلول این نظم است.خیلی از خلاءها، کاستیها، بیماریها و مشکلات شخصیتی و روانی در کارهای ما است که تا وقتی روی کاغذ نیاوریم، خودش را نشان نمیدهد. یک زمانی پنج سال از ازدواج و زندگی فرد گذشته و تازه متوجه میشود. [اگر] الآن اینها را در اوقات خودش سامان دهید و اینها را با هم جمعبندی کنید که امروز چگونه گذشت، این ساماندهی، بهرهوری انسان را از اوقات بیشتر میکند. ۲۴ خط است. نوشتن آن هم سخت نیست. دیروز چگونه گذشت؟ در مقایسهی امروز و دیروز، این هفته و هفتهی قبل و این ماه و ماه قبل به چه نتیجهای رسیدید؟ نظم در تمام ابعاد سرایت دارد که یک [موردش] تنظیم زمان با کار است. این محاسبه، مراقبه و مشارطه که میگویند در همین بخش است. باید اینها را روی کاغذ آورد و سامان داد. فردا شما وقتی دیدید که این ۲۴ ساعتتان [روز قبل] از دستتان رفته، نگویید مهم نیست، نخواهید که چشمانتان را روی هم بگذارید. با خودتان صاف باشید اینها را بدون تعارف بنویسید، این دفتر را کسی غیر از خودتان نمیبیند. فرضاً دیروز ساعت ۸ تا ۹ کاری نداشتهای، ۹ تا ۱۰ هم کاری نداشتهای، نگویید که مهم نیست. جلوی آن بنویسید که این ساعتِ من به بطالت گذشت و من از این ساعت استفاده نکردم و فردا و فرداها این را مرور کن و با خودت حساب کن. گاهی، اوقات زیادی از انسان بیخود و بیجهت مصرف میشود و میگوید رهایش کن، مهم نیست. این مهم نیستها انسان را بیچاره میکند. باید اینها را روی کاغذ آورد. ما چند ساعت میخوابیم؟ ۶-۷ یا ۸ ساعت، [هرچه هست] را باید روی کاغذ آورد. طوری نشود که یک روز ۱۰ ساعت، یک روز ۹ ساعت، یک روز ۱۲ ساعت و یک روز هم ۵ ساعت شود. این، نیاز به نظم دارد.شیخ جعفر ناصری