🔻باید برخاست🔸قُلۡ إِنَّمَآ أَعِظُكُم بِوَٰاحِدَةٍ أَن تَقُومُواْ لِلَّهِ مَثنَىٰ وَ فُرَٰدَىٰ...👈…

🔻پند دادن به نادان، مانند تخم افکندن در شوره‌زار است. 🔸الجاهِلُ لا يَعْرِفُ تَقْصيرَهُ و لا يَقبلُ مِن النَّصيحِ لَهُ؛ 👈 نادان، اشتباهش را نمی‌فهمد و نصیحت را نمی‌پذیرد. 📜 امام على علیه‎السلام، غرر الحکم، ۱۸۰۹🔸نادان را به از خاموشی نیست؛ وگر این مصلحت بدانستی، نادان نبودی.📜 سعدی، گلستان🔸مرتبط: از ویژگی‌‏های نادان این است که با آنچه درک نمی‌‏کند، می‌‏ستیزد.#نادان@maktubat

🔸... إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقينَ؛ 👈 ... خداوند فقط عمل پرهیزکاران را می‌پذیرد.📜 قرآن، سوره مائده، آیه ۲۷🔸مرتبط: خداوند، اگر فقط یک نمازمان را قبول کند، عذابمان نمى‎کند...🔸مرتبط: هر کس فقط نماز را سبک بشمارد، نه اینکه نخواند! دعاهایش مستجاب نمی‎شود که هیچ، دعاهای خیر دیگران هم در حق او، مستجاب نمی‎شود...@maktubat

🔻قرآن، کتاب زندگی است؛ اما نه آن‌گونه که بسیاری تصور می‌کنند!👈 خداوند از همان آغاز قرآن، تکلیف را روشن می‌کند: این کتاب، برای کسانی مایه هدایت است که به غیب ایمان دارند؛ زیرا اصلا ایمان به چیزی که آشکار و قابل مشاهده است، هنر نیست.این کتاب که بدون شک از طرف خداست، آنهایى را به‌مقصد مى‌رساند که مراقب رفتارشان‌اند و به خداى پنهان‌ازدیده‌ها ایمان مى‌آورند...(قرآن، سوره بقره، آیات ۲ و ۳)👈 قرآن، کتاب زندگی است؛ اما در همین کتاب، با رخدادهایی روبه‌رو می‌شویم که از منظر قوانین عادی طبیعت، خارق‌العاده‌اند: زنی بدون همسر صاحب فرزند می‌شود، کودکی در گهواره سخن می‌گوید، آتش نمی‌سوزاند، چاقو نمی‌بُرد، راه نجات از وسط دریاست، جمعیت اقلیت بر جمعیت اکثریت، پیروز می‎شوند، و نمونه‌های دیگری از این دست.👈 اگر قرار باشد همه چیز را تنها با معیارهای معمول و تجربه‌های روزمره بسنجیم، پذیرش چنین رویدادهایی دشوار خواهد بود.👈 پیام این آیات، از نگاه مؤمن حقیقی، آن است که همه‎کاره عالم، خداست و خداوند بر همه چیز تواناست و نظام عالم در نهایت در اختیار اوست. قوانین طبیعت نیز به اراده او برقرارند و اگر بخواهد، می‌تواند فراتر از آنها عمل کند.👈 بنابراین، قرآن زمانی «کتاب زندگی» خواهد بود که انسان، پیش از هر چیز، به خدا و قدرت مطلق او ایمان داشته باشد.بگو: فقط یک نصیحت به شما مى‌كنم؛ دوبه‌دو يا حتی تنها، برای خدا، قیام کنید...(قرآن، سوره سبا، آیه ۴۶)👈 در ضمن، همان‌گونه که نور در پرتو تاریکی شناخته می‌شود، رشد نیز در رویارویی با شرایط و موقعیت‌های گوناگون معنا پیدا می‌کند و این تفاوت‌ها و تضادها هستند که زمینه ظهور حقیقت و کمال را فراهم می‌سازند.🎙 برگرفته از اسماعیل رمضانی🔸مطلب مرتبط@maktubat

🔻قصاص، دستور خدا به آدم‎های عاقل است.🔸 وَلَكُمۡ فِي ٱلقِصَاصِ حَيَاةࣱ يَـٰٓأُوْلِي ٱلأَلبَٰابِ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ؛👈 اى مردم عاقل، قانونِ قصاص حقيقتاً مايۀ دوام زندگى شماست، تا جامعه را از گسترش قتل و خون‌ريزى حفظ كنيد.📜 قرآن، سوره بقره، آیه ۱۷۹@maktubat

🔻هر کس که با خدا باشد، ابرقدرت است.🔸تَبَٰرَكَ ٱلَّذِي بِيَدِهِ ٱلۡمُلۡكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ قَدِيرٌ؛ 👈پادشاهی، فقط به دست بزرگواريست كه بر همه چيز تواناست.📜 قرآن، سوره ملک، آیه اول👈 ما مسلمان‎ها، فقط در پنج وعده نماز واجب، بیشترین ذکری که می‌گوییم، «الله اکبر» است؛ ان‎شاءالله که مومن باشیم و اعتقاد قلبی داشته باشیم و دروغ نگوییم...@maktubat

🔻تا خود انسان نخواهد، خطاب ولایت آغاز نمی‌شود.👈 در نظام پادشاهی، جریان فرمان از بالا به پایین است. پادشاه با امر همایونی، همه زیردستان را هماهنگ می‌کند و افراد در خدمت برنامه‌های پادشاه هستند؛ حتی اگر خودشان در این مسیر رشدی نکنند.👈 اما در نظام ولایت، جریان امر صرفاً از بالا به پایین نیست. تا انسان‌ها، آمادگی گرد آمدن حول ولیّ خدا را پیدا نکنند و خود خواهان هدایت او نباشند، مورد خطاب امر الهی قرار نمی‌گیرند. از همین روست که در روایت آمده است: «امام همچون کعبه است؛ مردم باید به سوی او بروند، نه اینکه او به سوی مردم بیاید»؛ به عبارتی: اگر مردم دورش نگردند، کعبه دور کسی نمی‌گردد.👈 در نگاه ولایت، رشد انسان‌ها خودِ موضوع برنامه ولیّ خداست. افراد، ابزار اجرای برنامه‌های ولی‎الله نیستند، بلکه غایت برنامه، تعالی و رشد خود آنان است.👈 بر همین اساس، پیامبر اعظم صلی‌الله‌علیه‌وآله با آنکه علی علیه‌السلام بنده‌ای از بندگان خداست، با او مشورت می‌کند. این تواضع و مشورت نباید این سوءبرداشت را ایجاد کند که مؤمنان می‌توانند چیزی بر علم و هدایت ولیّ خدا بیفزایند یا گمان کنند که نظر آنان برای تکمیل هدایت الهی لازم است؛ بلکه این شیوه، خود بخشی از تربیت و رشد انسان‌هاست.👈 نظام ولایت فقیه نیز به دیکتاتوری نمی‌انجامد؛ زیرا تا مردم نخواهند، تا آمادگی نداشته باشند و تا مطالبه نکنند، ولیّ خدا ولایت را به صورت تحمیلی اعمال نمی‌کند، بلکه فرصت رشد و انتخاب می‌دهد.👈 از همین منظر می‌توان رفتار رهبر انقلاب را در موضوع مذاکره تحلیل کرد؛ شبی با استدلال و تبیین، نسبت به مذاکره هشدار می‌دادند و روز بعد، برای مردمی که بارها به این رویکرد رأی داده بودند، اجازه طی شدن این مسیر را می‌دادند. 👈 کسانی که شیوه مدیریت ولیّ خدا را نمی‌شناسند و هنوز الگوی ذهنی آنان از قدرت، همان الگوی پادشاهی است، می‌پرسند: «چرا رهبری با آن همه اختیار، جلوی مذاکره را نگرفتند؟»👈 پاسخ این است که اگر هدف، صرفاً پیش بردن یک تصمیم باشد، اعمال قدرت آسان است؛ اما اگر هدف، ساختن انسان‌ها و نهادینه کردن دین خدا در جان مردم باشد، تحمیل راه‌حل نه ممکن است و نه مطلوب. قدرتی که در اختیار ولیّ فقیه قرار دارد، برای چنین شیوه‌ای از مدیریت تعریف نشده است.👈 البته ولیّ فقیه معصوم نیست؛ اما برای جامعه شیعی، عرصه‌ای برای تمرین نسبت با ولایت است. 👈 از همین رو، برخی سخنان مانند «همیشه که نمی‌شود نظر رهبری اجرا شود» یا برعکس، «چون ولیّ فقیه قدرت دارد، هیچ نظر مخالفی نباید، مجال اجرا پیدا کند»، هر دو ریشه در یک سوءبرداشت دارند؛ اینکه ولیّ فقیه در ذهن گوینده، «پادشاهی مقدس» تصور شده است، نه «ولیّ خدا».👈 ولیّ فقیه، آزادی انتخاب را از مردم سلب نمی‌کند؛ اما سرباز حقیقی ولایت، با اختیار خود از خواسته شخصی‌اش می‌گذرد و تبعیت را برمی‌گزیند. از این رو، تبعیت کامل می‌تواند بدون دیکتاتوری شکل بگیرد؛ زیرا بر انتخاب آگاهانه استوار است، نه بر اجبار. در همین نقطه است که فاصله بردگی تا بندگی، فرعون تا موسی، و پادشاهی تا ولایت پیموده می‌شود.👈 اگر امروز می‌بینیم، آقایان مسئولان، با وجود آنکه رهبر انقلاب صریحاً فرموده‌اند «نظر دیگری داشتم»، نه تنها از تصمیم خود احساس شرمندگی نمی‌کنند، بلکه گاه به آن افتخار نیز می‌کنند، به دلیل آن است که جامعه ما هنوز شیوه مواجهه با نجابت و سعه‌صدر ولیّ دینی را به‌درستی نیاموخته است. در غیر این صورت، آقایان یک روز هم نمی توانستند در مصدر قدرت بمانند.🎙 اسماعیل رمضانی@maktubat