🎥 بخشی از سخنان فرج کمیجانی، دبیرکل مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، در نشست فعالان سیاسی و اجتماعی با ر…

🎥 بخشی از سخنان فعالان سیاسی در نشستی با رئیس جمهور پزشکیان - ۲▫️ علی مطهری، فعال سیاسی▫️ سعید آجرلو، فعال سیاسی اصولگرا▫️ احمد زیدآبادی، فعال سیاسی▫️ حجت‌الأسلام مصطفی پورمحمدی، دبیرکل جامعه روحانیت مبارز▫️ محمدکاظم انبارلویی، قائم‌مقام دبیرکل حزب موتلفه▫️ علی صوفی، دبیرکل حزب پیشرو اصلاحات▫️ محمود واعظی، دبیرکل حزب اعتدال و توسعه[بخش اول]@ensafnews🎥 بخشی از سخنان فعالان سیاسی در نشستی با رئیس جمهور پزشکیان - ۲▫️ علی مطهری، فعال سیاسی▫️ سعید آجرلو، فعال سیاسی اصولگرا▫️ احمد زیدآبادی، فعال سیاسی▫️ حجت‌الأسلام مصطفی پورمحمدی، دبیرکل جامعه روحانیت مبارز▫️ محمدکاظم انبارلویی، قائم‌مقام دبیرکل حزب موتلفه▫️ علی صوفی، دبیرکل حزب پیشرو اصلاحات▫️ محمود واعظی، دبیرکل حزب اعتدال و توسعه[بخش اول]@ensafnews

🎥 بخشی از سخنان فعالان سیاسی در نشستی با رئیس جمهور پزشکیان▫️ بهزاد نبوی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب▫️ غلامعلی حداد عادل، فعال سیاسی اصولگرا▫️ میثم صالحی، دبیرکل مجمع شاهد ایران اسلامی▫️ ژاله فرامرزیان، دبیرکل انجمن روزنامه‌نگاران زن ایران▫️ مالک شریعتی، نماینده اصولگرای مجلس▫️ غلامرضا مصباحی مقدم، سخنگوی جامعه روحانیت مبارز▫️ محمدجواد محمدی نوری، دبیرکل جمعیت جوانان انقلاب اسلامی▫️ فرج کمیجانی، دبیرکل مجمع فرهنگیان ایران اسلامی▫️ شهاب‌الدین طباطبایی، دبیرکل حزب ندای ایرانیان▫️ محسن صفرپور، دبیرکل حزب اتحاد ملی[بخش دوم]@ensafnews🎥 بخشی از سخنان فعالان سیاسی در نشستی با رئیس جمهور پزشکیان▫️ بهزاد نبوی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب▫️ غلامعلی حداد عادل، فعال سیاسی اصولگرا▫️ میثم صالحی، دبیرکل مجمع شاهد ایران اسلامی▫️ ژاله فرامرزیان، دبیرکل انجمن روزنامه‌نگاران زن ایران▫️ مالک شریعتی، نماینده اصولگرای مجلس▫️ غلامرضا مصباحی مقدم، سخنگوی جامعه روحانیت مبارز▫️ محمدجواد محمدی نوری، دبیرکل جمعیت جوانان انقلاب اسلامی▫️ فرج کمیجانی، دبیرکل مجمع فرهنگیان ایران اسلامی▫️ شهاب‌الدین طباطبایی، دبیرکل حزب ندای ایرانیان▫️ محسن صفرپور، دبیرکل حزب اتحاد ملی[بخش دوم]@ensafnews

پنج ایرانی که مسیر آموزش نوین ایران را ساختندیادشان را گرامی می داریم🔹 عباس‌میرزا؛ با اعزام دانشجویان ایرانی به اروپا و تلاش برای آشنایی ایران با دانش و فناوری جدید، از پیشگامان ورود آموزش نوین و علوم جدید به ایران بود.🔹 امیرکبیر؛ با تأسیس دارالفنون در سال ۱۲۳۰، آموزش علوم و فنون جدید را به‌صورت سازمان‌یافته وارد نظام آموزشی ایران کرد.🔹 میرزا حسن رشدیه؛ با تأسیس مدارس نوین و گسترش شیوه‌های جدید آموزش ابتدایی، آموزش خواندن و نوشتن را از روش‌های سنتی به شیوه‌ای نو و قابل‌دسترس‌تر نزدیک کرد.🔹 جبار باغچه‌بان؛ با تأسیس نخستین مدرسه ناشنوایان و ابداع روش‌های آموزشی ویژه، نشان داد هیچ کودکی نباید از حق آموزش محروم بماند.🔹 توران میرهادی با بنیان‌گذاری مدرسه فرهاد و ترویج آموزش مشارکتی، تجربه‌محور و کودک‌محور، نگاه تازه‌ای به مدرسه و تربیت کودک ارائه کرد.وجه مشترک این پنج چهره، فقط تأسیس مدرسه یا اجرای یک طرح آموزشی نبود؛ آنان هر یک در زمان خود پرسیدند: «مدرسه باید برای چه چیزی و برای چه انسانی باشد؟» آینده آموزش ایران به جسارتِ اندیشیدن و ساختن نیاز داردتلگرامt.me/majmae_farhangian

«ایران نباید دوباره وارد چرخه جنگ، تحریم و فرسایش شود.»متن کامل صحبت های فرح کمیجانی دبیرکل مجمع فرهنگیان ایران اسلامی در نشست فعالین سیاسی و اجتماعی در حضور رئیس جمهور ✅ به سهم خودم، از فرصتی که برای گفت‌وگو با فعالان سیاسی و اجتماعی فراهم کرده‌اید، سپاسگزارم.✅ به باور من، مسئله اصلی که امروز باید در این محفل درخشان به آن بپردازیم، یک پرسش بنیادین است: آیا ما، با وجود تمامی گرایش‌های سیاسی، می‌توانیم با همفکری و همراهی، این تصمیم ملی و استراتژیک یعنی تفاهم‌نامه میان ایران و ایالات متحده آمریکا را از یک توافقِ سیاسی، به یک «اجماع ملی» و سپس به فرصتی تاریخی برای صلح، ثبات و توسعه ایران تبدیل کنیم یا خیر؟جناب آقای رئیس‌جمهور ، ما واقفیم که مسیر رسیدن به این تصمیم، مسیری بسیار دشوار و پرچالش بوده است. این تصمیمی است که در چارچوب رسمی و نظام‌مند کشور، پس از طرح در شورای عالی امنیت ملی و با کسب رأی موافقِ نزدیک به اجماع اعضای این شورا و با اخذ موافقت صریح و مستقیم رهبر معظم انقلاب اتخاذ شده است. ✅ بنابراین، این تفاهم‌نامه را نمی‌توان صرفاً یک «تصمیم دولتی» یا محصولِ یک جریان سیاسی خاص دانست؛ بلکه این، یک «تصمیم ملی» است که در بالاترین سطوح قدرت اتخاذ شده است؛ لذا، دفاع از آن نیز باید فراتر از جریان‌های حزبی، با روحیه‌ای ملی صورت گیرد.✅ به باور من، یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌ها و در عین حال، یکی از شجاعانه‌ترین اقدامات شما در این مقطع، پذیرفتن مسئولیت این تصمیم بزرگ است. می‌دانیم که در شرایط حساسِ پس از جنگ، تحت فشار تحریم‌ها و چالش‌های اقتصادی، تصمیم‌گیری بسیار دشوار است؛ اما دشوارتر از آن، ایستادن پای تصمیمی است که با هدف تأمین منافع بلندمدت ملی اتخاذ شده است.✅ جناب آقای رئیس‌جمهور،اگر این تفاهم‌نامه، سیاست رسمی کشور است، ما به‌عنوان یک تشکل اجتماعی و سیاسی، حامی دولت، انتظار داریم که تمام ارکان اجرایی در قبال آن مسئولیت‌پذیر باشند. اعضای هیأت دولت، وزرا، استانداران، فرمانداران ، مدیران ارشد و تمامی سطوح اجرایی در سراسر کشور، باید بتوانند ضرورت این تصمیم بزرگ را برای مردم تبیین کنند و با پیامی واحد، از آن دفاع نمایند.رئیس‌جمهور در مسیر دفاع از چنین تصمیم ملی، نباید تنها بماند.✅ سکوتِ مدیران در برابر پیام‌های متناقض، بی‌طرفی نیست؛ بلکه راه را برای روایت‌هایی باز می‌کند که با منافع ملی فاصله دارند.✅ دولت برای پیشبرد یک سیاست ملی، تنها به تیم مذاکره‌کننده نیاز ندارد؛ بلکه به مدیرانی نیاز دارد که در میدانِ اجرا، پای این تصمیم بایستند، ضرورت آن را برای جامعه بازگو کنند و بتوانند «امید و اعتماد» را به جامعه بازگردانند.✅ اصلاح‌طلب و اصول‌گرا، دولت و مجلس، دانشگاه و بخش خصوصی، ممکن است در بسیاری از مسائل اختلاف‌نظر داشته باشند؛ اما بر سر یک اصل اساسی می‌توانند هم‌صدا شوند: «ایران نباید دوباره وارد چرخه جنگ، تحریم و فرسایش شود.»جناب آقای رئیس‌جمهور،در کنار این مسائل، یک ضرورت دیگر را نیز باید جدی بگیریم: آنهم «کارآمدی دولت».✅ جامعه ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به مدیرانی نیاز دارد که متناسب با شرایط جدیدِ کشور، توانِ تصمیم‌گیری، اجرا و پاسخ‌گویی را داشته باشند. هر جا که برای افزایش کارآمدی و پاسخ‌گویی، بازآراییِ مدیریتی ضرورت داشته باشد، نباید از آن پرهیز کرد . این امر، بخشی از مسئولیت دولت در قبال مردم و لازمه اداره کارآمد کشور است.✅ جناب آقای رئیس‌جمهور،ما در مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، بیش از هر چیز نگران آینده نسلی هستیم که امروز در مدارس و دانشگاه‌های کشور زندگی می‌کند. ما نمی‌خواهیم فرزندان ایران، وارثِ جنگ، تحریم، مهاجرت و ناامیدی باشند.ما می‌خواهیم نسلی را تحویل بگیریم که وارثِ ایرانی امن، آزاد، آباد، توسعه‌یافته و سربلند باشد؛ نسلی که معلمش دغدغه معیشتی نداشته باشد و به آینده امیدوار باشد، دانش‌آموزش به ماندن در ایران فکر کند، جوانش آینده خود را در همین خاک جست‌وجو کند و نخبگانش احساس نکنند که برای ساختن آینده، ناچار به ترک وطن هستند.✅ جناب آقای رئیس‌جمهور،اگر این تفاهم‌نامه را تصمیمی درست و در جهت منافع ملی ایران می‌دانید، با قدرت از آن دفاع کنید.✅ ما در مجمع فرهنگیان، پای این تصمیم ملی می‌ایستیم و از آن دفاع می‌کنیم. ما انتظار داریم که مدیران دولت، احزاب و فعالان سیاسی نیز مسئولانه و شجاعانه پای این تصمیم ملی بایستند.✅ امروز ایران بیش از هر زمان به انسجام در تصمیم، صراحت در پیام و امید در جامعه نیاز دارد.اگر این اجماع شکل گیرد، این تفاهم می‌تواند آغاز فصلی تازه برای سربلندی ایران باشد.از توجه شما سپاسگزارم.✳️ آخرین اخبار را از طریق کانال‌های رسمی مجمع فرهنگیان ایران اسلامی دنبال کنید:تلگرامt.me/majmae_farhangian

پاسخ صریح به مدعیان «انحلال صندوق»؛ اتهام‌زنی جای پاسخ به پرسش‌ها را نمی‌گیرد✍️ فرج کمیجانیدبیرکل مجمع فرهنگیان ایران اسلامیبه نام خداوند جان و خردپس از انتشار پاسخ ما به بیانیه‌ای با عنوان «شورای عالی پیگیری مطالبات فرهنگیان کشور»، برخی دوستان به‌جای پاسخ به پرسش‌های روشن و کارشناسی، با ادبیاتی تند، اتهام‌آمیز و گاه با کلماتی به دور از شأن معلمی واکنش نشان داده‌اند. لازم می‌دانم چند نکته را صریح بیان کنم.اول؛ یک سؤال همچنان بی‌پاسخ است:«شورای عالی پیگیری مطالبات فرهنگیان کشور» از چه تاریخی و با چه سازوکاری تشکیل شده است؟ اعضای آن چه کسانی‌اند و چگونه انتخاب شده‌اند؟ بر اساس کدام اساسنامه یا آیین‌نامه فعالیت می‌کند و اگر مدعی نمایندگی فرهنگیان است، مجوز خود را از کدام مرجع دریافت کرده است؟اگر جمعی خودجوش و غیررسمی است، حق دارد دیدگاه خود را بیان کند؛ اما باید روشن باشد از جانب چه کسانی سخن می‌گوید و بر چه مبنایی عنوان «شورای عالی پیگیری مطالبات فرهنگیان کشور» را برای خود برگزیده است.مطالبه‌گری حق همه فرهنگیان است؛ اما ادعای نمایندگی فرهنگیان، مسئولیت و پاسخگویی می‌آورد.دوم؛ مطالبه‌گری با اتهام‌زنی فرق دارد.اینکه هرکس با انحلال صندوق مخالف باشد، «مزدور»، «مواجب‌بگیر» یا «ماله‌کش» معرفی شود، نه پاسخ به پرسش‌های حقوقی و اقتصادی است و نه نشانه قدرت استدلال.اگر نقدی درباره عملکرد من وجود دارد با سند مطرح شود؛ پاسخ خواهیم داد. اتهام، جای سند را نمی‌گیرد و توهین، جای استدلال را.حتی اگر کس بي شعوري با ادبیات تحقیرآمیز به من بگوید «به تو چه؟»، پاسخ روشن است: وقتی پای سرمایه و حقوق جمعی فرهنگیان در میان است، اتفاقاً به ما مربوط است. ما تماشاگر نیستیم؛ کنشگر اجتماعی و در برابر جامعه فرهنگیان مسئولیم.سوم؛ ما از عملکرد صندوق دفاع نکرده‌ایمسال‌هاست سوءمدیریت، نبود شفافیت، انتصابات غیرتخصصی و تأخیر در اجرای حقوق مالکانه را نقد کرده‌ام. مدیر ناکارآمد باید برود، مدیر متخلف باید پاسخگو باشد و ساختار معیوب باید اصلاح شود. اما مخالفت با انحلالِ بدون نقشه، به هیچ‌وجه دفاع از وضع موجود نیست.اگر انحلال راه نجات است، پاسخ دهید:✔️ پس از انحلال، حقوق مالکانه اعضا دقیقاً چگونه تضمین می‌شود؟✔️ دارایی‌ها و شرکت‌ها چگونه ارزش‌گذاری و تصفیه خواهند شد؟✔️ تکلیف املاک، سهام، تعهدات و پرونده‌های حقوقی چه می‌شود؟✔️ چه نهادی مسئول فرآیند تصفیه خواهد بود؟✔️ چه تضمینی برای جلوگیری از رانت و واگذاری‌های غیرشفاف وجود دارد؟✔️ و مهم‌تر از همه، فردای انحلال چه خواهد شد؟اینها پرسش‌های «دفاع از صندوق» نیست؛ حداقل الزامات یک تصمیم مسئولانه درباره سرمایه فرهنگیان است.اگر برنامه‌ای برای انحلال وجود دارد، منتشر کنید؛ اگر سازوکار حقوقی مشخص است، توضیح دهید؛ اگر نهادی قرار است جایگزین شود، معرفی کنید؛ و اگر قرار است دارایی‌ها میان اعضا تعیین تکلیف شود، مبنای قانونی و اجرایی آن را روشن کنید.مطالبه‌گری واقعی از پرسش نمی‌ترسد؛ به پرسش پاسخ می‌دهدممکن است روزی به این نتیجه برسیم که اصلاح ساختار کافی نیست و تغییر بنیادین یا حتی انحلال ضرورت دارد؛ اما تصمیمی با این ابعاد را نمی‌توان با خشم، هشتگ و هیاهو جایگزین مطالعه، سند و برنامه کرد.ما با فساد مخالفیم، نه با سرمایه فرهنگیان.با سوءمدیریت مخالفیم، نه با مالکیت فرهنگیان.با وضع موجود مسئله داریم، اما اجازه نمی‌دهیم خشم از گذشته، سرمایه آینده فرهنگیان را قربانی کند.امروز یک مناقشه حقوقی مهم نیز درباره ماهیت صندوق و مالکیت اعضا مطرح است. در چنین شرایطی، به‌جای تقویت مطالبه تثبیت مالکیت خصوصی فرهنگیان، چرا باید انحلال به مطالبه اصلی تبدیل شود؟ این پرسش همچنان پابرجاست.و در پایان تأکید می‌کنم: اگر راه‌حل بهتری دارید، ارائه کنید؛ و اگر برای انحلال برنامه‌ای دارید، شفاف و مستند بیان کنید. اما توهین و اتهام، پاسخ نیست.فرهنگیان سال‌ها برای به‌دست آوردن و حفظ سرمایه خود هزینه داده‌اند. سزاوار نیست تصمیمی با این اهمیت، به جای سند و برنامه، در میدان هیجان و اتهام‌زنی تعیین تکلیف شود.مدیران می‌آیند و می‌روند؛ دولت‌ها تغییر می‌کنند؛ جریان‌های سیاسی نیز ماندگار نیستند؛ اما سرمایه فرهنگیان باید بماند و حق مالکیت آنان باید حفظ شود.ما از مدیران و وضع موجود دفاع نکرده‌ایم و نمی‌کنیم. مدیران بي كفايت بايدتغییركنند وساختار نیز باید اصلاح شود؛ اما سرمایه فرهنگیان ملک هیچ مدیر، دولت یا جریان سیاسی نیست که بتوان با یک شعار و بدون ارائه نقشه‌ای روشن، آن را به مسیر انحلال و ابهام سپرد✳️ آخرین اخبار را از طریق کانال‌های رسمی مجمع فرهنگیان ایران اسلامی دنبال کنید:تلگرامt.me/majmae_farhangian%D9%88%D8%A7%D8%AA%…

پاسخ به بیانیه‌ای با عنوان «شورای عالی پیگیری مطالبات فرهنگیان کشور»✍️ فرج کمیجانیدبیرکل مجمع فرهنگیان ایران اسلامیبه نام خداوند جان و خردپیش از پاسخ به ادعاهای این بیانیه، یک سؤال اساسی دارم؛ سؤالی که افکار عمومی فرهنگیان حق دارد پاسخ روشنی برای آن بداند:«شورای عالی پیگیری مطالبات فرهنگیان کشور» دقیقاً از چه تاریخی و با چه سازوکاری تشکیل شده است؟اعضای این شورا چه کسانی هستند؟چه کسانی آنان را انتخاب کرده‌اند؟بر اساس کدام اساسنامه یا آیین‌نامه فعالیت می‌کند؟و اگر خود را تشکل رسمی یا نماینده مطالبات فرهنگیان می‌داند، مجوز فعالیت خود را از کدام مرجع دریافت کرده است؟اگر این شورا جمعی خودجوش و غیررسمی از فعالان فرهنگی است، حق دارد دیدگاه خود را بیان کند؛ اما باید روشن باشد از جانب چه کسانی سخن می‌گوید و بر چه مبنایی عنوان «شورای عالی پیگیری مطالبات فرهنگیان کشور» را برای خود برگزیده است.مطالبه‌گری حق همه فرهنگیان است؛ اما عنوان‌سازی و ادعای نمایندگی فرهنگیان، مسئولیت و پاسخگویی می‌آورد.اما درباره اصل موضوع:دوستانی که امروز با ادبیاتی تند از «انحلال» صندوق سخن می‌گویند، هنوز به ساده‌ترین پرسش‌های اقتصادی و حقوقی این تصمیم پاسخ نداده‌اند.انحلال با یک بیانیه و چند هشتگ اتفاق نمی‌افتد.اگر صندوق منحل شود، تکلیف حقوق مالکانه اعضا چه خواهد شد؟دارایی‌های عظیم صندوق چگونه ارزش‌گذاری و تصفیه می‌شود؟تکلیف شرکت‌ها، املاک، سهام و پرونده‌های حقوقی چه خواهد شد؟چه تضمینی وجود دارد که در فرآیند تصفیه، دارایی فرهنگیان گرفتار رانت و واگذاری‌های غیرشفاف نشود؟و مهم‌تر از همه:چرا درست در شرایطی که یکی از مهم‌ترین مناقشات حقوقی صندوق، یعنی تثبیت ماهیت خصوصی و مالکیت فرهنگیان بر آن، در جریان است، باید انحلال به مطالبه اصلی تبدیل شود؟این سؤال را نمی‌توان با عباراتی مانند «اصلاح‌طلبی خیالی»، «پوشش بقای غارت» یا «ترساندن معلمان» پاسخ داد. برچسب‌زنی جای پاسخ حقوقی و اقتصادی را نمی‌گیرد.من از عملکرد مدیران صندوق دفاع نمی‌کنم. سال‌هاست منتقد سوءمدیریت، نبود شفافیت، انتصاب‌های غیرتخصصی و تأخیر در اجرای حقوق مالکانه بوده‌ام و امروز نیز بر همان موضع ایستاده‌ام.مدیر ناکارآمد باید برود؛ مدیر متخلف باید پاسخگو باشد؛ ساختار معیوب باید اصلاح شود؛ اما سرمایه فرهنگیان نباید قربانی ناکارآمدی مدیران شود.امروز یک چالش حقوقی جدی نیز پیش روی صندوق است؛ دیدگاهی در معاونت حقوقی ریاست جمهوری که صندوق را «نهاد عمومی غیردولتی» تلقی می‌کند؛ در حالی که دفاع از ماهیت خصوصی صندوق و تثبیت مالکیت فرهنگیان، برای حفظ حقوق اعضا اهمیتی اساسی دارد.پس یک سؤال صریح‌تر:چرا درست در چنین مقطع حساسی، به‌جای تقویت مطالبه تثبیت مالکیت خصوصی فرهنگیان، شعار انحلال سر داده می‌شود؟آیا طراحان این کمپین به پیامدهای حقوقی و اقتصادی شعار خود اندیشیده‌اند؟ممکن است نیت بسیاری از امضاکنندگان خیرخواهانه باشد؛ اما نیت خیر، جای محاسبه پیامدها را نمی‌گیرد.ما با فساد و سوءمدیریت مبارزه می‌کنیم؛ نه با سرمایه‌ای که متعلق به معلمان است.راه نجات صندوق، انحلال نیست؛ اصلاح عمیق، شفافیت، حکمرانی حرفه‌ای، پاسخگویی مدیران و اجرای واقعی حقوق مالکانه فرهنگیان است.و من به عنوان یک معلم و عضو صندوق، با صراحت می‌گویم:بزرگ‌ترین خیانت به فرهنگیان فقط از بین بردن سرمایه آنان نیست؛ خیانت بزرگ‌تر، ناامید کردن فرهنگیان از احقاق حقوق مالکانه و القای این تصور است که برای نجات سرمایه‌شان، باید اصل سرمایه را نابود کنند.اگر صندوق ایراد دارد، اصلاحش کنیم؛اگر مدیری ناکارآمد است، تغییرش دهیم؛اگر فسادی رخ داده، افشایش کنیم و با مسببان برخورد کنیم؛اگر ساختار معیوب است، آن را اصلاح کنیم.اما به نام مبارزه با فساد، نسخه‌ای نپیچیم که خودِ سرمایه فرهنگیان را قربانی کند.صندوق ذخیره فرهنگیان ملک مدیران نیست که با عملکرد آنان سنجیده شود؛ ملک فرهنگیان است و باید از مالکیت آنان صیانت شود.مطالبه‌گری یعنی پرسشگری، شفافیت و حساب‌کشی؛ نه اینکه بدون پاسخ به ده‌ها پرسش حقوقی و اقتصادی، انحلال را با قاطعیت تنها راه نجات معرفی کنیم.امروز مسئله این نیست که چه کسی صدایش بلندتر است؛ مسئله این است که چه کسی برای حفظ و استیفای حقوق فرهنگیان، راه‌حلی روشن، قانونی، شفاف و قابل تضمین ارائه می‌کند.صدای بلند، جای استدلال را نمی‌گیرد؛ هشتگ، جای پاسخ حقوقی نیست؛ و عنوان‌های بزرگ، به‌تنهایی نمایندگی فرهنگیان را ایجاد نمی‌کند.من همچنان بر یک اصل روشن ایستاده‌ام:مدیران می‌آیند و می‌روند؛ اما سرمایه فرهنگیان نباید قربانی هیچ مدیری، هیچ دولتی و هیچ جریان سیاسی شود.✳️ آخرین اخبار را از طریق کانال‌های رسمی مجمع فرهنگیان ایران اسلامی دنبال کنید:تلگرامt.me/majmae_farhangian