🔥 سقیفه گمراهی !🔥🌑🔥🌑🔥🌑🔥❌ بررسی واقعه غم انگیز سقیفه ❇️ بخش پنجم : موضعگیری اصحاب پیامبر و بزرگان قریش📌علی(ع) ، اهل بیت پیامبر ، به همراه برخی از مهاجرین و انصار با بیعت با ابوبکر مخالفت کردند که بنابر نقلهای تاریخی شاخصترین آنها عبارتند از: عباس بن عبدالمطلب،فضل بن عباس ، زبیر بن عوام، خالد بن سعید ، مقداد بن عمرو ، سلمان فارسی ، ابوذر غفاری، عمار بن یاسر، براء بن عازب، ابی بن کعب.[۱]📌برخی از این اصحاب و یا بزرگان قریش، در مواقع مختلف به عدم صلاحیت ابوبکر برای جانشینی پیامبر نیز اشاره کردهاند. بعضی از این اظهارات عبارتند از:📌فضل بن عبّاس در سخنانی، قریش را به اغفال و پردهپوشی متهم و اهل بیت پیامبر و به ویژه علی(ع) را برای جانشینی سزاوارتر اعلام کرد.[۲]📌سلمان فارسی در گفتگوهایش با مسلمانان بیعت سقیفه را خطا معرفی کرده و آنرا حق اهل بیت پیامبر شمرده است که جامعه را به خیر میرساند.[۳]📌ابوذر غفاری روز واقعه در مدینه نبود و پس از ورود به شهر از خلافت ابوبکر مطلع شد. بنابر منابع، وی به طور اختصاصی یکبار همان بَدو اطلاع از واقعه[۴] و بعدها در عهد عثمان، از حقانیت اهل بیت برای جانشینی پیامبر سخن گفته و حکوت آنان را همراه با خیر و برکت معرفی کرده است.[۵]📌مقداد بن عمرو رفتار مسلمانان در تبعیت از تصمیمات سقیفه را شگفتآور خوانده و به حقانیت امیرالمومنین تصریح کرده است.[۶]📌عمر بن خطّاب در سال آخر زندگی، در خطبهای عمومی گفت: «بیعت با ابوبکر لغزش و اشتباهی بود، که انجام گرفت و گذشت،آری، چنین بود، ولی خداوند مردم را از شرّ آن لغزش حفظ فرمود.»، هر کس به این شکل در انتخاب خلیفه عمل نمود او را بکشید.[۷][۸][۹][۱۰]📌ابوسفیان که پیش از این وقایع توسط پیامبر برای کاری بیرون از مدینه فرستاده شده بود پس از ورود به مدینه و آگاهی از وفات پیامبر و بیعت سقیفه درباره واکنش علی(ع) و عباس بن عبدالمطب سؤال کرد. با اطلاع از خانهنشینی این دو نفر گفت: «به خدا سوگند، اگر برای ایشان زنده بمانم، پایشان را بر فراز بلندی رسانم. وی اضافه کرد: «من گرد و غباری میبینم که جز بارش خون، چیزی آن را فرو ننشاند.[۱۱] 📌به گزارش منابع، ابوسفیان با ورود به مدینه اشعاری در حمایت از جانشینی علی(ع) و نیز در نکوهش ابوبکر و عمر خوانده است.[۱۲] 📌معاویه بن ابوسفیان در نامهای به محمد بن ابیبکر (در سالها پس از واقعه سقیفه)، گفته است: «... پدر تو و فاروقش عمر، اولین کسانی بودند که حق علی(ع) را غصب کردند و با وی مخالفت نمودند. این دو، دست اتفاق به یکدیگر دادند؛ سپس علی(ع)را به بیعت خود خواندند. چون علی(ع) خودداری کرد و استنکاف ورزید، تصمیمهایی ناروا گرفتند و اندیشههایی خطرناک درباره او نمودند تا در نتیجه علی با آنان بیعت کرد.[۱۳]⏪ ادامه دارد ....📚 پی نوشت :۱) یعقوبی، تاریخ الیعقوبی،دار صادر، ج۲، ص۱۲۴.۲) یعقوبی، تاریخ الیعقوبی،دار صادر، ج۲، ص۱۲۴.۳) جوهری بصری، السقیفة و فدک، مکتبه نینوی الحدیثه، ص۴۲.۴) جوهری بصری، السقیفة و فدک، مکتبه نینوی الحدیثه، ص۶۲.۵) یعقوبی، تاریخ الیعقوبی،دار صادر، ج۲، ص۱۷۱.۶) عسکری، سقیفه: بررسی نحوه شکل گیری حکومت پس از رحلت پیامبر، ۱۳۸۷ش، ص۷۶.۷) طبری، تاریخ الطبری، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص۲۰۵.۸) بلاذری، انساب الاشراف، موسسه الاعلمی للمطبوعات، ج۱، ص۵۸۱.۹) ذهبی، تاریخ الإسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام،دار الکتاب العربی، ج۳، ص۸.۱۰) مقدسی، البدء و التاریخ، مکتبه الثقافه الدینی، ج۵، ص۱۹۰.۱۱) جوهری بصری، السقیفة و فدک، مکتبه نینوی الحدیثه، ص۳۷.۱۲) ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، مکتبه آیة الله المرعشی، ج۶، ص۱۷.۱۳) نصر بن مزاحم، وقعة صفین، مکتبة آیة الله مرعشی النجفی، ص۱۱۹-۱۲۰.@maarefeahlebeit