👈🏿 بیانیه جهانی بهداشت محیط کوهستان«قله های بلند، مسئولیت های بلند تر؛ کوهستان، میراث مشترک بشریت…
انتشار: 2026/07/31 13:31 UTCدریافت: 2026/08/08 00:14 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 00:14 UTC
👈🏿 بیانیه جهانی بهداشت محیط کوهستان«قله های بلند، مسئولیت های بلند تر؛ کوهستان، میراث مشترک بشریت است، نه انبار پسماند انسان.»آن چه امروز در برخی از بلند ترین ارتفاعات جهان، از دامنه های هیمالیا و #اورست تا دیگر کوهستان های پرتردد مشاهده می شود، صرفاً انباشت زباله نیست؛ بلکه نشانه ای آشکار از بحرانی است که آرام آرام در حال فرسایش اخلاق حرفه ای، بهداشت محیط و فرهنگ کوه نوردی جهان است.تصویر منتشر شده در پست قبلی، تنها روایت یک قله نیست؛ روایت تمدنی است که توانسته بلندترین کوه های زمین را فتح کند، اما هنوز در پاسداری از پاکیزگی همان قله ها به بلوغ کامل نرسیده است.باید با صراحت پذیرفت که ارتفاع، عامل آلودگی نیست؛ انسان است. قله های مرتفع، نه زباله تولید می کنند و نه طبیعت را آلوده می سازند. این انسان است که با مصرف بی رویه، بی توجهی به مدیریت پسماند و کم رنگ شدن مسئولیت اخلاقی، پاک ترین زیست بوم های جهان را به محل انباشت آثار حضور خود تبدیل می کند.در ارتفاعات بالا، سرمای شدید و شرایط طبیعی، فرایند تجزیه پسماند را بهشدت کند می کند. هر بطری پلاستیکی، هر قوطی فلزی، هر بسته بندی غذایی و هر تجهیز رها شده، ممکن است سال ها و حتی دهه ها در همان محل باقی بماند. از این رو، آلودگی در کوهستان تنها یک ناهنجاری ظاهری نیست؛ بلکه تهدیدی ماندگار علیه بهداشت محیط، اکوسیستم های شکننده، منابع آب، سیمای طبیعی و اعتبار جامعه جهانی کوه نوردی است.اشتباه بزرگی است اگر تصور کنیم این بحران تنها به اورست یا #هیمالیا محدود است. ماهیت این بیماری جهانی است. هر جا که صعودهای انبوه، گردشگری بی ضابطه، فعالیت های تجاری بدون مسئولیت، ضعف آموزش، کمبود نظارت و بی تفاوتی اخلاقی در کنار هم قرار گیرند، همان الگو تکرار خواهد شد؛ خواه در اورست باشد، خواه در آلپ، آند، کلیمانجارو، آرارات، دماوند، سبلان، زاگرس یا البرز. تفاوت تنها در حجم آلودگی است، نه در ریشه آن.در این میان، #دماوند نیز از این قاعده مستثنا نیست. هرچند حجم صعودها و شرایط آن با اورست تفاوت دارد، اما اصول بهداشت محیط هیچ تفاوتی میان قله ای چهار هزار متری و قله ای هشت هزار متری قائل نیست. اگر فرهنگ مسئولیت پذیری تضعیف شود، هر کوهی دیر یا زود همان سرنوشت را خواهد یافت.از منظر اخلاق حرفه ای، ارزش یک کوه نورد نه به ارتفاعی است که بر آن ایستاده، بلکه به اثری است که پس از رفتنش بر #طبیعت باقی می گذارد. کسی که زباله خود را از کوهستان باز می گرداند، حتی اگر به قله نرسد، به روح کوه نوردی وفادار مانده است؛ اما آن که رد پای آلودگی بر جای می گذارد، حتی اگر بر بلند ترین قله جهان بایستد، هنوز درس نخست این ورزش را نیاموخته است.بهداشت محیط کوهستان، یک وظیفه فردی صرف نیست؛ مسئولیتی مشترک میان کوه نوردان، باشگاه ها، راهنمایان، شرکت های برگزار کننده، فدراسیون ها، نهادهای محیط زیست، دولت ها و همه بهره برداران از طبیعت است. هیچ حلقه ای از این زنجیره نباید خود را از مسئولیت مبرا بداند.اکنون زمان آن فرا رسیده است که «اخلاق محیط زیستی» به اندازه آموزش فنی، امداد و ایمنی، به یکی از ارکان اصلی کوه نوردی حرفه ای تبدیل شود. قله ای که پاک باقی بماند، ارزشمند تر از قله ای است که تنها فتح شده باشد.پیام این تصویر (پست قبلی)، هشدار به یک کشور نیست؛ هشدار به همه جهان است. اگر امروز برای اصلاح فرهنگ حضور در کوهستان اقدام نکنیم، فردا بلند ترین قله های زمین نه به نماد شکوه طبیعت، بلکه به اسناد شکست اخلاق زیست محیطی بشر تبدیل خواهند شد.بیاییم معیار افتخار را تغییر دهیم؛ افتخار، تنها رسیدن به قله نیست، بلکه بازگرداندن کوهستان به همان پاکی است که آن را به ما سپرده اند. زیرا کوهستان، میراث یک ملت نیست؛ امانت مشترک همه بشریت است.همطناب «کوهگرام» شوید 👇🏿© @KoohGram
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 7 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — کوه گرام
👈🏿 سرقت و تخریب اموال کوهنوردان سارقان با تخریب خودرو کوهنوردانی که قصد به صعود قله #خلنو را داشتند، با شکستن شیشه ها، اموال داخل آن را به غارت بردند. این سرقت در روستای لالون اتفاق افتاده است. همطناب «کوهگرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram👈🏿 حاشیه ای بر تخریب خودروها در لالونآیینه چو نقش تو بنمود راست خود شکن آیینه شکستن خطاستاینکه برخی مواقع در محل پارک خودرو ها در روستاهای مبدا صعود با تخریب و شکستن شیشه خودروها مواجه می شویم، اغلب می تواند عکس العمل و واکنش روستایی ها به حضور گردشگران در منطقه باشد. و شاید سرقت چند شی هم صرفا پوششی باشد بر انگیزه ای دیگر.به عبارت دیگر این عمل حاوی این پیام است که ما دوست نداریم و نمی خواهیم شما به منطقه ما بیایید.چرا؟چون شما با حضورتان و با رفتارهای خارج از عرف تان فرهنگ ما را به سخره می گیرید، لباس های رنگارنگ و آرایش های چشم نواز زنان شما، صدای گوشخراش باند های شما و دیگر اعمال مشابه، خارج از فرهنگ روستای ماست.روستای لالون نیز از این قاعده مستثنی نیست. این روستا که آخرین روستای مبدا صعود به قله #خلنو و تیغه های ژاندارک است، طی چند سال اخیر به یمن طرح سیمرغ و با استعانت باشگاه ها همواره ناخواسته پذیرای خیل عظیم گردشگران سیمرغی با اوصاف خاص خود بوده است.در ابتدای برپایی طرح سیمرغ یکی از اهداف این طرح، آشنایی و ارتباط با فرهنگ مردم کوه نشین و کمک به اقتصاد روستاییان بیان می شد؛ اما متاسفانه چرا امروزه به جای آن همدلی و همراهی، نتیجه آن شده که شاهدیم؟✍🏼 علی کدخدایی🗓 ۲۴ مرداد ۱۴۰۵♨️ «گروه خرد و کوه»همطناب «کوهگرام» شوید 👇🏿© @KoohGram
👈🏿 معرفی بهترین کتاب های کوهنوردیبهترین کتاب های کوهنوردی ایران و جهان، را در این نوشته معرفی خواهم کرد که هر کوهنورد و علاقه مند به کوهستان باید آن ها را مطالعه کند.اگر به کوهنوردی، طبیعت گردی و ماجراجویی علاقه مند هستید، مطالعه کتاب های مرتبط می تواند دانش و تجربه شما را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. از راهنمای فنی صعود ها گرفته تا خاطرات جذاب کوهنوردان برجسته، این کتاب ها نه تنها الهام بخش هستند، بلکه اطلاعات مفیدی درباره تکنیک ها، تجهیزات، مسیرها و اصول ایمنی ارائه خواهند داد.https://meisamroudaki.ir/the-best-mountaineering-books/همطناب «کوهگرام» شوید 👇🏿© @KoohGram
👈🏿 سخنان بزرگان کوهنوردیسرانجام، با شکوه ترین لحظه در هر صعود، لحظه ایست که تنها چند قدم با قله فاصله دارم و می دانم هیچ مانعی در مسیر من نیست و پیروز خواهم شد.من بر کوه یا آب و هوا پیروز نمی شوم، بلکه بر بلندای خویش می ایستم، بر ضعفم و بر ترسم. زمانی که می توانم از کوه به خاطر اینکه با من مهربان بوده، تشکر کنم.من این لحظات را با هیچ ثروتی روی زمین عوض نمی کنم و حتی اگر مجبور شوم به موانع مسیر و مرز نامعلوم خطر فایق شوم، خواهم پذیرفت.من خطرات پیش رو را خواهم پذیرفت. بادهایی که برای هفته ها بر چادر می کوبند و آن را به لبه دیوانه می رسانند، در آغوش خواهم کشید. مسیرهایی که در لبه شکست هستند را به جان می خرم. مبارزه را قبول خواهم کرد. جایزه ای که برای این سختی ها دریافت می کنم، بسیار عالیست. این لذت زندگی است.✍🏼 «یژی کوکوچکا»📕 سخنان بزرگان کوهنوردیبرای آشنایی با یژی کوکوچکا (جرزی کوکوچکا مشهور به یورک)، نابغه کوهنوردی لهستانی به لینک های زیر مراجعه کنید.Link 1: https://meisamroudaki.ir/jerzy-kukuczka/Link 2: https://meisamroudaki.ir/jozef-jerzy-kukuczka/همطناب «کوهگرام» شوید 👇🏿© @KoohGram
👈🏿 دلارستاق و دماوند در آیینه شاهنامهدلارستاق، سرزمین پیوند کوه اسطوره ای دماوند (نماد داد، پایداری و امید)، با تاریخ، طبیعت و حماسه.هر سرزمینی، گذشته ای دارد و هر گذشته ای روایتی، اما برخی سرزمین ها، آن چنان با اسطوره، حماسه و تاریخ آمیخته اند که نام شان با شکوه تاریخ ایران گره خورده است.منطقه ییلاقی #دلارستاق، در دامنه های با شکوه دماوند، از همین سرزمین هاست؛ جایی که طبیعت، تاریخ، اسطوره، دست در دست هم نهاده اند.هر چند در #شاهنامه، نام دلارستاق به طور مستقیم نیامده است، اما کوه دماوند، جایگاهی بسیار برجسته دارد و در سنت های تاریخی و محلی دامنه های دماوند از جمله: لاریجان، ییلاقات دلارستاق، با داستان قیام فریدون و به بند کشیدن ضحاک پیوند یافته اند.در شاهنامه فردوسی بزرگ هنگامی که فریدون با یاری کاوه آهنگر بر ضحاک چیره می شود، او را نمی کُشد، بلکه به فرمان یزدان، در دل کوه #دماوند به بند می کِشد؛ کوهی که قرن هاست نماد ایستادگی، آزادگی و پیروزی داد بر بیداد به شمار می آید.از آن جا که دلارستاق در گستره دامنه های دماوند قرار دارد، در حافظه تاریخی و فرهنگ شفاهی مردم این دیار، این سرزمین نیز با آن حماسه جاودانه پیوند خورده است:بیاورد ضحاک را چون نوَندبه کوه دماوند کردش ببندهمی خواست کز تن برآردش جانجهان راز کردار او وا رهانچنین گفت کاین را مَکُش، کاین سزاستبه کوه اندر آویزش از دست و پااین ابیات، دماوند را نه تنها یک کوه، بلکه نماد عدالت و پایان فرمانروایی ستم معرفی می کنند.دلارستاق با مراتع سرسبز و چشم انداز های دماوند و به عنوان آخرین روستا های گسترده در پای دماوند (از ضلع جنوب غرب تا شمال و شمال شرق)، گویی هنوز پژواک گام های فریدون را در سینه دارد؛ سرزمینی که در فرهنگ مردم، یادآور امید به پیروزی نیکی بر بدی است.این پیوند بیش از آن که ادعایی تاریخی، درباره رویداد های دقیق جغرافیایی باشد، بازتابی از هویت فرهنگی و باورهای دیرپای مردمان این ناحیه است.شاهنامه به ما می آموزد که سرنوشت ملت ها، نه با زور و ستم، بلکه با خِرَد، داد و همبستگی دگرگون می شود. از همین رو دماوند و دامنه های آن، از جمله دلارستاق، برای ایرانیان، تنها یک چشم انداز طبیعی نیستند؛ بلکه یادآور حماسه ای هستند که در آن کاوه پرچم آزادی را برافراشت و فریدون داد را بر بیداد پیروز ساخت.چه نیکوست که امروز مردم این دیار، همانند نیاکان خویش، پاسدار طبیعت، فرهنگ، تاریخ و هویت سرزمین خود هستند؛ زیرا سرزمینی که ریشه در حماسه دارد، آینده اش نیز با آگاهی و همدلی استوار تر خواهد بود.✍🏼 حسینعلی مهجوری💥 فعال فرهنگی و محیط زیستهمطناب «کوهگرام» شوید 👇🏿© @KoohGram
👈🏿 هسارچال یا حصارچال؟در دامنه جنوبی #علمکوه در کلاردشت مازندران، منطقه ای به نام هسارچال وجود دارد. این پرسش برای کوهنوردان و پژوهشگران و زبان شناسان پیش می آید که #حصارچال به چه معناست؟ و چرا بخشی از این نام، عربی و بخشی فارسی هست؟چرا نامی غیر مازندرانی بر یک منطقه جغرافیایی #مازندران نهاده شده است؟ آیا ممکن است نوشتن واژه حصارچال و معنی آن، که در فارسی رایج است از پایه نادرست باشد؟ آیا #هسارچال درست است؟برای پاسخ به این پرسش ها؛ به سراغ جناب آقای «عین اله آزموده»، مدیر انجمن فرهنگی سادوا بالاده (چهاردانگه، ساری) رفتیم. وی به ما چنین توضیح داد:https://donyayesafar.com/?p=72244✍🏼 تحقیق، مصاحبه و گردآوری: میثم رودکیهمطناب «کوهگرام» شوید 👇🏿© @KoohGram
👈🏿 راه را گم کرده ایم!خواستیم حرفهای باشیم، گروه های کوهنوردی را منحل کردیم! خواستیم دیگر آماتور نباشیم، باشگاه های کوهنوردی تشکیل دادیم. جوگیر بودیم و وضعیت فوقالعاده داغ بود!حرفهای شدن شرایط و زیر ساخت لازم داشت. خیلی راحت از اونجا رانده و از این جا مانده شدیم! حالا داریم ادای حرفهای گری در میاریم و به توفیقی هم نرسیده ایم.متاسفانه باشگاه های بزرگ کوهنوردی ما که سالیان سال بار کوهنوردی کشور را به دوش داشتند، دارند یکی یکی از گردونه نام و آوازه خارج می گردند. میدان افتاده دست باشگاه های نو کیسه که بیش تر شبیه تورهای گردشگری بی مسئولیت هستند تا باشگاه کوهنوردی. مشکل عمده چیست؟وقتی قراره پله ها را بشورند، کسی از پایین شروع نمی کنه! مشکل زمانی آغاز شد که سازمان تربیت بدنی به بهانه حرفه ای شدن ورزش کشور، بدون توجه به بافت و زیرساخت های اقتصادی، اجتماعی شانه از مسؤلیت، به عنوان متولی اول ورزش خالی کرد و این مسئله نه تنها در کوهنوردی بلکه در کل ورزش کشوری و باشگاهی مصداق دارد.در کوهنوردی باشگاهی، مشکل بزرگ عدم تطابق اهداف واقعی کوهنوردی با دخل و خرج و توجیه اقتصادی است. لذا این موضوع برخی از باشگاه ها را به جهت منافع مالی خود به خود به سمت شیوه های منفعت طلبانه سوق داده و ورزش کوهنوردی را از اهداف واقعی دور می کند.مديران بزرگ در مدیریت باشگاهی در مانده اند! بدون درآمد امکان ادامه کوهنوردی باشگاهی ممکن نیست! از طرفی هم بسیاری از عاشقان واقعی کوهنوردی کشور، حاضر نیستند ورزش کوهنوردی را قربانی منافع به هر قیمتی نمایند. این است که متاسفانه باید گفت: ما راه را گم کرده ایم.✍🏼 سید علی حمیدیهمطناب «کوهگرام» شوید 👇🏿© @KoohGram