سُبْحَانَ اللَّه حَقّاً حَقّاً، إِنَّ الْمَوْلَى صَمَدٌ یَبْقَیٰحقیقتاً خدا منزّه است، مولای ما صمد…
انتشار: 2026/07/31 06:16 UTCدریافت: 2026/08/08 23:57 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 23:57 UTC
سُبْحَانَ اللَّه حَقّاً حَقّاً، إِنَّ الْمَوْلَى صَمَدٌ یَبْقَیٰحقیقتاً خدا منزّه است، مولای ما صمدی است که باقی خواهد ماندیَحْلُمُ عَنَّا رِفْقاً رِفْقاً، لَوْ لَا حِلْمُه کُنَّا نَشْقىٰبا رفق و مدارا نسبت به کارهای ما بردباری میکند، اگر حلم و بردباری او نبود، بدبخت میشدیمحَقّاً حَقّاً صِدْقاً صِدْقاًحقّ است و حقیقت، صدق است و راست، اینکهإِنَّ الْمَوْلَى یُسَائِلُنَا وَ یُوَافِقُنَا وَ یُحَاسِبُنَامولا از ما سؤال خواهد کرد، با ما روبهرو خواهد شد، رفتارمان را محاسبه خواهد نمودیَا مَوْلَانَا لَا تُهْلِکْنَا وَ تَدَارَکْنَا وَ اسْتَخْدِمْنَاای مولای ما، نابودمان نکن، ما را دریاب و به خدمت خود گیراِسْتَخْلَصَنا حِلْمُکَ عَنَّا، قَدْ جَـرَّأَنَا عَفْوُکَ عَنَّابردباری تو ما را رها و خلاص کرده، بخشش تو ما را جَری و پُررو کرده استإِنَّ الدُّنْیَا قَدْ غَـرَّتْنَا وَ اشْـتَغَلَتْـنَا وَ اسْـتَهْوَتْنَا وَ اسْـتَلْهَتْنَا وَ اسْـتَغْوَتْنَادنیا ما را فریفته و به خود مشغولمان کرده! ما را بهسمت هوای نفس و لهو و لعب کشانده و گمراهمان کرده استیَا ابْنَ الدُّنْیَا جَمْعاً جَمْعاً، یَا ابْنَ الدُّنْیَا مَهْلًا مَهْلًاای دنیاپرستان، پیوسته جمع میکنی، کمی آرام بگیریَا ابْنَ الدُّنْیَا دَقّاً دَقّاً، وَزْناً وَزْناً، تَفْنَی الدُّنْیَا قَرْناً قَرْناًای دنیاپرستان، دنیا تکهتکه و نابود میشود، همه چیز وزن خواهد شد و سالها و قرنها فانی میشوندمَا مِنْ یَوْمٍ یَمْضِي عَنَّا، إِلَّا أهْوَیٰ مِنَّا رُکْناًهیچ روزی بر ما نمیگذرد مگر اینکه دنیا ستونی از ما را خراب میکند[لَسْنَا نَدْرِي مَا فَرَّطْنَا، فِیهَا إِلَّا لَوْ قَدْ مِتْنَا]از کوتاهیهای خود در دنیا آگاه نمیشویم، مگر زمانی که مرگمان فرا برسدقَدْ ضَیَّعْنَا دَاراً تَبْقَىٰ وَ اسْـتَوْطَنَّا دَاراً تَفْنَىٰخانه باقی و همیشگی را خراب کردیم و خانه گذرا و فانی را بهعنوان خانۀ اصلی برگزیدیمتُفْنِی الدُّنْیَا قَرْناً قَرْناً، کُلّاً مَوْتاً کُلّاً مَوْتاً، مَوْتاً نَقْلاً نَقْلاً دَفْناًدنیا به افراد نامور و بنام هم رحم نمیکند، همه خواهند مُرد، همه از این جهان منتقل شده و زیر خاک دفن میشوندیَا ابْنَ الدُّنْیَا مَهْلًا مَهْلًا، زِنْ مَا یَأْتِي وَزْناً وَزْناًای فرزند دنیا، قدری آرام، آهستهتر! آیندهای که در پیش داری را با میزان درستی سنجش کنلَوْ لَا جَهْلِي مَا إِنْ کَانَتْ، عِنْدِی الدُّنْیَا إِلَّا سِجْناًاگر نادانیِ من نبود، دنیا را جز زندانی نمیپنداشتمخَیْراً خَیْراً شَرّاً شَرّاً شَیْئاً شَیْئاً حُزْناً حُزْناًهر خوبی که کرده باشم با خوبی و هر بدی با بدی جزا داده خواهد شد، کمکم حزن و اندوه مرا فرا خواهد گرفتمَا ذَا؟ مِنْ ذَا؟ کَمْ ذَا؟ أَمْ ذَا؟ هَذَا أَسْنَى! تَرْجُو تَنْجُو! تَخْشَى تَرْدَى!تا کِیْ در اندیشههای بیارزش! او که بود؟ آن چه بود؟ آن چقدر بود؟ این بلندتر است! امید داری، نجات مییابی، میترسی، پست میشوی!عَجِّلْ قَبْلَ الْمَوْتِ الْوَزْنَاعجله کن! پیش از مرگ کارهای خود را حسابکتاب کنمَا مِنْ یَوْمٍ یَمْضِي عَنَّا، إِلَّا أَوْهَنَ مِنَّا رُکْناًهر روزی که بر ما میگذرد عضوی از اعضای ما را سست میکندإِنَّ الْمَوْلَى قَدْ أَنْذَرَنَا، إِنَّا نُحْشَرُ عُزْلًا بُهْماًپروردگار به ما هشدار داده که تنها و ناشناس محشور خواهیم شد
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 1 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — خُمکده ابوتراب
دختر بدرالدجی بیش از سه جا دارد عزادست بسته شوهرش آتش گرفته خانه اش دارد عزای محسن اش
یک نفر پُشت درُ آن یک میان کوچههافرق مُحسن باحسن، از این جهت یک میم شد غیر از اینکه قبر زهرا گشت پنهان از همهروز قتل محسنش هم حسرت تقویم شد..
قال محسن بنا بود بنویسیم که نشد ما طلب کار شدیم کل احادیث ش راپشت در مقتل و گودال و عزا بر پا شدلگد و میخ در و ضربه و تاثیرش رانه شمایل و نه تمثال نه ضریح و قبریپاک کردن به ظاهر همه تصویرش رافی البداهه
به صحنش کشف کردم نکتهای نازکتر از مو راضمانت میکند سلطان چه سگ را و چه آهو را
• مَا را بِه ذُوالفَقارِ دُو اَبرو هَلاك کُن• دَر وَادےالسَّلام بِسُوزان و خَاك کُن..!
شاعر شدم برای تو، یا ثامن الحججدارم به سر هوای تو، یا ثامن الحجج هستم فقط گدای تو، یا ثامن الحججدست من وعطای تو، یا ثامن الحججآقا فدای تو پدرم مادرم خودمآقا فدای تو پسرم همسرم خودمآقا دلیل شعر و غزلواره ها شما...شور میان این همه چارپاره ها شما... تنها انیس و مونس بیچاره ها شما...تنها امید بخشش بدکاره ها شما... بی سود و منفعت همه جا ورشکسته منآن که به شوق دیدنت این جانشسته من جانم تصدق سرتان دست من بگیربودم همیشه نوکرتان، دست من بگیر آقا قسم به خواهرتان دست من بگیرمولابه حق مادرتان دست من بگیر "دست مرا بگیر که آب از سرم گذشتبی تو تمام زندگی ام در عدم گذشت " با اینکه ای رئوف خدا، نوکری بدماما مجاورت شده ام، اهل مشهدم با روسیاهی ام به حریم تو رو زدمآقا! تورا به جان جوادت مکن ردم از من دو ماه سینه زنی را قبول کنآقا! تو را به ام ابیها قبول کن من آخر صفر همه ساله خدایی اممن با نگاه لطف شما مجتبایی ام شکی ندارم از کرمت کربلایی اممابین روضه های شما نینوایی ام بال و پرم بده و مرا تا خدا ببرمنت سرم نهاده مرا کربلا ببر آقا! اجازه می دهی از خادمان شومیا لاقل میان حرم پاسبان شوم چیزی نمانده از غمتان چون خزان شوممیخواهم از برای شما روضه خوان شوم *حالم گرفته از غم تو گریه می کنمدارم به حال دَرهم تو گریه می کنم آقا نوشته مقتل تان، خورده ای زمیندر راه خانه، جان جهان، خورده ای زمین پنجاه بار امام زمان خورده ای زمینخیلی شبیه مادرمان خورده ای زمین سرگیجه داشتی وسرت درد میگرفتای ناتوان ترین کمرت درد می گرفت آقا نوشته مقتل تان دست و پا زدیتا دست و پا زدی پسرت را صدا زدی آتش به قلب حضرت خیرالنساء زدیبا گریه گریه ناله ی وا کربلا زدیاز ره رسید جواد وسرت را بغل گرفتاذن ورود حضرت پیک اجل گرفت آقا خودت بیا و بگو کربلا چه شد ...فرجام کار زاده خیرالنسا چه شد...روز ده محرم خون خدا چه شد ...ریحانه ی رسول خدا - مصطفی - چه شد یابن شبیب در همه جا غرق شور و شینان کنت باکیا لشیء فابک للحسین (ع) یابن الشبیب قامت او دال کرده اندجد مرا راهی گودال کرده اندحتی تنش لگد زده پامال کرده اندبا سم مرکبی بدنش چال کرده اند یابن الشبیب جد مرا سر بریده اندبا نعل تازه بر تن پاکش دویده اند یابن شبیب عمه ی ما بود و اشک و آهیابن الشبیب عمه ی مابود و خیمه گاه یابن الشبیب عمه ی ما بود و قتلگاهیابن الشبیب عمه ی ما بود وصد نگاه تا قبل از این عمه ی ما هم حجای داشتهم روسری و چادر و هم یک نقاب داشت