چه همدلیای، چه سَر و سِرّی که میشد با دستان آغاز کرد ...در جستوجوی زمان از دست رفته#مارسل_پروست…
انتشار: 2026/08/16 07:15 UTCدریافت: 2026/08/16 12:33 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 12:33 UTC
چه همدلیای، چه سَر و سِرّی که میشد با دستان آغاز کرد ...در جستوجوی زمان از دست رفته#مارسل_پروستبرگردان: #مهدی_سحابی@khialatesarzadeh
پستهای تلگرام — خیالات سرزده
گیوه هایم را کندم، ونشستم پاها در آب:من چه سبزم امروز وچه اندازه تنم هشیار است!نکند اندوهی، سر رسد از پس کوهچه کسی پشت درختان است!هیچ ، می چرد گاوی در کردظهر تابستان استسایه ها می دانند که چه تابستانی است.#سهراب_سپهری@khialatesarzadeh
انگشتانی تازه میخواهم،برای دیگرگونه نوشتن ...از انگشتانی که قد نمیکشند،از درختانی که نه بلند میشوند و نه میمیرند، بیزارم ...#نزار_قبانی@khialatesarzadeh
خواب تو باغیست پر از شعر ماهبر تن هر ساقهایپیچک سبز نگاه ...خواب تو باغیست که از رخنهی دیوار آنمیتواندید که در حوض بلورش بتیآبتنی میکند ...همسفر آب شدم، آمدمباغ تو را دیدم و چیدم گلیبرگ سفرنامهی من سبز شد ...#عمران_صلاحی@khialatesarzadeh
«فرصت» خواننده: پرواآهنگ و ترانه: جهانبخش پازوکیتنظیم: جلیل عندلیبی من که پروا ندارم از گفتن گفتنیهاحاصلِ هستی ما چه بوده از این دنیاپیش از آنی که شود لبریز پیمانهی عمردامن عشقُ بگیرید آدما آی آدماحالا که هستی ما اسیر یک آه و دمهحالا که عمر تموم و آرزوی عالمهروزگار کاری بکن، فرصت ما خیلی کمهلحظهها رُ ما به نام روز و شب سر کردیمغنچههای عشقُ دلشکسته پرپر کردیمخندهها و شادی رُ به غم فروختیم ارزونعمر ما طی شد و خورشید غروب کرد آسونای خدا نعمت عشقُ که ندادی به همهمگه تا آخرِ خطِ زندگی چند قدمه؟ای خدا نعمت عشقُ که ندادی به همهمگه تا آخرِ خطِ زندگی چند قدمه؟پیش از آنی که شود لبریز پیمانهی عمردامن عشقُ بگیرید آدما آی آدماحالا که هستی ما اسیر یک آه و دمهحالا که عمر تموم و آرزوی عالمهروزگار کاری بکن فرصت ما خیلی کمه