🎧 قطعه «به رَسم کِرام» چگونه ساخته شد؟✍️ قطعه موسیقی «#به_رسم_کرام» با غزلی از حضرت آیت‌الله العظمی…

📚 روایت مظلومیت سبط اکبر پیامبر📩 #معرفی_کتاب | «پس از چهل سال»؛ نگاهی نو به دوران حکومت امام حسن مجتبی علیه‌السلام📝بخش کتاب KHAMENEI.IR به مناسبت شهادت امام حسن مجتبی علیه‌السلام به معرفی کتاب «پس از چهل سال» می‌پردازد.👇▪️ کتاب «پس از چهل سال» اثر حمید سبحانی صدر، پژوهشی تحلیلی در زمینه صلح امام حسن‌ علیه‌السلام است که با رویکردی تاریخی-اجتماعی به بررسی شرایط سیاسی سال ۴۱ هجری می‌پردازد. نویسنده در این اثر با مروری بر چهل سالگی حکومت اسلامی و جانشینان بر حق و ناحق پیامبر‌ صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و واکاوی اوضاع سیاسی و اجتماعی پس از آن، به تبیین زمینه‌های صلح می‌پردازد و نقش شخصیت‌ها و گروه‌های تأثیرگذار را در این رویداد حساس آشکار می‌سازد.▪️ سبحانی صدر در نگارش خود، ترکیبی از نثر گزارشی و ادبی را به کار گرفته و کوشیده است ضمن تحلیل روانشناسی جامعه کوفه و معرفی چهره‌های کلیدی، مشکلات اصلی امام حسن‌ علیه‌السلام را در مدیریت جامعه تبیین کند و از دل این تجربه تاریخی، عبرت‌هایی برای زمان حاضر به دست دهد.▪️ «پس از چهل سال» از آن جهت کتاب خوبی است که در عین سادگی و همه فهمی، نگاهی عمیق به ماجرای صلح امام دوم شیعیان و معاویه انداخته است. پنج فصل کتاب به خوبی مخاطبان را در حال و هوای آن روزها قرار می‌دهد. همچنین در این کتاب برای مخاطبان مشخص می‌شود که وضعیت آن روزهای جهان اسلام، به خصوص وضعیت امام حسن علیه‌السلام به قدری پیچیده و غیر قابل پیش بینی بود که حتی نزدیکترین یاران ایشان هم ممکن بود در مواجهه با آزمون‌های پیاپی به خطا بیفتند و از مسیر حق منحرف شوند. ▪️ پس از چهل سال کتابی است ضروری برای کسانی که می‌خواهند با وضعیت جامعه اسلامی در دوران خلافت امام حسن و پس از آن آشنا شوند.🔎متن کامل را بخوانید👇farsi.khamenei.ir/book-content?id=60964

🗞 وقتی بلوف‌های ترامپ جواب نمی‌دهد📩 جنگی که طبق توهمات طراحان آن قرار بود با فشار حداکثری آمریکا به تسلیم ایران منجر شود، اکنون معادله به نقطه‌ای رسیده که خود واشنگتن برای پایان دادن به آن با گزینه‌های دشواری روبه‌روست. مسئله دیگر فقط توان نظامی ایران نیست، بلکه توانایی ایران در مدیریت فشار و تحمیل هزینه به طرف مقابل است.مجله آتلانتیک در تحلیلی با اشاره به روند جنگ ایران و آمریکا نوشته است که دولت ترامپ در محاسبات خود درباره انگیزه‌ها و میزان تاب‌آوری ایران دچار خطای اساسی شده است. به نوشته این نشریه، واشنگتن تصور می‌کرد افزایش فشار نظامی، ایران را وادار به عقب‌نشینی خواهد کرد، اما تهران برخلاف این انتظار، ابتکار عمل را در دست گرفته و نشان داده حاضر است هزینه درگیری طولانی را بپذیرد. آتلانتیک تأکید می‌کند ترامپ اکنون میان دو گزینه دشوار قرار گرفته است: تشدید جنگ یا تلاش برای خروج از آن؛ هر دو گزینه با هزینه‌های سنگین سیاسی و راهبردی همراه خواهد بود.رسانه‌های غربی تأکید می‌کنند که ایران تهدیدهای ترامپ را نه به‌عنوان یک اولتیماتوم قطعی، بلکه به‌عنوان بخشی از ابزار چانه‌زنی او فهمیده و متوجه بلوف‌های او در قبال خود شده است. ترامپ می‌تواند دوباره بر طبل تشدید جنگ بکوبد، اما هر مرحله جدید هزینه بیشتری برای آمریکا ایجاد می‌کند و در مقابل، عقب‌نشینی نیز از نظر سیاسی برای رئیس‌جمهوری که جنگ را با وعده پیروزی سریع آغاز کرد، آسان نیست.📝 ستون #اعتراف شماره ۴۱۳ «صدای ایران» |📥PDF🔎 «#صدای_ایران» را دنبال کنید👇📲 @sedaye_iran_newspaper

🗞 توهّمی که فروپاشید📩 جنگ چهل‌روزه ایران و آمریکا آزمونی برای یک تصور قدیمی بود: اینکه برتری مطلق نظامی می‌تواند اراده سیاسی یک کشور را در کوتاه‌ترین زمان به طرف مقابل تحمیل کند.فارن افرز در تحلیلی درباره جنگ ایران و آمریکا می‌نویسد که در آستانه آغاز عملیات علیه ایران، پنتاگون به این باور رسیده بود که «قدرت محض» می‌تواند پیروزی سریع برای آمریکا به ارمغان بیاورد. این نشریه معتقد است واشنگتن با افتادن در دام «مغالطه جنگ کوتاه»، اکنون خود را در موقعیتی دشوار قرار داده است؛ موقعیتی که حاصل محاسبات و تصمیم‌های خودش است.این ارزیابی در واقع اعترافی مهم درباره یکی از خطاهای محاسباتی آمریکا در جنگ اخیر است. مسئله این نبود که پنتاگون توانایی وارد کردن ضربات به ایران را نداشت؛ خطا از جایی آغاز شد که واشنگتن میان توانایی تخریب و توانایی پیروزی راهبردی تفاوتی قائل نشد.در این جنگ، راهبرد تهران بر حفظ توان پاسخ، فرسایش هزینه‌های طرف مقابل و گسترش میدان فشار استوار بود. حمله به پایگاه‌های آمریکا در منطقه و عملیاتی کردن مدیریت راهبردی بر تنگه هرمز و بالا رفتن قیمت انرژی نشان داد که حتی قدرتی با برتری نظامی نیز نمی‌تواند بدون پرداخت هزینه، جنگ را مطابق برنامه خود مدیریت کند.شاید مهم‌ترین درس جنگ همین باشد: قدرت نظامی زمانی به پیروزی تبدیل می‌شود که بتواند به نتیجه سیاسی مطلوب منجر شود. آمریکا توانست ضرباتی بزند، اما مسئله اصلی این است که آیا توانست ایران را وادار به پذیرش اراده خود کند؟ اکنون کمتر کسی در غرب وجود دارد که بر شکست راهبردی آمریکا در تجاوز به ایران تأکید نکند.📝 ستون #اعتراف شماره ۴۱۴ «صدای ایران» |📥PDF🔎 «#صدای_ایران» را دنبال کنید👇📲 @sedaye_iran_newspaper

🎤 آمریکا این است👈 نسل‌کشی در هیروشیما🗓 ششم ماه آگوست، یادآور یکی از تلخ‌ترین وقایع تاریخی است. در این روز، ارتش آمریکا در سال ۱۹۴۵، به بهانه‌ی عدم تسلیم شدن ارتش ژاپن، از «بمب اتمی» استفاده کرد و ده‌ها هزار تن از مردم بی‌گناه شهر هیروشیما را قتل‌ عام کرد. رهبر شهید انقلاب برای این واقعه، از اصطلاح «نسل‌کشی واقعی» استفاده کردند. 🖼 به همین مناسبت، مروری خواهیم داشت بر آن‌چه در این روز، توسط ارتش آمریکا در شهر هیروشیمای ژاپن انجام شد.👇✍ دوم ماه اوت سال ۱۹۴۵ بود که «توگو» -وزیر خارجه‌ی ژاپن- تلگرامی فوری به «ساتو» -سفیر ژاپن در مسکو- به ‌این شرح مخابره کرد: «وضع نظامی به وخامت گذاشته است. باید هرچه زودتر ترتیبی بدهید که شوروی فرستاده‌ی مخصوص ژاپن را بپذیرد. از شما تقاضا می‌شود بدون تأخیر در این مورد با مولوتف مذاکره کنید.» اما درست در همان موقعی که توگو این تلگرام را می‌فرستاد، دستورکار شماره‌ی ۱۳ را به ستاد فرماندهی بیستمین واحد نیروی هوایی ارتش آمریکا در «گوام» به این شرح ابلاغ کرده بودند: «بیستمین واحد نیروی هوایی باید روز ششم اوت هدف‌هایی را در ژاپن مورد حمله قرار دهد. اولین هدف شهر صنعتی هیروشیما خواهد بود.»👈 تا پیش از این شاید کسی فکر نمی‌کرد که روزی روزگاری سیاستمداران آمریکایی بخواهند کشوری را مورد حمله‌ی اتمی قرار دهند، اما حالا دستور ستاد فرماندهی نیروی هوایی برای این کار، یعنی حمله‌ی اتمی صادر شده بود. در این دستور، پس از هیروشیما، هدف دوم را شهر «کوکورا» و هدف سوم را «ناکازاکی» تعیین کرده بودند. 🔹️ هیروشیما بندری بود که به لحاظ نظامی و اقتصادی از اهمیت زیادی برخوردار بود و بسیاری از کارخانجات مهم و همچنین مراکز فرماندهی سیاسی-نظامی ژاپن در این شهر قرار داشت. نیروی هوایی آمریکا نیز در ماه‌های اخیر این شهر را از لیست اهداف حملات هوایی خود خارج کرده بود تا بتواند تأثیر ویران‌کننده و مخرب بمب هسته‌ای را بهتر مشاهده کند.🔹️ «ویلیام پارسونز» که وظیفه‌ی گذاشتن بمب بر روی هواپیما را بر عهده داشت، به سرهنگ تیبتز و نیروهایش گفت: «هیچ کس نمی‌تواند پیش‌بینی کند پس از افکندن بمب بر روی یکی از شهرهای ژاپن چه اتفاقی خواهد افتاد.» «وان کیرک» -یکی از خلبانان این عملیات- نیز پس از جلسه‌ی توجیهی این عملیات گفت: «در پایان جلسه به ما گفتند برویم بخوابیم و به استراحت بپردازیم، ولی پس از آن‌که به ما گفتند مأموریت‌مان افکندن بمب اتمی است، چگونه از ما انتظار داشتند که بتوانیم ‌راحت بخوابیم!؟ این غیر قابل تصور بود. بسیاری از ما قرص خواب‌آور خوردیم؛ با آن‌که می‌دانستیم تأثیری نخواهد داشت.»⏰ ساعت، کمی به هشت صبح روز ششم اوت ۱۹۴۵ میلادی مانده بود که هواپیماهای آمریکایی خود را به آسمان هیروشیما رساندند. رادارهای مخابراتی ژاپن پرواز سه هواپیما در منطقه را شناسایی کردند، اما چون تعداد هواپیماها کم بود، گمان کردند که هواپیماهایی از نوع شناسایی هستند. نه‌تنها ژاپنی‌ها، بلکه شاید دیگر کشورها نیز هیچ‌گاه تصور نمی‌کردند که آمریکا به بمب هسته‌ای دست یافته باشد و از آن بدتر، بخواهد آن را عملاً آزمایش هم بکند.👈 اما ساعت هشت‌و پانزده دقیقه‌ی صبح ششم اوت، ساعتی است که برای همیشه در تاریخ جهان ثبت و ماندگار شد. درست در همین ساعت بود که هواپیمای آمریکایی بمب اتمی معروف به «پسر کوچک» را که در بردارنده‌ی ۶۰ کیلوگرم اورانیوم ۲۳۵ بود، از ارتفاع ۹۴۸۰ متری، در بالای مکانی که امروزه در آن «گنبد بمب اتمی» قرار دارد، رها کرد و تنها پس از ۴۳ ثانیه، این بمب در ارتفاع ۵۴۸ متری منفجر شد و فاجعه‌ای آفرید که تا حیات بشری ادامه دارد، فراموش نخواهد شد.🔹️ در اثر بمب فروریخته بر سر هیروشیما، تا پایان سال ۱۹۴۵ حدود ۱۴۰ هزار نفر و در فاصله‌ی سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱ حدود ۶۰ هزار نفر جان باختند. بعضی منابع شمار کشته‌شدگان تا سال ۱۹۵۰ را به دلیل سرطان یا تأثیرات بلندمدت این بمب ۲۰۰ هزار نفر برآورد کرده‌اند. 🗓 سه روز بعد یعنی در نهم اوت (آگوست) ۱۹۴۵- نیروی هوایی ارتش آمریکا بمب دیگری معروف به «مرد چاق» را که حاوی ۱۰ کیلوگرم پلوتونیوم ۲۳۹ بود و به‌مراتب از بمب هیروشما بزرگ‌تر بود، بر سر مردم بی‌گناه شهر «ناکازاکی» فروانداخت و ده‌ها هزار انسان دیگر را کشت و مجروح کرد! همه‌ی این‌ها در حالی بود که چهار ماه قبل از این واقعه، یعنی در اوائل بهار ۱۹۴۵، با شکست آلمان‌ و ایتالیا، و خودکشی هیتلر و دستگیری موسولینی عملا جنگ تمام شده بود!🔍 متن کامل را بخوانید👇farsi.khamenei.ir/others-report?id=27146

📢 روزی که آمریکا به قتل عام ۲۰۰ هزار نفر افتخار کرد👈 فریبکاری آمریکایی و خاکسترنشینی ژاپنی🖼 در بخشی از کتاب «مهاجر سرزمین آفتاب» ماجرای بمباران اتمی آمریکا به هیروشیما و ناکازاکی توسط خانم کونیکو یامامورا اینگونه روایت شده است:🔹️ «روزها به سختی می‌گذشت تابستان داغ ۱۹۴۵ میلادی رسید؛ من و چند نفر از دوستانم برای ماهیگیری به ساحل رودخانه رفته بودیم وقتی برگشتیم، قیافه همه اعضای خانواده گرفته و درهم بود. خبری را از رادیو شنیده بودند: «هیروشیما در کمتر از یک دقیقه در آتش سوخت و خاکستر شد هیچ‌کس نمی‌دانست بمب اتم چیست و چه می‌کند؟ مردمی که کیلومترها از هیروشیما فاصله داشتند آن روز طلوع خورشید را دو بار دیدند. چهار روز بعد خبر مشابه دیگری رسید: شهر ناکازاکی هم مثل هیروشیما با یک بمب سوخت و خاکستر شد.🔹️ با انفجار هیروشیما و ناکازاکی ترس و وحشت مثل هیولا بر جان همه پنجه زد. ما با هیروشیما فاصله زیادی نداشتیم. حالا باید یا ما به آشیا میرفتیم تا پدر و برادرم تنها نمانند یا آنها باید به روستا می‌آمدند که اگر قرار بود بمیریم همه با هم بمیریم مادر و خواهرانم در کش‌وقوس ماندن در روستا یا برگشتن به آشیا بودند که مادربزرگم همه را جمع کرد. قرار بود خبر مهمی را رادیو از زبان امپراتور به مردم بگوید. دور رادیو نشستیم و به صدای امپراتور، هیروهیتو که تا آن زمان صدایش را نشنیده بودیم گوش کردیم امپراتور با زبان رسمی و کلاسیک ژاپنی سخن گفت و پایان حضور ژاپن در جنگ جهانی دوم را اعلام کرد. این سخنان به معنی تسلیم شدن امپراتور در مقابل خواست آمریکا و متحدانش بعد از بمباران هیروشیما و ناکازاکی بود، سخنانی که بسیاری از ژاپنی‌های متعصب که برای امپراتور مرتبه خدایی قائل بودند، جگرسوز و حتی تحمل ناپذیر بود. شماری از مردان به نشانه وفاداری به امپراتور به شیوه سنتی هاراگیری با شمشیر شکم خود را پاره کردند. شنیدم شماری از زنان و دختران جوان برای اینکه به دست آمریکایی‌ها نیفتند به داخل غاری در دل یک کوه رفتند و دسته‌جمعی خودکشی کردند.🔹️ آمریکایی‌ها از اینکه به خاطر نابودی هیروشیما و ناکازاکی کینه و خشم را در چهره ژاپنی‌ها می‌دیدند توجیهی فریبکارانه برای افکار عمومی مردم ساختند و از شیرینی پایان جنگ سخن گفتند و سعی کردند تلخی بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی را در شیرینی پایان جنگ پنهان کنند و همه گناه‌ها را به گردن امپراتور انداختند و گفتند اگر از بمب اتم استفاده نمی‌شد، امپراتور هیروهیتو هرگز تسلیم نمی‌شد و جنگ جهانی دوم پایان نمی‌یافت. مردم به این توجیهات بی‌اعتنایی کردند اما از سویی خوشحال بودند که جنگ به پایان رسیده است و می‌توانند خانه‌هایشان را از نو بسازند.🔹️ تکلیف خانواده ما هم معلوم بود همه ما میتوانستیم به آشیا که کمتر از کوبه بمباران شده بود، برگردیم اما خاله‌ام به خاطر دلبستگی به من اصرار داشت تا مدتی هم‌چنان در روستا بمانم؛ بالاخره، مادرم را راضی کرد مادر و مادربزرگم با خواهرانم به آشیا برگشتند و من تا قبل از شروع سال تحصیلی کنار او ماندم.»📚 این بخش از کتاب، به مناسبت سالروز حمله اتمی آمریکا به هیروشیما و ناکازاکی توسط بخش کتاب رسانه KHAMENEI.IR بازخوانی شد.🔍 متن کامل را بخوانید👇farsi.khamenei.ir/book-content?id=60847

🖼 راز جمع‌آوری کتاب «تنبیه‌الامّة» انحراف مسیر مشروطه بود⌛ ۱۴ مرداد، سالگرد صدور فرمان مشروطیت است. به همین بهانه، بخش «درس و عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR در این مطلب به بررسی دلیل جمع‎‌آوری کتاب «تنبیه‌الامّة» توسط آیت‌الله میرزا محمّدحسین نائینی در دوره مشروطه پرداخته است.👇🔹️ چاپ اوّل «تنبیه‌الامّة» در سال ۱۳۲۷ قمری در بغداد منتشر شد و اتّفاقاً همان سال هم مرحوم شیخ فضل‌الله نوری را در تهران به دار زدند؛ یعنی شهادت شیخ فضل‌الله نوری در سیزدهم رجب ۱۳۲۷ است، «تنبیه‌الامّة» هم در سال ۱۳۲۷ در بغداد منتشر شد و بعد هم مسائل دیگری پیش آمد. بعد که میرزای نائینی دید از این کتاب برای مقاصد نادرست خودشان می‌خواهند سوءاستفاده کنند، به این دلیل نسخه‌های موجود را جمع‌آوری کرد که سوءاستفاده از کتاب نشود.🔹️ بنابراین، اصل جمع‌آوری کتاب درست است، نواده‌های ایشان هم قبول دارند، منتها در بعضی کتاب‌ها مبالغه شده که ایشان هر کتابی را به چند لیر می‌خرید! این‌ها اصلاً درست نیست؛ ایشان لیری نداشت که بخواهد کتاب‌ها را بخرد. میرزا آن نسخه‌ها را برای عدم سوءاستفاده‌ی مشروطه‌چی‌های آن زمان جمع‌آوری می‌کرد و شاهد اینکه ایشان از رأیش برنگشته این است که خود نسخه‌ی چاپی را ایشان تصحیح کرده و با قلم خودش کم و زیاد کرده که این نسخه‌ای هم که الان ضمن موسوعه‌ی نائینی منتشر شده، آن نسخه‌ی نهایی است.🖼 همان‌طور که آقا فرمودند، هیچ فقیهی اگر از رأیش برگردد، کتابش را جمع نمی‌کند؛ الیٰ‌ماشاءالله فقها هستند که در یک کتابشان یک نظری داده‌اند و در کتاب دیگرشان یک نظر دیگری، معلوم هم هست؛ این که جمع کردن ندارد؛ جمع کردن برای جلوگیری از سوءاستفاده‌ی مشروطه‌چی‌هایی بود که آن مسائل را به وجود آوردند.👈 آخرین نسخه‌ی باقیمانده از نائینی همین نسخه‌ی مصحّحی است که دست نواده‌شان بوده و اخیراً تصحیح کردند و در موسوعه چاپ شده است. این کتاب «تنبیه‌الامّة و تنزیه‌الملّة»، تقریظ آخوند و تأییداتی از این قبیل را هم داشت و اصلاً مباحثش جوری نیست که فقیه بخواهد از آن برگردد؛ یعنی یک مباحث فقهی خیلی روشنی است، مطالب درستی است و برگشتن ندارد. ایشان می‌خواسته آن‌ها از این کتاب سوءاستفاده نکنند؛ یعنی کارهایی که می‌کنند منطبق بر این کتاب نباشد و به پشتوانه‌ی این کتاب نکنند.🔍 متن کامل را از اینجا بخوانید👇farsi.khamenei.ir/others-dialog?id=61662