بعضی افراد متأسفانه به خاطر اختلافات روششناختی (منهج) اینگونه رفتار میکنند... اگر همین افراد، هم…
انتشار: 2026/08/01 06:45 UTCدریافت: 2026/08/06 00:27 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/06 00:27 UTC
بعضی افراد متأسفانه به خاطر اختلافات روششناختی (منهج) اینگونه رفتار میکنند... اگر همین افراد، همفکر حماس بودند، میگفتند: «برادر، اینها هر کاری از دستشان برمیآمد انجام دادند؛ امت کوتاهی کرد و گناه آن بر گردن مسلمانان و حاکمان است.»همانطور که برخی کسانی که طرفدار داعش بودند، عقیده داشتند شکست داعش، ناآگاهی امت بود، اما مشکل حماس را اشتباه خود حماس میدانند...بارك الله فیک کاک هدایت عزیز...حقیقتا هر مسلمانی که برای مسلمانان فلسطین و غزه و بیت المقدس - اول قبله مسلمین - تعصب نداشته باشد و شماتت کند و جریان جهادی آن را تخریب کند و مقاومت و ابتلا و ایمان و صبرشان را زیر سؤال برده و ضرب صفر کند باید مراجعهای به قلب و ایمانش داشته باشد.اما برای اینکه کجفهمی و سوءبرداشتی صورت نگیرد دوست دارم راجع به این موضوع هم صحبت کنید که آیا در اسلام و در میدان نبرد حق علیه باطل چیزی به اسم شکست وجود دارد؟چه وقتی میتوانیم بگوییم در جنگ و نبردی حالا در هر حوزهای که باشد مسلمانان شکست خوردند یعنی از لحاظ معیارها و فاکتورهای مادی و دنیوی منظورم هست و الا شخص مسلمان در هر حالتی مادامی که احتساب اجر کند و کار درست انجام دهد مأجور است.اما چه وقتی مسلمانی مأمور به اجرای فرمانی الهی است و چه وقتی میتوانیم بگوییم که میتوانسته کاری انجام دهد و نکرده و کوتاهی به خرج داده و چه هنگام نمیتوانسته و مکلف نبوده و نباید انجامش میداده؟ و آیا اصولا ما باید اعتقادی به شکست نسبی داشته باشیم یا در هر صورت ما برنده هستیم؟ و آیا هر کاری را باید به هر قیمتی انجام داد یا موازنه در این بین ضروری و لازم است؟ و آیا هر تسلیم و آتش بس و صلحی به معنای شکست است؟این قضیه را دوست دارم راجع به آن صحبت کنید شما یا هر دوست دیگری.بعدا بنده خودم هم نظرم را میگویم.



