👤 احمد اخوت :اول بار در کلاس هشتم دبیرستان با واژهٔ «مشغول» آشنا شدم.البته پیش از این هم در ذهنم بو…

در قیر شبدیرگاهی است در این تنهاییرنگ خاموشی در طرح لب است.بانگی از دور مرا می‌خواند،لیک پاهایم در قیر شب است.رخنه‌ای نیست در این تاریکی؛در و دیوار بهم پیوسته.سایه‌ای لغزد اگر روی زمیننقش وهمی است ز بندی رسته.نفس آدم‌هاسر به سر افسرده است.روزگاری است در این گوشهٔ پرمرده هواهر نشاطی مرده است.دست جادویی شبدر به روی من و غم می‌بندد.می‌کنم هر چه تلاش،او به من می‌خندد.نقش‌هایی که کشیدم در روز،شب ز راه آمد و با دود اندود.طرح‌هایی که فکندم در شب،روز پیدا شد و با پنبه زدود.دیرگاهی است که چون من همه رارنگ خاموشی در طرح لب است.جنبشی نیست در این خاموشی،دست‌ها، پاها در قیر شب است.✍ #سهراب_سپهری [ 📓 هشت کتاب ]@ketabkhaneadabi1398

وهم جهان، آلوده خواب است.فرو بسته است وحشت در به روی هر تپش، هر بانگچنان که من به روی خویشدر این خلوت که نقش دلپذیرش نیستو دیوارش فرو می‌خواندم در گوش؛میان این همه انگارچه پنهان رنگ‌ها دارد فریب زیست!شب از وحشت گرانبار است.جهان آلوده خواب است و من در وهم خود بیدار:چه دیگر طرح می‌ریزد فریب زیستدر این خلوت که حیرت نقش دیوار است؟✍ #سهراب_سپهری [ 📓 هشت کتاب ]@ketabkhaneadabi1398

🌌🕌✨𝓖𝓸𝓸𝓭 𝓕𝓮𝓮𝓵𝓲𝓷𝓰𝓝𝓲𝓰𝓱𝓽 𝓘𝓼 𝓐 𝓑𝓮𝓪𝓾𝓽𝓲𝓯𝓾𝓵 𝓔𝓿𝓮𝓷𝓽.ﻳﮏ روزی ﺑﺎران ﻣﻴﺒﺎرد، آرام آرام ﻣﻴﺸﻮرد ﻏﻢﻫﺎ راﺳﺎﺣﻞ ﻣﻴﮕﻴﺮد رﻧﮓ درﻳﺎ را، اﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﮕﺬرد...🎙 امید نصری@ketabkhaneadabi1398

بخشی از گفتگو با رابرت فراست | همه‌جا می‌نویسممن همیشه یک تختهٔ‌ صاف زیر دستم می‌گذارم و چیز می‌نویسم. در تمام زندگی‌ام هرگز روی میز ننوشته‌ام. تا به‌ حال برای نوشتن از هرچه که بگویید استفاده کرده‌ام. حتی کف کفشم هم نوشته‌ام.حتی آن زمان که جوان بودم باز میز تحریر نداشتم. در تمام زندگی‌ام هیچ‌گاه اتاق کار نداشته‌ام.▫️نويسندگان مشغول کارند ▫️گزیده گفتگوهای پاریس ریویو▫️ترجمه احمد اخوت@ketabkhaneadabi1398

@ketabkhaneadabi1398@ketabkhaneadabi1398

ما فرآیندی روانی هستیم که بر آن اختیاری نداریم و یا فقط تا حدی آن را راه می‌بریم؛ به همین دلیل نمی‌توانیم درباره خودمان و یا زندگی‌مان صاحب قضاوت نهایی باشیم. اگر می‌توانستیم، همه چه چیز را می‌دانستیم؛ اما این ادعایی بیش نیست. باطنا هرگز نمی‌دانیم که همه چیز…@ketabkhaneadabi1398