چه دانستم که سیلابی مرا ناگاه بربایدچو کشتی‌ام دراَندازد میان قلزمِ پرخونزند موجی بر آن کشتی که تخت…

@karen_moghadam

آرامش را در رهایی یافتم و رهایی را در امید نبستن به هیچکس و هیچ چیز..... @karen_moghadam

زمان می‌گذرد و ما پیر می‌شویم. امّا با تو نشستن، تنها با تو، همه چیز است. دورترین جاهای دنیا را که زیر و رو کنی و گُلهای همهٔ بلندی‌ها را که بچینی و گرد آوری، چیزی بیش از این ندارد. وقتی تو میآیی، همه چیز تغییر می‌کند، حتی فنجان‌ها و نعلبکی‌ها. با خودم گفتم زندگی حقیر ما که به خودی خود زشت است، بی تردید تنها در زیر نگاه عشق، عظمت و معنا میابد.📕 موج‌ها✍🏽 #ویرجینیا_وولف@karen_moghadam

برسان سلام ما را ..به رفو گران هجران ...که هنوز پاره‌ی دل ..دو سه بخیه کار دارد ..!#شهریار@karen_moghadam

شکل توام ! چنانکه گمان می‌کنم فقط ،موی تو را در آینه کم دارم از خودت !#کارن_مقدم @karen_moghadam

چقدر بعد تو، روی گناه لغزیدمکه اشك مى چكد از غسل‌های تعمیدم...تمام عمر، اگر سر به زیر، لرزیدمگلی نمی‌شکفد از جوانه‌ی بیدمدلم گرفته و درگیر بارشم! ای کاشمرا به قوس قزح می‌کشید خورشیدم...چه حرف‌ها که نشد روی پات گریه کنم،چه دردها که برایش تو را نبوسیدم...اگر پس از تو مسیرم به باد افتاده،بدان به دیدن خود رفته است امیدممنی که شهره به سرسخت بودنم، حالاچگونه گریه کنم؟ در تولدم... عیدم...گلایه می‌کنم از کوربختی‌ام، ای کاشکمی نگاه... نه! اصلاً تو را نمی‌دیدم!#کارن_مقدم @karen_moghadam