در معدن شعر مانده ام مستاصل از سنگ چگونه می توان حرف کشید؟#نورباعی #رحیمی_رامهرمزی

#نورباعی یک نسخهٔ نانوشتهخوبم می‌کرددکترهاتجویز تناسخ کردند#محمدعلی_شیوا @jegargooshe_ha

در سینه دل پر از خراشی دارم تنهایی سرد آش و لاشی دارمای عشق بیا مسلسلت را بردارمن نیز تفنگ آب پاشی دارم#واران

#نورباعی هر صبح و«غمی نوبه مبارکبادم»خورشیدهمیشهپا به ماه استاینجا#محمدعلی_شیوا @jegargooshe_ha

دل بستنم از لحاظ خامیِ من است،سرکوبیِ یک حسِ گرامیِ من است.با ناز نشستنَت کنارِ دگریسرلوحهٔ پرسوزِ تمامیِ من است.🔹️🔹️🔹️من کوه بدم، به پیشِ تو کاه شدم،ته‌ماندهٔ آبِ کهنهٔ چاه شدم.از خویش جدا، به غصه همراه شدم،در هر نفسم گریه شدم، آه شدم.🔹️🔹️🔹️میدانِ هنر عجب ملاحت دارد،اندر نظرِ نخست راحت دارد.هر لاله که در باغِ هنرمند شکفت،زیرِ بغلش زخم و جراحت دارد.🔹️🔹️🔹️گفتیم دروغ، لب فروبسته ز راست،کردیم هر آن کار که دل‌هامان خواست.هرچند فرشته می‌تراشیم ز خود،قفلِ دمِ در گواه بر دزدیِ ماست!#آرزو_عیسی#تاجیکستان

دنیا آغوش آرزوهای تو نیستاینجا چیزی رنگ تماشای تو نیستحیف است که بنشینی و پرپر بزنی گنجشگ قشنگ من قفس جای تو نیست🔹️🔹️بر لب هامان ترانه ای دیگر نیستاز رویش گل نشانه ای دیگر نیستهنگامی باغ برگ نو خواهد دادآن روز که موریانه ای دیگر نیست🔹️🔹️عاشق شو تا به هرچه خواهی برسیدر عشق به رتبه الهی برسیراهش از خود کندن و یوسف شدن استمی خواهی اگر به پادشاهی برسی🔹️🔹️ای عشق مرا بگیر در آغوشتآن خونی را که خوردی از من نوشتباری بسیار کوچک از رنج من استاین سنگی را که می کشی بر دوشت🔹️🔹️ای عشق تو را خدا لبم را تر کندارم می سوزم از عطش باور کنآن شاخه گلی را که به دستت دادمیا در قلبت بکار یا پرپر کن🔹️🔹️وقتی که تو بامنی غمی در دل نیستیعنی که عبور از خطر مشکل نیستحیف است که پشت ابر پنهان باشیای ماه بدون تو شبم کامل نیست#ایرج_قنبری

خوابیده به روی تخت سرتاپا مرگغلتیده به زیر  سنگ ها تنها مرگبا خویش مرا نمی برد تنهاییبر دوش مرا نمی کشد حتا مرگ#حجت_بخشوده